Archive | June 2015

Κύριε Τσίπρα, για όνομα του θεού! Σταματήστε το τώρα!

athens-dec-1944

Δεν συνηθίζω να μιλώ σε δραματικούς τόνους, καθώς η επαγγελματική μου απασχόληση επί χρόνια επίτασσε αναλυτική διαύγεια, την οποία επιχειρούσα να μεταφέρω κι εδώ, στο προσωπικό μου μπλογκ, κάθε φορά που καταπιανόμουν με κάποιο θέμα πολιτικής επικαιρότητας.

Η στάση μου απέναντι στις μεθοδεύσεις της κυβέρνησης δεν μπορεί να αποδοθεί διαφορετικά. Πρέπει να μιλήσουμε, όσοι γνωρίζουμε πρόσωπα και πράγματα, καθαρά και χωρίς περιστροφές, διότι η κυβέρνηση Τσίπρα απειλεί να τινάξει στον αέρα το μέλλον της χώρας.

1. Ο Τσίπρας αιφνιδιαστικά και χωρίς ενημέρωση των θεσμών, αλλά ούτε καν της ελληνικής διαπραγματευτικής ομάδας των Βρυξελλών – κι αυτό είναι εξακριβωμένο – προκήρυξε δημοψήφισμα, φέρνοντας ένα working paper από τα δεκάδες που διακινούνται σε κορυφαίες, του είδους, διαδικασίες. Δεν συνιστούσε ούτε τελικό, ούτε επίσημο έγγραφο. Έφερε προς ψήφιση ένα σκοπίμως ακατάληπτο, αμετάφραστο, ανεπίσημο, ανυπόγραφο κείμενο και ζήτησε από τους πολίτες μέσα σε μία εβδομάδα να το επικυρώσουν μέσω δημοψηφίσματος με αντισυνταγματικές διαδικασίες fast track. Σταμάτησε μονομερώς τις διαπραγματεύσεις, έχασε κάθε ίχνος αξιοπιστίας κι εμπιστοσύνης, εξεβίασε τους θεσμούς και έθεσε σε ομηρία τους έλληνες πολίτες.

2. Οι θεσμοί έκριναν πως ο Τσίπρας τους ενέπαιξε, πως διέκοψε μονομερώς τις διαπραγματεύσεις και εντέλει απέσυραν τις προτάσεις τους. Επομένως, οι έλληνες καλούνται να ψηφίσουν ένα μη-κείμενο που δεν υφίσταται, χωρίς αντικείμενο και χωρίς σαφές ερώτημα. Όλη αυτή η δημιουργική ασάφεια είναι ευκόλως εννοούμενη: Ο Τσίπρας αφενός επειδή επιδεικνύει πολιτική δειλία, αφετέρου επειδή από την αρχή (πρέπει δυστυχώς να το πούμε) κινείτο βάσει σχεδίου, αφήνει σκοπίμως ανοιχτό το ερώτημα, υποκρύπτοντας ένα άλλο: Ευρώ ή Δραχμή- Ευρώπη ή εθνική απομόνωση. Η πολιτική του δειλία αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι δεν έφερε προς επικύρωση το δικό του επίσημο κατατεθέν σχέδιο των 7,9 δισ. Τι φοβόταν;

3. Ο Τσίπρας και η αριστερο-ακροδεξιά κυβέρνηση εξ’ αρχής είχαν σχέδιο ρήξης, το οποίο οδηγεί σε έξοδο από το ευρώ. Κύριο μέλημά τους επί ένα πεντάμηνο ήταν να μην χρεωθούν από την εκλογική τους πελατεία την ευθύνη της αποτυχίας. Έπαιζαν με τους θεσμούς έξω, όπως καταστρατηγούν κάθε θεσμική έννοια στο εσωτερικό. Ο προπαγανδιστικός τους μηχανισμός πήρε φωτιά αναπαράγοντας λάσπη, ψεύδη και συνωμοσίες. Ο μανδύας τους ήταν η συμμετοχή τους στις διαπραγματεύσεις, τις οποίες υπονόμευαν από την αρχή (πήγαιναν ζωγραφιές αντί για νούμερα, ο Βαρουφάκης είχε συμπεριφορά τρολλ, μπλόφαραν με Ρωσίες, Ιράν και Κίνες, τσακώνονταν για το πού θα συναντιούνται και πώς θα ονομάζεται η Τρόικα, ροκάνιζαν το χρόνο, άλλα έλεγαν μέσα, άλλα έξω προκαλώντας σύγχυση και ασάφεια, ερμήνευαν τα συμφωνηθέντα κατά το δοκούν κλπ), και ο σκοπός τους δεν ήταν η λύση, ούτε καν μια πολιτική λύση που τους προσφέρθηκε στο τέλος. Μια πολιτική λύση, την οποία δεν δέχθηκαν λόγω απειρίας, λόγω αμετροέπειας, λόγω μαξιμαλισμών και βολονταρισμού.

4. Ο Τσίπρας δεν ήθελε να βάλει τη τζίφρα του σε ένα σχέδιο που το έχει καταθέσει ο ίδιος και κοστολογείται 7,9 δισ., ένα σχέδιο που δεν μπορούσε να περάσει από την κοινοβουλευτική του ομάδα, και ήταν δυνατόν να υπερψηφιστεί μόνο με τις ψήφους της αντιπολίτευσης, πράγμα το οποίο θα σήμαινε αποδυνάμωσή του εσωκομματική και απώλεια της δεδηλωμένης. Έτσι, ως γνήσιος σταλινικός προτίμησε τη διατήρησή του στην πρωτοκαθεδρία του Κόμματος τινάζοντας τη διαπραγμάτευση στον αέρα και αδιαφορώντας για τις ολέθριες συνέπειες της επιλογής του.

5.Η μεθόδευση του Τσίπρα με το δημοψήφισμα οδήγησε σε κλείσιμο των τραπεζών στο διηνεκές, στα capital controls, σε άρνηση να πληρωθεί το ΔΝΤ, σε ουρές και πανικό, σε κατάρρευση της οικονομικής ζωής, σε διατάραξη της κοινωνικής ειρήνης, σε έκδοση ταξιδιωτικών οδηγιών από ευρωπαϊκές χώρες μεσούντος του θέρους, σε μη καταβολή συντάξεων, σε δήμευση και των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων και σε εικόνες που ποτέ προηγουμένως δεν είχαμε ξαναδεί. Και είναι μόνο η αρχή. Μόλις τα πρώτα εικοσιτετράωρα. Ακόμη είμαστε “μέσα”. Για λίγες ώρες, άντε για λίγα εικοσιτετράωρα. Οι κουλ του Αλέξη, διότι δεν είναι όλοι τόσο κουλ -ήδη ακούγονται κραυγές αγωνίας από το εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ (οικονομολόγοι, ευρωβουλευτές, πρώην υποψήφιοι κλπ)- σε ένα κρεσέντο κυνικής μέθης υποβαθμίζουν τις συνέπειες, αρνούνται τις εικόνες και προσπερνούν τα προβλήματα με εθνικοπατριωτικές παπαριές και κούνημα του δακτύλου ταυτίζοντας κάθε υποστηρικτή του ΝΑΙ με τους γερμανόφιλους κατοχικούς προδότες. Ανακαλύπτουν ξένα κέντρα που απεργάζονται ανατροπές και πάνω απ’ όλα, διχάζουν και τραυματίζουν βαθιά τους έλληνες. Με ψέματα ντοπάρουν ένα λαό, αλλοιώνουν τα χαρακτηριστικά του και του πουλάνε αξιοπρέπεια την ώρα που τον καρφώνουν για δεκαετίες στο σταυρό της εξαθλίωσης. Αιδώς!

6. Μόνο με ψέματα μπορούν να ελπίζουν πως θα κερδίσουν το δημοψήφισμα-φάντασμα. Δεν απαντούν όμως στο ερώτημα τι θα γίνει αν οι εξαπατημένοι ψηφίσουν ΟΧΙ. Ιδού τι γίνει: Αυτοί λένε πως θα επιστρέψουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων πιο δυνατοί. Θα είναι αργά όμως και θα αποτελεί ουσιαστικά άσκοπη μετακίνηση στις Βρυξέλλες, καθώς τα μεσάνυχτα της 30/6 λήγει το πρόγραμμα του 2012 και στο τραπέζι δεν θα τους περιμένει πια κανείς. Με το ΔΝΤ να μην έχει πληρωθεί τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει πως μόλις ανοίξουν οι τράπεζες, την Τρίτη 6/7 ή όποτε ανοίξουν, τα τελευταία λεφτά θα εξανεμιστούν, οι καταθέσεις αναγκαστικά θα κουρευτούν, η χρεοκοπία αναπόφευκτα θα έρθει, η Ελλάδα δεν θα μπορεί να δανειστεί από κανέναν στον κόσμο. Άρα, θα αναγκαστεί να κόψει δραχμή. Μόλις κόψει δραχμή, αυτομάτως εξέρχεται ΜΟΝΗ ΤΗΣ από το ευρώ και με τα χρέη βεβαίως να παραμένουν στο αιώνα τον άπαντα υποθηκεύοντας το μέλλον – δεν διαγράφονται, ούτε μπορεί η Ελλάδα να διαγράψει μονομερώς, αυτό δεν έχει γίνει πουθενά και ποτέ. Τέρμα τα ΕΣΠΑ, τα συγχρηματοδοτούμενα έργα, τέρμα οι επιδοτήσεις, τέρμα το κοινό νόμισμα, τέρμα οι εισαγωγές – εξαγωγές, τέρμα τα ταξίδια. Οι εφοπλιστές και οι κατέχοντες, όπως και οι υπουργοί πασών των χρωμάτων και άλλοι πλούσιοι έχουν βγάλει τα χρήματά τους προ πολλού έξω. Με τη δραχμή θα επιστρέψουν και θα τα πάρουν όλα, ενώ ο κοσμάκης θα ξεροσταλιάζει στα ΑΤΜ, θα ζητιανεύει για δουλειά και θα σιτίζεται στα συσσίτια. Αυτούς εξυπηρετεί η επιστροφή της δραχμής. Αυτοί είναι το λόμπι της δραχμής και όχι όσοι αγωνιούν για το μέλλον της χώρας και θέλουν την Ελλάδα συνδεδεμένη με την Ευρώπη για λόγους ανάπτυξης, ασφάλειας και ευημερίας.

7. Ο Τσίπρας στα διαγγέλματα και στις τελευταίες προκάτ συνεντεύξεις του παραδέχεται πως όλο αυτό το παιγνίδι στην κόψη του ξυραφιού δεν είναι παρά ένα τρυκ. Το είπε και ο Σκουρλέτης και άλλοι. Η επιλογή του δημοψηφίσματος, το οποίο φαντάζει σαν κάλπικο πέναλτυ που δίνει πληρωμένος διαιτητής στο 90′, ήταν ένας εκβιασμούλης, ένας μοχλός πίεσης, ένα όπλο που θα έσπερνε πανικό στους άλλους, θα τους μετακινούσε από τις θέσεις τους και τελικά θα υποτάσσονταν στις ορέξεις της ΚΠΕ του ΣΥΡΙΖΑ. Κι όμως το είπαν. Κι όμως το πιστεύουν. Αφού ανακάλυψαν τελεσίγραφα κλπ, ενώ ο Χουλιαράκης δούλευε την Παρασκευή το βράδυ ακόμα πάνω στη νέα πρόταση του Γιουνκέρ, κι ας βγει να το διαψεύσει ή να το επιβεβαιώση, πρόταση που ο πρόεδρος της Κομισιόν αναγκάστηκε να δώσει στη δημοσιότητα την Κυριακή για να αποκαταστήσει την αλήθεια στους έλληνες πολίτες, αφού έλεγαν ψέματα για το ΕΚΑΣ και το ΦΠΑ, αφού απέρριψαν προτάσεις επιμήκυνσης του προγράμματος μέχρι το Νοέμβριο συνοδευόμενες από τη χορήγηση 15 δισ (και μετά κλαίγονταν για την απόφαση της ΕΚΤ να κλείσει τη στρόφιγγα με τη λήξη του προγράμματος τα μεσάνυχτα της 30/6), έπιασαν όμηρο 10 εκατομμύρια ανθρώπους. Και τι περίμεναν οι κακόμοιροι οι έλληνες που τους ψήφισαν; Μια καλύτερη συμφωνία, όχι ρήξη, όχι σοβιέτ, όχι αλβανοποίηση. Αντ’ αυτού αποκαλύφθηκε ότι έπεσαν στα χέρια ιδεοληπτικών καμικάζι που δεν διστάζουν να ανατινάξουν μια ολόκληρη χώρα μόνο και μόνο για να πιτσιλίσουν τα κολάρα των φονξιονέρ των Βρυξελλών.

8. Ο Τσίπρας στα διαγγέλματα και στις σικέ συνεντεύξεις λέει και κάτι άλλο με αφοπλιστική ειλικρίνεια και ωμότητα. Λέει πως στα δημοσιονομικά “ήμασταν πολύ κοντά”, στα άλλα απέχουμε”. Δεν καταλαβαίνετε; Να σας το πω εγώ. Στα ιδεολογικά. Όταν βλέπεις εχθρούς, αντιπάλους, συνωμότες παντού, μέσα-έξω, αριστερά-δεξιά, μια πάγια αντίληψη, βαθιά ριζωμένη στην ορθόδοξη και αρτηριοσκληρωτική αριστερά, στόχος σου είναι να υπερισχύσεις, να υπερφαλαγγίσεις, να καθυποτάξεις τον αντίπαλο. Για να μη σε προλάβει. Με όρους πολεμικής και ιδεολογικής αγκύλωσης βγήκε ο άγουρος πρωθυπουργός σεργιάνι στην Ευρώπη. Από την αρχή. Για μια μείωση του ΕΚΑΣ στέλνει στο διάβολο τη χώρα. Κατά συνέπεια, τεκμαίρεται πως το ψυχολογικό-ιδεοληπτικό σύμπλεγμα της αριστεράς αποτέλεσε τροχοπέδη που οδήγησε στην μη επίτευξη μιας βιώσιμης και έγκαιρης συμφωνίας. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, στην αριστερή αργκό, η ρήξη είναι το καλύτερο φάρμακο. Πονάει πόδι; Κόβει κεφάλι. Αρκεί να δείτε τον κατακερματισμό και τις διασπάσεις της εγχώριας “λεγόμενης” (όπως λέει και η Ζωή Κω/λου) αριστεράς. Τεκμαίρεται επίσης πως το πρόβλημα της χώρας, όπως πλειστάκις έχω γράψει, δεν είναι οικονομικό-δημοσιονομικό, αλλά συνειδησιακό, πολιτιστικό, ψυχολογικό.

9. Ο Τσίπρας μεθοδεύοντας το δημοψήφισμα έβαλε πολύ ψηλά τον πήχη. Πάνω από 60% θέλει να πάρει. Για να διαπραγματευτεί, λέει. Ξέρουμε ότι δεν υπάρχει επόμενη μέρα. Βάζει τον πήχη τόσο ψηλά, διότι θέλει να έχει διάπλατα ανοιχτή την πόρτα της ηρωικής εξόδου από την ευθύνη της διακυβέρνησης. Το λέει: Το 55% τι να το κάνω; Δεν θα έχω μια σαρωτική εντολή. Αν υπερισχύσει το “ναι”, δεν θα το υπηρετήσω. Ψιλογουστάρει να την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια. Να ένας καλός τρόπος να τον ξεφορτωθούμε. Να ψηφίσουμε όλοι ΝΑΙ, για την Ευρώπη, τη λογική, τα παιδιά μας. Όμως ας μη γελιόμαστε. Μπορεί να τον ξεφορτωθούμε από πρωθυπουργό, δεν θα ξεφορτωθούμε όμως όλο το δηλητήριο, τη ντόπα και τον φανατισμό που έχει εμποτίσει την ελληνική κοινωνία μέσα σε πέντε μήνες μια παρά φύση κυβέρνηση, που εσχάτως απέκτησε ακόμη ένα σύμμαχο, ο οποίος στο δημοψήφισμα συμπλέει μαζί της. Τους ναζιστές της Χρυσής Αυγής, που στη συνείδηση του κόσμου ήδη είχαν υποκατασταθεί από τις συνεχείς φασιστικές και αυταρχικές, μισαλλόδοξες και εθνοπαρανοϊκές πολλαπλές και συνεχόμενες εκρήξεις της ΠτΒ Ζωής Κω/λου. Και αυτά η ιστορία θα τα γράψει όλα. Θα γράψει επίσης ότι το ΚΚΕ, πάντα πιο σώφρον από τους σαλτιμπάγκους της νυν εξουσίας, κρατήθηκε έξω απ’ όλα αυτά και ψηφίζει άκυρο χωρίς να βάλει το σφυροδρέπανο του δίπλα στη σβάστικα των ναζί. Δεν θα ξεφορτωθούμε επίσης όλους αυτούς που μανιπουλάρονται και απεγνωσμένοι βλέπουν σωτήρες αριστερά και δεξιά ή τους άλλους που μυρίζουν αίμα και ξερογλύφονται.

10. Η εθνική απομόνωση στην οποία μας οδηγούν άφρονα και απερίσκεπτα άνθρωποι που ενδεχομένως με δόλο κινήθηκαν έχοντας από την αρχή τη ρήξη κατά νου, μας καταδικάζει σε περισσότερη φτώχεια, εξαθλίωση και ανέχεια, απ’ αυτή που όλοι μας βιώνουμε μέχρι τώρα. Δεν είναι δυνατόν, δεν μπορούμε να αφήσουμε την Ελλάδα να αποκολληθεί από την Ευρωπαϊκή ήπειρο. Το ύστατο επιχείρημα του Τσίπρα, και προφανώς εκεί ποντάρει, είναι πως η Ελλάδα αν και ανίατος οικονομικός ασθενής, συνιστά έναν εξαιρετικά σημαντικό γεωστρατηγικό παράγοντα σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή. Κάνει τρομερό λάθος. Κάτι τέτοια προφανώς πίστευαν οι μοιραίοι προκάτοχοί του και κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή βαυκαλιζόμενοι και αυτοκολακευόμενοι, αναμένοντας την εύνοια, τη βοήθεια, την αρωγή, το ξελάσπωμα των μεγάλων δυνάμεων, διότι η Ελλάς ήταν, υποτίθεται, ο μοναδικός σημαντικός πάρτνερ. Μ’ αυτά τα μυαλά οδηγηθήκαμε πολλές φορές, εξ’ αυτού του λόγου, στον όλεθρο. Μια χρεοκοπημένη, αναξιόπιστη, ρημαγμένη Ελλάδα που τρώει τις σάρκες της, δεν είναι παράγοντας σταθεροποιητικός. Θα μας αφήσουν μόνους να τρώει ο ένας τον άλλο με γυμνά χέρια. Και αυτό έχει ήδη αρχίσει, κύριε Τσίπρα. Σταματήστε το τώρα! Για όνομα του Θεού!

Advertisements

Ν’ ανακόψουμε την πορεία προς τον όλεθρο

10641171_625824234200641_8185737605918924568_n

Ο Αλέκος Παπαδόπουλος (βίντεο), τον οποίο εκτιμώ, αλλά δεν είναι πολιτικός μου φίλος, σε χτεσινή τηλεοπτική συνέντευξή του μιλάει τη γλώσσα της αλήθειας και μας καλεί να συνειδητοποιήσουμε τι έχει συμβεί, αλλά και τι θα γίνει στο άμεσα προσεχές μέλλον αν δεν αντιδράσουμε.
«Το ερώτημα ‘συμφωνώ με τα μέτρα ναι ή όχι’ είναι πεπλανημένο. Πίσω από αυτό το ερώτημα είναι ‘ναι ή όχι στη χρεοκοπία της χώρας’ και μετά είναι ‘ναι ή όχι στο ευρώ’, ‘ναι ή όχι στην Ευρώπη’»
«Την Κυριακή το βράδυ με ένα ‘όχι’ χρεοκοπούμε, με ένα ‘ναι’ έχουμε ελπίδα να βγούμε από την κρίση αλλά θα είναι επώδυνη η κατάσταση»

http://www.skai.gr/news/politics/article/284514/papadopoulos-ehoume-mia-poreia-thanatou-tis-horas-odeuoume-ston-olethro/

Μοιραίοι και απερίσκεπτοι

735117_4150798816279_215602320_n

Οι άνθρωποι που μας κυβερνούν, θέλουν να οδηγήσουν τη χώρα εκτός Ευρώπης. Έχοντας αποτύχει σ’ όλα τα επίπεδα διακυβέρνησης και διαπραγμάτευσης, μεταθέτουν το βάρος της ευθύνης στις πλάτες των πολιτών.
Παρά τη νωπή εντολή, καθώς έχουν περάσει μόλις πέντε μήνες από την εκλογική τους επικράτηση, είναι ολοφάνερο πως λόγω ανικανότητας και τυχοδιωκτισμού αδυνατούν να κυβερνήσουν. Το πρόβλημα της εσωκομματικής και ενδοκυβερνητικής κακοφωνίας ανάγεται σε πανεθνικό κι έτσι οδηγούν τους έλληνες σ’ έναν νέο εθνικό διχασμό με ένα εκβιαστικό δίλημμα, διακηρυγμένο με τον πιο άθλιο και δημαγωγικό τρόπο από τον Τσίπρα, ώστε να ανοίγει διάπλατα την πόρτα σε κάθε εαντιευρωπαϊκό, εθνικιστικό παροξυσμό.

Ξεχειλίζοντας από αμεριμνησία, συνιστά ξεκάθαρα στους πολίτες να συνταχθούν με το “όχι”, που (δεν χρειάζεται να το πούμε εμείς), εδώ που έφτασαν τα πράγματα ισοδυναμεί μ’ ένα “όχι” στην ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας.

Όμως αν έχει μείνει ίχνος τσίπας στον Τσίπρα, οφείλει πριν από τη διενέργεια του δημοψηφίσματος να εξηγήσει το σχέδιό του για την επόμενη μέρα, για το πού θα πάει η Ελλάδα εκτός ευρώ και χωρίς συμμάχους. Με ψέματα κέρδισε τις εκλογές, ψέματα έλεγε επί πέντε μήνες εντός και εκτός Ελλάδας, με ψέματα μας μπλέκει σε ασύλληπτης επικινδυνότητας περιπέτειες.

Ένας δειλός αντιευρωπαϊστής πρωθυπουργός συμπεριφέρεται ως ταλιμπάν ζωσμένος με εκρηκτικά κρατώντας όμηρους 10 εκατομμύρια ανθρώπους. Χρειάζεται να αφοπλιστεί έγκαιρα, πριν από την έκρηξη.

Φλυαρία εν χωρώ τις κρίσιμες ώρες

11013236_1610040075949734_6079073699352618591_n

Είναι ένα ακόμη δείγμα της στρεβλής πραγματικότητας που βιώνει η χώρα, μια αφομοιωμένη από τους πολίτες υπερβολή. Δεν προσφέρει τίποτα σε ενημέρωση, δεν συνιστά ανάλυση, δεν διαφωτίζει τους ενδιαφερόμενους, αλλά πολύ περισσότερο παρουσιάζει χαρακτηριστικά καφενειακής αρένας: Η αδιάλειπτα συνεχής, μονότονα επαναλαμβανόμενη και υπερβολικά διογκωμένη παρουσία/έκθεση/προβολή υπουργών/βουλευτών/στελεχών/δημοσιογράφων και λοιπών δημοσιολογούντων στα πρωινάδικα, στην πληθώρα πολιτικών εκπομπών στα ραδιοτηλεοπτικά μέσα και στα στασίδια των τηλεπαραθύρων επί 24ώρου βάσης με την κακοφωνία, τους τσακωμούς και την ακατάσχετη φλυαρία τους, επιτείνουν τη σύγχυση των πολιτών, υποβαθμίζουν τον πολιτικό διάλογο και προσφέρουν κάκιστες υπηρεσίες στην ενημέρωση και την πολιτική παιδεία, πέραν από την ικανοποίηση ταπεινών ενστίκτων και μια απύθμενη μιζέρια. Όταν δηλ. λαμβάνουν χώρα τηλεκαυγάδες, συγκρούσεις, προσβολές, ανοίκειες επιθέσεις και λαϊκίστικες κορώνες. Πουλάει εδώ και χρόνια το άκρως αποπροσανατολιστικό αυτό φορμάτ που καθιστά τη δημοκρατία τηλεοπτικό προϊόν, υποκαθιστά το κοινοβούλιο και αποθεώνει τους μεγαλύτερους δημαγωγούς.
“Αναγκαίο κακό”, μου λένε σοβαροί βουλευτές, όταν τους ρωτάω γιατί τραβιούνται καθημερινώς στα κανάλια και γιατί δίνουν από 5-6 συνεντεύξεις στα ραδιόφωνα. Τσεκ στο καρνέ με τις ραδιοτηλεοπτικές υποχρεώσεις, βαθιές ανάσες, καφεδάκι, μακιγιάζ και έτοιμοι να παίξουν αυτό το βαρετό παιγνίδι, όλοι ανεξαιρέτως. “Θα με δουν χιλιάδες αν βγω στον Αυτιά. Πόσοι θα δουν την ομιλία μου στο κανάλι της Βουλής; That’s the name of the game”. Φαντάζεστε να συμβαίνει το ίδιο στις ΗΠΑ, στη Γερμανία ή στην Ισπανία; Πρωί-πρωί να ανοίγεις την τηλεόραση και αντί για παιδικά ή εκπομπές για τον κήπο, να βλέπεις σε 6-7 κανάλια πάντα τους ίδιους 50 κουστουμαρισμένους και τις 6-7 κυρίες με ταγιέρ να σφάζονται, να πλακώνονται και να συγκρούονται λυσσωδώς σε τηλεπαράθυρα και κακόγουστα τηλε-πλατό; Στη μεσημβρινή ζώνη τα ίδια, ομοίως στα ραδιόφωνα, το βράδυ ο επόμενος γύρος. Τι δουλειά έχουν εκεί; Όλοι παίζουν ασμένως το παιγνιδάκι της τσάμπα, ανέξοδης, βολικής προβολής.

Φαντάζεστε τον αντίστοιχο Στρατούλη, αντί να δουλεύει, σε τοπ παραγωγική ώρα, να βγαίνει κάθε μέρα στον αντίστοιχο Παπαδάκη της Σουηδίας; Ή τον ομόλογό του στον Καναδά; Μόνο στην Ελλάδα τέτοια φαινόμενα, ούτε στο Ισλαμαμπάντ. Αν ζητήσουμε να ρυθμιστεί αυτή η αλλοπρόσαλλη, ηδονοβλεπτική κατάσταση, θα μας περάσουν για γραφικούς. Τι ζητάμε; Οι βουλευτές να κατοικοεδρεύουν στη Βουλή, οι υπουργοί στα υπουργεία και οι δημοσιογράφοι να κάνουν τη δουλειά τους. Βασικά, ο καθένας να κάνει τη δουλειά του αντιγράφοντας τα αυτονόητα απ’ όποια χώρα του εξωτερικού θέλει.
Αυτές τις σκέψεις, οι οποίες ούτε καινούργιες είναι, ούτε πρωτότυπες, τις κάνω σήμερα, διότι από το πρωί βλέπω τους ίδιους και τους ίδιους να πλακώνονται και να φωνασκούν στα κανάλια, ο καθένας παίζοντας τον ρόλο του, κομμάτι του ίδιου συστήματος με θαμπές ιδεολογικές αποχρώσεις, μια κορυφαία μέρα που πραγματικά ουδείς έχει να πει (δεν χρειαζόμαστε σχολιαστές-πολιτικούς, επίσης φτάνει με την παπαρολογία) κάτι για τις δραματικές διαπραγματεύσεις, διότι ουδείς γνωρίζει τι πραγματικά συζητιέται στα κλειστά δωμάτια των Βρυξελλών, καθώς οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές, ο χρόνος λίγος και τα γεγονότα πυκνά. Εκτός κι αν είναι ο μάντης Κάλχας. Νισάφι με τους παπατζήδες.
Το να κάνει ο καθένας με συνέπεια τη δουλειά του στην Ελλάδα, και να ασχολείται αποκλειστικά και απερίσπαστα μ’ αυτή, είναι κάτι που δεν κοστίζει ούτε μισό σεντ. Και δεν χρειάζεται μνημόνια, Λαγκάρντ και διαβουλεύσεις στην Ευρώπη για να αλλάξει. Μόνο αυτορρύθμιση του πόσο συχνά, από ποιους και τι συζητείται στο δημόσιο χώρο, τηλεοπτικούς κανόνες, κοινοβουλευτική σοβαρότητα, δημοσιογραφική δεοντολογία, επαγγελματισμό, σεβασμό του άλλου και ένα μίνιμουμ πολιτισμού, δηλαδή αλλαγή νοοτροπίας. Το πιο δύσκολο.

Οδοιπορικό στα σύνορα με την ΠΓΔΜ: Πορείες θανάτου για τους πρόσφυγες

Παραθέτουμε αυτούσιο το συγκλονιστικό ρεπορτάζ της Εφημερίδα των Συντακτών που καταγράφει τις αγωνιώδεις και επικίνδυνες πορείες απόγνωσης των μεταναστών-προσφύγων προς τα σύνορα, το πουθενά, το άγνωστο προσπαθώντας να φτάσουν μέσα από τα ελληνικά εδάφη και τα Βαλκάνια στην Ευρώπη, τη γη της επαγγελίας. Οι αρμόδιοι υπουργοί της κυβέρνησης, Τ. Χριστοδουλοπούλου και Γ. Πανούσης, αλλά και οι βουλευτές της με δεδομένη ανθρωπιστική/δικαιωματική ευαισθησία όπως η Β.Κατριβάνου κ.α οφείλουν να επιδείξουν ανθρωπισμό και να μεριμνήσουν άμεσα για την προστασία της ζωής αυτών των ανθρώπων-φαντασμάτων. Είναι σαφέστατο πως δεν “λιάζονται”.

eidomeni_prosfyges_odoiporiko

(Συντάκτης: Βασίλης Τσαρτσάνης, Επιμέλεια: Γιάννης Νικολαΐδης / Μετάφραση: Δωροθέα Βακάλη / Φωτογραφία-επεξεργασία: Βασίλης Τσαρτσάνης, Γιώργος Γεωργαλίδης)

Τα παιδιά θύματα, τα παιδιά της Συρίας, του Αφγανιστάν, «τα παιδιά ενός κατώτερου Θεού» σφαγιάζονται για δεύτερη φορά. Αυτή τη φορά μπροστά στα μάτια μας, στην καρδιά της Ευρώπης.

Ενα ποτάμι εξαθλιωμένων ψυχών, η οδύσσεια των προσφύγων. Η μεγάλη φυγή προς την Ευρώπη, που η τιμωρητική στάση της οδηγεί στον εξευτελισμό, στην ωμή βία, στη ληστεία, στην ομηρία απροστάτευτων ψυχών δίχως έλεος, στα νύχια της μαφίας. Τους τελευταίους 10 μήνες, το ποσό των χρημάτων που πέφτει στα χέρια της μαφίαςαπό την εκμετάλλευση των προσφύγων μόνο από το πέρασμα μετά την Ειδομένη μπορεί να ανέρχεται ώς και τα 500.000 ευρώ καθημερινά.

Η ελληνική κυβέρνηση πλέον απαγορεύει τη μετακίνηση των προσφύγων με οποιοδήποτε μέσο μαζικής μεταφοράς, οδηγώντας σε απάνθρωπες οδοιπορίες δεκάδες εκατοντάδες πρόσφυγες. Σχεδόν καθημερινά εικόνες ντροπής μάς θυμίζουν άλλες εποχές, με τις πορείες θανάτου που έχουμε βιώσει τόσο οι Ελληνες κατά την ανταλλαγή πληθυσμών όσο και οι Γερμανοί μετά το τέλος του πολέμου, όταν εγκατέλειπαν τις εστίες τους από την Τρανσιλβανία και την Πολωνία ως πρόσφυγες.

Λιπόθυμοι παντού!

Οι πρόσφυγες οδοιπορούν 75 χιλιόμετρα μέχρι να φτάσουν στην Ειδομένη. Από το τόσο περπάτημα καίνε τους μυς τους, είναι επικίνδυνο να πάθουν ραβδομυόλυση, πάθηση επικίνδυνη για τη ζωή τους, αφού προκαλεί ανακοπή και νεφρική ανεπάρκεια. Αυτό είναι φρικτό, ιδιαίτερα τους θερινούς μήνες. Καθημερινά μαζεύουμε λιπόθυμο κόσμο από αφυδάτωση στους επαρχιακούς δρόμους και στα χωράφια.

Ολο και πιο πολύ συγκεντρώνεται στην περιοχή μας η μαφία, έχοντας ασυλία από την αδράνεια της Ευρώπης. Κάθε απαγόρευση των αρχών στέλνει τους πρόσφυγες όλο και πιο πολύ στην αγκαλιά των δουλεμπόρων. Αν οι Σύροι δεν πληρώσουν χρήματα στους διακινητές, τότε τον λόγο έχουν οι εγκληματικές συμμορίες, που θα φροντίσουν να πάρουν τα χρήματα με κάθε ειδεχθή τρόπο, ακόμα και με χρήση ωμής βίας, που παρά πολλές φορές οδηγεί ακόμη και σε μαζικές ομηρίες προσφύγων.

Οι πρόσφυγες που πέρασαν και περνούν καθημερινά από την Ειδομένη, με προορισμό την Ευρώπη, βρίσκονται σε άμεσο κίνδυνο, τα καθημερινά περιστατικά βίας που εκτυλίσσονται στη μεθοριακή γραμμή έχουν οδηγήσει τους Σύρους πρόσφυγες σε αυτοάμυνα. Τα γκρουπ που περνούν πλέον γίνονται μικροί στρατοί, που φτάνουν πολλές φορές και τα 300 άτομα, ώστε να προστατεύσουν τις οικογένειές τους και τους εαυτούς τους από τις συμμορίες που δρουν στο έδαφος της ΠΓΔΜ. Μαζεύουν ραβδιά και πέτρες, οπλίζονται με θάρρος… Εδώ και καιρό στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης καθημερινά οι πρόσφυγες αφηγούνται τα περιστατικά βίας που υφίστανται. Ακολουθεί μια τέτοια περίπτωση, στην οποία ήμουν αυτόπτης μάρτυς…

Ο Αμπουραχμάντ είναι ένας νέος 23 ετών που έμεινε ανάπηρος από σφαίρα ελεύθερου σκοπευτή. Το μεσημέρι κάποιοι Σύροι πρόσφυγες μπήκαν στο χωριό μου στο Πολύκαστρο και ζητούσαν βοήθεια, κόντευαν να πάθουν αφυδάτωση από την εξαντλητική πορεία των 75 χιλιομέτρων από Θεσσαλονίκη προς Ειδομένη. Οι φίλοι του τον μετέφεραν στα χέρια μέσα από τα χωράφια. Η ομάδα τους ήταν 34 άτομα.

Μετά τις τρεις τη νύχτα, τηλεφώνησαν και ούρλιαζαν για ιατρική βοήθεια και προστασία από επίθεση της μαφίας. Ειδοποίησα αμέσως την ελληνική αστυνομία για να γίνει επέμβαση στα σύνορα με την ΠΓΔΜ, μαζί μου ήταν και δημοσιογράφοι από τη Le Monde. Φτάσαμε στα σύνορα στις 4 το πρωί. Μπήκαμε στο δάσος με φακούς, αυτό που έβλεπα με τρόμαζε και με έθλιβε ως άνθρωπο, εκείνοι που βοηθήσαμε κάποιες ώρες πριν, έβγαιναν από το δάσος μες στα αίματα, χτυπημένοι πολύ άσχημα, υποβασταζόμενοι και τρομαγμένοι.

Δεν υπήρξε έλεος ούτε για τον ανάπηρο Αμπουραχμάντ. Μεταφέραμε εσπευσμένα 11 άτομα στο Κέντρο Υγείας του Πολυκάστρου και 4 σοβαρά τραυματισμένους στο Γενικό Νοσοκομείο του Κιλκίς, μαζί και τον Αμπουραχμάντ. Κινδύνευαν οι νεφροί του. Οταν συνήλθαμε όλοι από το σοκ, μας περιέγραψαν τι έγινε:

«Αφού περπατήσαμε κάποια χιλιόμετρα στην ΠΓΔΜ, μας σταμάτησε η αστυνομία ανάβοντας τους προβολείς των περιπολικών. Ηταν στα 10-15 μετρά μακριά μας, μείναμε ακίνητοι και από πίσω μας δίχως να τους δούμε μας επετίθεντο 120-150 άτομα. Mας χτυπούσαν και μας λήστευαν μπροστά στην αστυνομία της ΠΓΔΜ. Εκλιπαρούσαμε, παλεύαμε. Καμιά αντίδραση των αρχών».

Στις κοινές περιπολίες αστυνομικών από τη Γερμανία, που ήταν εκεί για κάποιο διάστημα, από την πλευρά της ΠΓΔΜ στην ουδέτερη ζώνη κατά τον μήνα Μάρτιο -όπως μαρτυρούν οι Αφγανοί πρόσφυγες- οι Γερμανοί αστυνομικοί δεν είδαν κανένα από τα δεκάδες περιστατικά βίας;

Ο δρόμος για την Ευρώπη «πνίγει» την ελπίδα, από την αδρανοποίηση πολλών χωρών για τα στοιχειώδη δικαιώματά τους. Καθημερινά εδώ και δέκα μήνες πέφτουν θύματα ανελέητης βίας και ματώνει το πέρασμά τους μετά τη συνοριογραμμή, από την Ελλάδα προς την ΠΓΔΜ και μετά στην Ουγγαρία.

prosfyges_odoiporiko

Στο τρένο της ντροπής

Οι πρόσφυγες είχαν κανονίσει με διακινητή να τους περάσει από τα σύνορα Ελλάδας-ΠΓΔΜ μέχρι την Αυστρία με 3.000 ευρώ το άτομο. Τους κράτησαν στα σύνορα εντός ΠΓΔΜ σε ένα εγκαταλελειμμένο δωμάτιο για λίγες ώρες και έπειτα τους οδήγησαν στον σιδηροδρομικό σταθμό στη Γευγελή, πρώτο σταθμό της ΠΓΔΜ, όπου έβαλαν περίπου 500 άτομα σε εμπορικά βαγόνια μαζί με Αφγανούς.

Εκείνοι συνεργάζονταν με τους διακινητές και είχαν πάνω τους μαχαίρια και χτυπούσαν όποιον προσπαθούσε να χρησιμοποιήσει το κινητό του ή να ανάψει κάποιο φως. Τους άφησαν κλεισμένους μέσα, όλους όρθιους για 8-10 ώρες, ώσπου ήρθε η αστυνομία της ΠΓΔΜ, άνοιξε την πόρτα του βαγονιού και την ξαναέκλεισε.

Το τρένο ξεκίνησε την πορεία του για περίπου 10 λεπτά, οι πρόσφυγες νόμιζαν ότι θα συνεχίσουν το ταξίδι τους και θα τους επιτρέψουν να περάσουν. Ομως το τρένο σταμάτησε και αυτοί πίστεψαν ότι έκανε στάση. Επειτα από κάποιες ώρες που έμειναν στο βαγόνι, κατάλαβαν ότι το τρένο έμενε σταματημένο και έτσι κάλεσαν τον διακινητή, ο οποίος τους είπε ότι συνεργάζεται με την αστυνομία και πως αυτή τον διαβεβαίωσε ότι θα τους αφήσει να περάσουν. Αμέσως μετά ο διακινητής απενεργοποίησε το κινητό του.

Οι πρόσφυγες έμειναν για πολλές ώρες κλεισμένοι στο βαγόνι, όπου το οξυγόνο ήταν λιγοστό και τα άτομα πάρα πολλά. Μερικοί λιποθύμησαν και άλλοι αντιμετώπισαν προβλήματα δύσπνοιας, μεταξύ αυτών έγκυοι, μικρά παιδιά. Ετσι άρχισαν να χτυπάνε την πόρτα του βαγονιού προκειμένου κάποιος να τους ανοίξει κι έπειτα κάλεσαν την αστυνομία της ΠΓΔΜ, η οποία προσποιήθηκε ότι δεν τους καταλάβαινε και τους έκλεισε το τηλέφωνο.

Υστερα από αυτό, κάλεσαν το 112, ζητώντας βοήθεια από την ελληνική αστυνομία, και της έστειλαν την τοποθεσία τους μέσω GPS. Η ελληνική αστυνομία έσπευσε για βοήθεια, άνοιξε την πόρτα του βαγονιού και τους οδήγησε στο αστυνομικό τμήμα. Στην Ελλάδα γύρισαν μόνον 94 πρόσφυγες. Πού είναι οι υπόλοιποι; Βρίσκονται εν ζωή;

metanastes-ellada

«Μεταναστευτικός καρκίνος»

Η βία, ο τρόμος, οι ξυλοδαρμοί και οι ληστείες με θύματα τους πρόσφυγες κατά την προσπάθειά τους να περάσουν τα σύνορα της ΠΓΔΜ έχουν πάρει μορφή μεταστατικού καρκίνου.

Τώρα μια νέα τιμωρία τούς περιμένει κάτω από τον καυτό ήλιο της Ελλάδας. Με την εκλογή της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, έχει ξεκινήσει μια απάνθρωπη συμπεριφορά από το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη κάτω από τις αυστηρές «εντολές» της Ευρώπης. Απαγορεύοντας την πρόσβασή τους σε λεωφορεία, ταξί ή οποιοδήποτε άλλο μεταφορικό μέσο, υποχρεώνουν τους πρόσφυγες να οδοιπορούν 75 χιλιόμετρα κάτω από την κάψα. Εγκυοι, μωρά, παιδιά, γέροντες, νέοι λιποθυμούν στο πλάι των δρόμων και στα χωράφια ικετεύοντας για λίγο νερό.

Ντρέπομαι για όλες αυτές τις εικόνες του αίσχους, μα ντρέπομαι ακόμα περισσότερο για τη «γουρουνοποίηση» των συναισθημάτων μας, αυτή τη φορά από αριστερή κυβέρνηση, όπου αν τολμήσει κάτοικος και αψηφήσει τις απαγορεύεις και πάρει ανάπηρο ή έγκυο στο αυτοκίνητό του τον οδηγούν στον εισαγγελέα με αυτόφωρη διαδικασία, με δυσάρεστες εξελίξεις. Αυτό έγινε και σε πολίτη που πήρε ανάπηρο Σύρο πρόσφυγα.

Από το καλοκαίρι του 2014 και ιδιαίτερα από τον Σεπτέμβριο, εκτυλίσσεται στησυνοριακή γραμμή Ελλάδας-ΠΓΔΜ, στην Ειδομένη, μια άλλη παράπλευρη σκηνή αυτού του παγκόσμιου δράματος που καλείται Μετανάστευση. Η Ειδομένη είναι το τελευταίο χωριό της Ελλάδας, 75 χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη.

Οι άνθρωποι αυτοί δίνουν τις τελευταίες τους οικονομίες στους δουλεμπόρους,αλλά πολύ συχνά γίνονται θύματα πολλών συμμοριών που καραδοκούν στα περάσματα. Εχοντας υποστεί κάθε λογής εξευτελισμό, διέμεναν περιμένοντας την ημέρα της πολυπόθητης φυγής στις όχθες του Αξιού ποταμού, ανάμεσα στις καλαμιές στο ύπαιθρο, στο δάσος της συνοριακής γραμμής.

Τριακόσια έως πεντακόσια άτομα, μεταξύ αυτών 25 παιδιά, βρέφη, έγκυοι, εκτεθειμένοι σε κάθε λογής κίνδυνο και ταλαιπωρία, δέσμιοι των αγκυλώσεων της διεθνούς πολιτικής στο θέμα των προσφύγων, αλλά και θύματα μιας σκαιάς συμπεριφοράς, απότοκο της αδρανοποίησης των κρατών της Τουρκίας, της Ελλάδας, της ΠΓΔΜ, της Σερβίας και της Ουγγαρίας σε ό,τι αφορά τον σεβασμό των ανθρώπινων δικαιωμάτων.

Η κατάσταση στην Ειδομένη πρέπει να μας διδάξει όλους και να είμαστε σε επιφυλακή για την επόμενη «τρύπα» που η μαφία θα δημιουργήσει. Η πρόληψη και η κατάθεση πληροφοριών μπορεί να αποτρέψουν τέτοια φαινόμενα καρκινώματος. Η Ευρώπη με την επιλήσμονα και επιλεκτική μνήμη. Η Ευρώπη που κόπτεται για τα δικαιώματα των ζώων -και δικαίως- μα που παρατηρεί αμέτοχη τη Σταύρωση χιλιάδων συνανθρώπων μας.

Μια απίστευτη επιστολή αξιωματικών της ΕΛ.ΑΣ. που έκαναν το καθήκον τους και… τιμωρήθηκαν

«Δεν μετανιώνω που κρατούσα το χέρι του Πακιστανού που βρήκαμε ετοιμοθάνατο»

xtipima_metanasti_korinthos1

Για κλείσιμο επέλεξα μια επιστολή από τους αξιωματικούς της ελληνικής αστυνομίας που τιμωρήθηκαν για τους λόγους που θα καταλάβετε:

«Βασίλη, διάβασα τη χθεσινή ανάρτησή σου για τη σύλληψη του οδηγού και δεν ήταν ο μόνος. Συνέλαβαν πολίτη του χωριού μας επειδή πήρε ανάπηρο πρόσφυγα στο αυτοκίνητό του. Εμαθες από ό,τι ξέρω τι πάθαμε οι αξιωματικοί των ΤΣΦ που προσπαθήσαμε να αντιδράσουμε στις πιέσεις των ανωτέρων μας. Μας γνώρισες και εμάς και το προσωπικό μας και νομίζω ότι κατάλαβες ότι εμείς βλέπουμε τους πρόσφυγες σαν ανθρώπους και όχι σαν αριθμούς. Εγώ προσωπικά δεν μετανιώνω και ας το πλήρωσα… δεν μετανιώνω που αγκάλιασα τη Σύρια που δεν σταμάτησε να κλαίει από τον φόβο της γιατί θα την πηγαίναμε στο δικαστήριο, δεν μετανιώνω που κρατούσα το χέρι του Πακιστανού που βρήκαμε ετοιμοθάνατο στην άκρη του δρόμου, μέσα στο ασθενοφόρο και ας έμαθα ότι έπασχε από ηπατίτιδα, δεν μετανιώνω για τις άπειρες φορές που επέλεξα την ανθρωπιά από τη «νομιμότητα».

Αντιθέτως, ντρέπομαι που αναγκάστηκα να σύρω στο δικαστήριο μανάδες με τα παιδιά τους στην αγκαλιά. Σε παρακαλώ, κάνε ό,τι μπορείς γιατί εγώ φεύγω από το ΤΣΦ Πολυκάστρου, αλλά οι πρόσφυγες θα παραμείνουν… και όταν μιλάς για «αρχές» κάνε μια διάκριση, γιατί η εξουσία μπορεί να είναι απρόσωπη, αλλά τα όργανά της έχουν όνομα και ευαισθησίες… Σε ευχαριστώ για όλα, Βασίλη… ούτε εμείς θα εγκαταλείψουμε.

Σήμερα είδα τραγικές εικόνες στους Ευζώνους. Είδα κυνηγημένους, απελπισμένουςνα τρέχουν προς όλες τις κατευθύνσεις στη θέα των περιπολικών χωρίς να ξέρουν το γιατί, τόσο οι πρόσφυγες όσο και οι αστυνομικοί. Είδα 13χρονο Σύριο να με κοιτάει στα μάτια και να με ρωτάει σε άψογα αγγλικά γιατί τον συλλάβανε και τι θα απογίνει αυτός και η οικογένειά του. Είδα ένα 8χρονο κορίτσι να πλησιάζει τους αστυνομικούς και να τους λέει ότι δεν θέλει να περάσει το βράδυ στον δρόμο έξω από το τμήμα, αλλά ότι ήθελε να κοιμηθεί σε κρεβάτι.

Μιλούσε αραβικά, αλλά όλοι καταλάβαμε τι ήθελε να πει. Οι συνάδελφοί μου δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα άλλο παρά μόνο να της χαμογελάσουν και να της χαϊδέψουν το κεφάλι. Βοηθήστε, μας λένε όλοι και εμείς το μόνο που μπορούμε να τους πούμε είναι όχι τι μπορούν να κάνουν αλλά τι δεν μπορούν. Δεν μπορούν να μείνουν στο ξενοδοχείο, δεν μπορούν να φύγουν από τη χώρα, δεν μπορούν να μείνουν στο Κιλκίς»…

δες επίσης: http://www.efsyn.gr/arthro/sygklonistikes-martyries-anilikon-prosfygon-sta-ellinika-nisia

KOSOVO FINAL STATUS

Σωφρονίζοντας τον Αλέξη

imagesCAV0MZ1V

Η “μνημονιακή”, “φορομπηχτική”, “ανάλγητη” κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ οδεύει σε συμφωνία με τους δανειστές. Μια συμφωνία που θα φορτώσει στις πλάτες του “λαού” υφεσιακά μέτρα οκτώ δισεκατομμυρίων ευρώ για τα δύο επόμενα έτη, εκ των οποίων το 93% αποτελεί φόρους. Για το ζήτημα του χρέους υπάρχει “δημιουργική ασάφεια”. Από την πλευρά των ισχυρών, αυτή τη φορά. Οι χαρακτηρισμοί γύρισαν μπούμπερανγκ.

Η πρώτη κίνηση που έγινε από το Μαξίμου μετά το Eurogroup της Δευτέρας 22/6 ήταν να κυκλοφορήσει ένα από τα αγαπημένα του non paper, σύμφωνα με το οποίο, first and foremost, επιχειρείται να αποσαφηνιστεί πως “η πρόταση που απεστάλη προς τους θεσμούς δεν συνάδει με το πρόγραμμα της κυβέρνησης, αλλά αποτελεί προϊόν σκληρής διαπραγμάτευσης”.

Με άλλα λόγια, μετά την υποχώρηση του ΣΥΡΙΖΕΛ από κάθε κόκκινη γραμμή και πάσα απόχρωσή της, οι κυβερνώντες πάνε να σώσουν το τομάρι τους, γιατί μυρίζονται πολύ “ξύλο” από τους ψηφοφόρους τους. Έτσι είναι στη ζωή. Κάποια στιγμή ακολουθεί ο λογαριασμός για τα ψέματα, την κοροϊδία, την υποκρισία, τους ψευτοτσαμπουκάδες, τα “madamerkel” και τα goback”. Ο Τσίπρας και οι συν αυτώ θα πληρώσουν πολύ ακριβά το τέλος των ψευδαισθήσεων.

Όσον αφορά τη συμφωνία, ουδείς αμφισβητεί πως είναι εκ των ων ουκ άνευ για τη χώρα, καθώς την κρατάει έστω με δυσβάσταχτο κόστος στην Ευρώπη, η οποία αποτελεί με όλα της τα μειονεκτήματα το πρότυπό μας και όχι η Ελλαδα του κρατισμού, του Φωτόπουλου, της ΕΡΤ και των άγαμων θυγατέρων. (Αν αυτό με κανει σύμμαχο των δανειστών -όπως ειπώθηκε χθες από την ΕΡΤ- και προδότη, δεχομαι τον χαρακτηρισμό με υπερηφάνια. Είδα που μας οδήγησαν οι “πατριώτες” της δεξιάς και της αριστεράς σε κάθε έκφανση της δημόσιας ζωής και σε βάθος χρόνου). Όμως φαίνεται ότι δεν επιλύει το ζήτημα του χρέους και, πολύ φοβάμαι, πως ό,τι βιώσαμε τους προηγούμενους 5 μήνες του ΣΥΡΙΖΕΛ και τους τελευταίους της ΝΔ/ΠΑΣΟΚ από τις ευρωεκλογές και μετά, θα το ξαναβρούμε σύντομα μπροστά μας.
Θα είναι επομένως μια κακή συμφωνία, αναμενόμενο, καθώς τη λυπητερή θα την πληρώσουμε όλοι μας. Θα δίνει διέξοδο στις βραχυπρόθεσμες ανάγκες χρηματοδότησης της χώρας, και μόνο.
Εκτός κι αν ο Τσίπρας πάρει όσα λεφτά στο χέρι μπορεί, και αφήσει ανύλοποίητη τη διαφαινόμενη συμφωνία. Ικανό τον έχω, όσο κι αν του άσπρισε η τρίχα.

Μέσα στην Ευρώπη

10574283_425545277631312_3603286322149814468_n

Καίνε ευρωπαϊκές σημαίες και νοσταλγούν Λένινγκραντ, αλλά εναλλακτική λύση εκτός ευρωπαϊκής οικογένειας δεν υπάρχει. Και όσοι “υπερπατριώτες” πιστεύουν το αντίθετο ακόμη και τώρα, ας αναλάβουν την ευθύνη για την επιστροφή στη δραχμή και ό,τι δραματικό ακολουθήσει… Αρκετά. Πίσω ανεύθυνοι!

lafazanis