Ιδεοληπτική δραχμολαγνεία: Το νέο όχημα του αντιευρωπαϊσμού

972269_522812201115103_1754597191_n

Ο χαρακτηρισμός αυτοκαταστροφικός δυϊσμός, με τον οποίο η ελληνική ιστορία, η ελληνική πολιτική και η κοινωνία πορεύονται μέσα στους αιώνες προβάλλει εκ νέου δραματικά με το διχαστικό, επικίνδυνο και ψευδεπίγραφο δίλημμα “Μνημονιακοί – Αντιμνημονιακοί” θέτοντας έναν εκρηκτικό μηχανισμό στα θεμέλια της χώρας. Αίφνης, από ένα συνονθύλευμα κραυγαλέων τηλεμαϊντανών, εμμονικών αριστερ(ιστ)ών, εθνικιστών δεξιών και αγανακτισμένων “νοικοκυραίων” κοτζαμπάσηδων που από την μούντζα της πλατείας πέρασαν στα έδρανα της Βουλής, αναγορεύεται ο “αντιμνημονιακός” σε πατριώτη, ακηδεμόνευτο, εθνικά κυρίαρχο, περήφανο έλληνα, ενώ ο “μνηνομιακός” είναι μειοδότης, προδότης, γερμανοτσολιάς, μερκελικός, ξεπουλημένος.

Ο “αντιμνημονιακός”, απ’ ότι καταλαβαίνω, θέλει να μας “μπλερώνουν” οι ξένοι για να καθόμαστε με τον τσαμπουκά και τη μαγκιά μας στην Ευρώπη χωρίς υποχρεώσεις. Δεν μας λέει τι θα γίνει, αν οι εταίροι δεν μπλοφάρουν και μας στείλουν για βρούβες. Όλοι οι άλλοι που δέχονται ότι εκτός από δικαιώματα έχουμε και υποχρεώσεις, ότι μπορούμε να επαναδιαπραγματευτούμε για να χαλαρώσει η θηλειά του Μνημονίου, αφού καταστούμε αξιόπιστοι, σεβαστούμε τις συμφωνίες και ξεκαθαρίσουμε ότι ξέρουμε τι είναι η Ευρώπη, πώς λειτουργεί και γιατί θέλουμε να είμαστε τμήμα της, αυτοί είναι οι “μνημονιακοί”, υποθέτω, οι πάλαι ποτέ “ευρωλιγούρηδες”. Κάθε φορά που τέθηκαν στο παρελθόν τόσο διχαστικά διλήμματα στους ζαλισμένους και παραπληροφορημένους έλληνες, η χώρα οδηγήθηκε σε σπαραγμό και οπισθοδρόμηση.

Η λογική “καταγγέλλω τη δανειακή σύμβαση παραμένοντας στο Ευρώ” (ή ακόμη χειρότερα το “ε, και τι έγινε άμα βγούμε από το ευρώ, αφού και τώρα χρεοκοπημένοι είμαστε” των δραχμολάγνων) στερείται βάσης και οδηγεί αυτόματα, με δική μας επιλογή, εκτός Ευρωζώνης και πιθανώς εκτός Ευρώπης, εξέλιξη η οποία αντίθετα, με τις Στρατούλειες, Λαφαζάνειες και άλλες διαβεβαιώσεις, δεν θα είναι πορεία προς τη χαμένη Εδέμ, αλλά κάθοδος στον Άδη. Η τεράστια εξαπάτηση του εκλογικού σώματος δεν εξυπηρετεί παρά κομματικά συμφέροντα, ιδιοτελείς αγκυλώσεις, νοσταλγικούς ναρκισσισμούς, αποπροσανατολίζει και καναλιζάρει την οργή και την απόγνωση σε επικίνδυνες ατραπούς δίχως επιστροφή. Μια οικειοθελής έξοδος από την Ευρωζώνη μας καθιστά ακόμη πιο ανίσχυρους και εκτεθειμένους πολιτικά, οικονομικά, γεωστρατηγικά, διπλωματικά και μας οδηγεί στην εξαθλίωση, χωρίς φυσικά να μας απαλλάσσει από την υποχρέωση να αποπληρώσουμε σε δραχμές το δυσβάσταχτο χρέος προς τους δανειστές μας.

Το ζητούμενο, εν προκειμένω, είναι η συνεργασία όλων των φιλοευρωπαϊκών πολιτικών δυνάμεων στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή της παραμονής στην Ευρωζώνη μέσω του σεβασμού των όρων της δανειακής σύμβασης και της σταδιακής επαναδιαπραγμάτευσης/αποδέσμευσης όταν α) ανακτήσουμε την τρωθείσα αξιοπιστία μας, αποκτήσουμε (μεταρρυθμιστικό) πλάνο εξόδου από την κρίση και συγκροτήσουμε τη βέλτιστη δυνατή διαπραγματευτική ομάδα β) το ευνοήσουν οι πολιτικές μεταβολές στην Ευρώπη.

Στη σκιά των τελευταίων εξελίξεων στην Ελλάδα, η ΕΕ για την ώρα τουλάχιστον, οι λοιποί οργανισμοί και οι κυβερνήσεις έχουν ταχθεί με σαφήνεια υπέρ της διατήρησης της Ελλάδας στο Ευρώ. Ταυτόχρονα, και ανεξάρτητα από τούτο, παρατηρείται στην Ευρώπη προετοιμασία σε όλα τα επίπεδα για το ενδεχόμενο “αυτοανατίναξης” της νέας κυβέρνησης – καμικάζι.

Υπό αυτές τις συνθήκες και με δεδομένο ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΕΛ έχει καταλάβει την εξουσία και το απολαμβάνει τρολάροντας αντί να κυβερνάει, ένα δημοψήφισμα για την παραμονή ή όχι στο Ευρώ θα αποσαφήνιζε άπαξ και διαπαντός τις θολές και αντιφατικές προθέσεις των Ελλήνων. Ένα τέτοιο δημοψήφισμα, δεσμευτικό για κάθε κυβέρνηση και καταλύτης για τις εξελίξεις χρειαζόταν να έχει διενεργηθεί εδώ και χρόνια. Όχι αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις. Είναι μία θέση που ο Landstreicher έχει εκφράσει δημοσίως ήδη από το 2012. Με την προσθήκη, σήμερα, της αμφιβολίας σχετικά με το κατά πόσο είναι στο χέρι αυτής της ανεκδιήγητης κυβέρνησης να παραμείνει ή όχι στην Ευρωζώνης ανεξαρτήτως του αποτελέσματος ενός πιθανού δημοψηφίσματος.

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: