Archive | March 2015

Ανδρέας Πετρουλάκης: “Π. Καμμένος. Έχουν αρχίσει και του μοιάζουν”

vintage-clown

H συμμετοχή του κ. Καρατζαφέρη στην κυβέρνηση Παπαδήμου ήταν κάρφος στο μάτι των κομμάτων που τη στήριξαν. Ουδέποτε ξέπλυναν την ντροπή εκείνη, κυρίως το ΠΑΣΟΚ, αλλά και η ΔΗΜΑΡ αργότερα, που υποχρεώθηκε να συγκυβερνήσει με τον γνωστού φιλοχουντικού και τραμπούκικου παρελθόντος κ. Βορίδη. Όπως ήταν φυσικό όλοι οι αριστεροί αναλυτές, δημοσιογράφοι και πολιτικοί, επί μία τριετία άρχιζαν και τέλειωναν κάθε σκέψη τους με την αναφορά στο όνειδος αυτό. Και δικαίως. Το κόμμα του κ. Καρατζαφέρη ήταν ένα τυπικό ακροδεξιό εθνολαϊκίστικο κόμμα που οι θέσεις του για το μεταναστευτικό, τα εθνικά θέματα, τα θέματα της κοινωνίας και τον ρόλο της εκκλησίας, λογικά θα έκαναν κάθε αριστερό να ανατριχιάζει.

Ο κ. Καμένος και το δικό του κόμμα έχουν ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά. Είναι βγαλμένος από την ίδια μήτρας της έξαλλης εθνολαϊκίστικης ακροδεξιάς με κάπως πιο εμπλουτισμένο ρεπερτόριο με αεροψεκασμούς, υδατάνθρακες και οπερετικές αλληλοδωροδοκίες σε μοντάζ Λαζόπουλου. Επιπλέον, ο ίδιος ο αρχηγός, παρά το φλογερό ταμπεραμέντο του δεν έχει δώσει επαρκείς εξηγήσεις για τις οff shore εταιρείες και το αδήλωτο κότερο που του καταλογίζουν. Θα περίμενε λοιπόν εύλογα κανείς, όλοι οι αριστεροί δημοσιολόγοι να υποδέχονταν με την ίδια φρίκη τη συμμετοχή του κόμματος των ΑΝΕΛ στην Κυβέρνηση, και μάλιστα της πρώτη φορά αριστεράς, όπως είχε συμβεί και με το ΛΑΟΣ. Αμ δε. Άκρα του τάφου σιωπή. Όσο ακούγαμε τρία χρόνια για τον διορισμό του κ. Βορίδη από τον Παπαδόπουλο, άλλο τόσο δεν ακούσαμε τώρα για τους λόγους και τα βιβλία που έγραφε ο Γεωργαλάς για τον κ. Καμμένο. Ούτε καν από εκείνους τους πιστούς στον Ανδρέα παλιούς Πασόκους, τώρα ΣΥΡΙΖΑ – λησμόνησαν ότι του είχε αφιερώσει το πρώτο του βιβλίο δείχνοντάς τον ως αρχηγό της 17 Νοέμβρη.

Ο κομματικός πατριωτισμός, δυσάρεστη έκπληξη κυρίως για τους ανεξάρτητους δημοσιογράφους, και η παράνοια του αντιμνημονιακού μετώπου, έχει μέχρι στιγμής βυθίσει σε βαθιά σιωπή τους πάλαι ποτέ αδέκαστους τιμητές της ακροδεξιάς. Και αυτό είναι το λιγότερο. Ενώ ο κ. Καρατζαφέρης αρκείτο στον ανώδυνο ρόλο του τηλεοπτικού κονφερασιέ της κυβέρνησης εκείνης, ο κ. Καμμένος σέρνει το χορό στην παραχάραξη της αριστερής φυσιογνωμίας της τωρινής. Ποτέ άλλοτε δεν θυμάμαι τόσο άμεσα να έχει επαληθευθεί η αθάνατη ρήση του Χατζηδάκι «όταν το πρόσωπο του τέρατος δεν σε τρομάζει έχεις αρχίσει να του μοιάζεις». Δυστυχώς, για όλους μας, έχουν αρχίσει να του μοιάζουν.

Το κόμμα που ήταν κατά των παρελάσεων και ξιφουλκούσε κατά του κ. Αβραμόπουλου που τις επανέφερε είναι έτοιμο να διοργανώσει ένα εθνικολαϊκό φουστανελοκίτς τερατούργημα χουντικών προδιαγραφών στο Σύνταγμα, ανήμερα της 25ης Μαρτίου. Η Πολεμική Αρετή των Ελλήνων στο Καλλιμάρμαρο ξαναζεί και κανείς αριστερός πολιτικός ή δημοσιογράφος δεν άρθρωσε αντίρρηση.

Η πρώτη φορά αριστερή Πρόεδρος της Βουλής επισκέπτεται το Πεντάγωνο και επιθεωρεί με ύφος στρατάρχη άγημα παρέα με τον υπουργό -τι δουλειά έχει ένας Πρόεδρος της Βουλής εκεί πέρα; Ποια ακριβώς ήταν η σκοπιμότητα να ενημερωθεί για το αξιόμαχο των ενόπλων δυνάμεων επί τόπου η άσχετη με το αντικείμενο πολιτειακή παράγων, πλην του τηλεοπτικού μιλιταριστικού ταρατατζούμ; Εδώ δεν περιμέναμε αντιδράσεις, η κ. Κωνσταντοπούλου είναι ιερό δισκοπότηρο της αριστερής δημοσιογραφίας.

Η πρώτη φορά αριστερή Περιφερειάρχης Αττικής πετά με τον φουσκωμένο σαν διάνο ένστολο υπουργό, με άψογο στρατιωτικό στιλ και η ίδια- τι δουλειά έχει ένας Περιφερειάρχης σε αυτό το σόου; Ουδείς αριστερός αναρωτήθηκε.

Ο πρώτη φορά αριστερός αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας ετοιμάζει, για πρώτη φορά μετά τη Χούντα, σχέδιο εθνικής διαπαιδαγώγησης των μαθητών από τον στρατό -αρκετά είχαν αφεθεί τα παιδιά μας ανυπεράσπιστα στο ανθελληνικό μένος της κ. Ρεπούση. Μούγκα η αριστερή ευαισθησία.

Τα φλογερά εθνικιστικά και αντιευρωπαϊκά παραληρήματα του κ. Καμμένου αντανακλούν και χρεώνονται σε όλη την Κυβέρνηση- αυτός δεν κάθεται στα αυγά του σαν τον κ. Καρατζαφέρη. Άνοιξε βεντέτα με τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, έδωσε τον τόνο στην κήρυξη του ψυχρού πολέμου εναντίον της Γερμανίας- μια χαρά στρώνουμε το έδαφος για να πάμε να ζητήσουμε λεφτά, τη στιγμή που εκείνος απτόητος απολαμβάνει τον ρόλο του παίζοντας πόλεμο στο Αιγαίο με Απάτσι και φρεγάτες. Μέχρι και η τέως προστατευόμενή του κ. Ραχήλ Μακρή αναρωτήθηκε αν κάνει τίποτα άλλο εκτός από το να ξοδεύει τα λεφτά μας σε οπερέτες. Δυστυχώς κάνει. Την κυβέρνηση σαν τα μούτρα του.

*Αγωγή ενός εκατομμυρίου από τον Ψεκασμένο στον Ανδρέα Πετρουλάκη γι’ αυτό το δημοσιευμένο στο protagon.gr άρθρο, με το οποίο συμφωνώ μέχρι κεραίας. Γερά, γερά η Χούντα είναι κοντά…

Advertisements

Από την κατάργηση του στρατιωτικού χαρακτήρα των παρελάσεων, στα τσάμικα του Καμμένου

525282_658321414183660_256546578_n

Από την κατάργηση των παρελάσεων ή έστω του μιλιταριστικού τους χαρακτήρα, ένα διαχρονικό και πάγιο αίτημα της αριστεράς, στο χαρτί του εθνοπατριωτισμού, τις χουντικής έμπνευσης φιέστες αγκαζέ με τον ακροδεξιό Καμμένο, και το απόλυτο κιτς. Πεντοζάλη στο εξωτερικό, τσάμικο στο εσωτερικό.

Παραθέτω όχι πολύ παλιές τοποθετήσεις κορυφαίων της ριζοσπαστικής αριστεράς και ερωτώ: Γιατί η ανακολουθία; Γιατί η μεταστροφή; Γιατί δεξιότεροι της δεξιάς;

——————

“Εμείς παραδοσιακά στις παρελάσεις δεν πηγαίνουμε.. Ο κόσμος μας δεν έχει αυτή την κουλτούρα. Ίσως κακώς, αλλά δεν την έχει”.

(Αλέξης Τσίπρας, 18.3.2012, συνέντευξη στον Αυτιά, πηγή:http://www.syn.gr/gr/keimeno.php?id=26428)

——————-
«Να καταργηθεί ο αναχρονιστικός θεσμός των παρελάσεων» αναφέρει χαρακτηριστικά μέσα από σχετική ανακοίνωσή της, συμπληρώνοντας:

«Για μια ακόμη χρονιά οι μαθητές και οι μαθήτριες θα παρελάσουν για να γιορτάσει το «έθνος» και να επιβεβαιωθεί άλλη μια φορά ότι οι παρελάσεις το μόνο που δεν κάνουν είναι να καλλιεργούν την ιστορική μνήμη.

Το μήνυμα της 28ης Οκτωβρίου δεν μπορεί παρά να είναι το διαχρονικό μήνυμα της αντίστασης και της ανυπακοής απέναντι σε όλους όσους μας κλέβουν το μέλλον.

Οι αγώνες του σήμερα, λοιπόν, και όχι οι στρατοκρατικές παρελάσεις είναι αυτοί που θα δικαιώσουν τις θυσίες όσων αγωνίστηκαν κατά τη διάρκεια της κατοχής για τη δικαιοσύνη και την κοινωνική απελευθέρωση».

(ΣΥΝ, 2011)

——————–

“Κατά της πραγματοποίησης παρελάσεων τάχθηκε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Τάσος Κουράκης.

Ο υπεύθυνος τομεάρχης Παιδείας του κόμματος δήλωσε ότι ως κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ θα καταργήσει τις παρελάσεις.

Παλαιολιθικές με τον τρόπο που γίνονται, χαρακτήρισε τις παρελάσεις και η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Θεανώ Φωτίου. Στις παρελάσεις θα έπρεπε να παίρνουν μέρος «απλοί πολίτες και όχι άρματα μάχης» είπε”.

(2013, πηγή: Βήμα)

———————-

“Την πρόθεση του ΣΥΡΙΖΑ να καταργήσει τις Εθνικές Επετείους και τις μαθητικές και στρατιωτικές παρελάσεις επανέλαβε ο Νίκος Χουντής

Ο πρώην ευρωβουλευτής υποστήριξε στο Mega ότι θα τεθεί υπό συζήτηση η κατάργηση των μαθητικών παρελάσεων από τον ΣΥΡΙΖΑ

«Ανάμεσα στα άλλα που θα συζητηθούν είναι και αυτό. Γιατί όχι; Πρέπει να αλλάξει ο τρόπος αυτών των παρελάσεων και η απόδοση τιμών», υποστήριξε”.

(2014, πηγή: ΜEGA)

Προξενιό στο Βερολίνο

AntonisGeorgosHristou

Κρίνεται επιτυχής η χθεσινή συνάντηση του έλληνα πρωθυπουργού στο Βερολίνο. Από μόνη της η επίσκεψη συνιστά Politikum, ακόμη κι αν δεν υπήρξαν απτά αποτελέσματα για την υπόθεσή μας. Μετά από τα απανωτά αυτογκόλ της, η κυβέρνηση, έστω για λίγο, εξήλθε από τον διεθνή απομονωτισμό και, τουλάχιστον ο επικεφαλής της, έδειξε πως έχει κατανοήσει τους στοιχειώδεις κανόνες της διπλωματίας και της εξωτερικής πολιτικής.

Η συνάντηση Μέρκελ – Τσίπρα ικανοποιεί, διότι σε επίπεδο συμβολισμού, οι ελληνογερμανικές σχέσεις, οι οποίες είχαν φτάσει στο ναδίρ εξαιτίας κάποιων παραληρηματικών και φανατικών, σταδιακά αποκαθίστανται, αναθερμαίνονται. Αργά μεν, αλλά, νομίζω η αρχή έγινε. Δεν ξέρω τι εντυπώσεις άφησε ο Τσίπρας, αλλά το ευρωπαϊκό οικοδόμημα βασίζεται σε σχέσεις εμπιστοσύνης και στη “χημεία” μεταξύ των πρωταγωνιστών. Συχνά, στην ευρωπαϊκή πολιτική ακριβώς αυτό είναι το ουσιαστικό. Εύχομαι, επιστρέφοντας στην Αθήνα, να έχει άρει κάποια από τα στερεότυπα που τον ακολουθούν, και για τα οποία είναι αποκλειστικά ο μόνος υπεύθυνος. Επίσης, ελπίζω η Άνγκελα Μέρκελ να μην μπει στον πειρασμό να παίξει το ρόλο του Πόντιου Πιλάτου.

Η καγκελάριος Μέρκελ θα μπορούσε να έχει καλέσει πολύ νωρίτερα τον Αλέξη Τσίπρα. Θα είχαν αποφευχθεί πολλά επεισόδια στο σπιράλ της ελληνογερμανικής έντασης. Θα “αναγνώριζε” τη νέα ελληνική κυβέρνηση. Οι χθεσινές εικόνες συμφιλίωσης θα ήταν απείρως σημαντικότερες πριν από 30 -40 μέρες. Είναι ευθύνη της Άνγκελα Μέρκελ ότι καθυστέρησε τόσο να αναλάβει σχετική πρωτοβουλία για μια συνάντηση γνωριμίας με τον έλληνα πρωθυπουργό. Ακόμη και αν η πρόσκληση στελνόταν τις μέρες της μέθης και του ανορθολογισμού του “κακομαθημένου” αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ για την εκλογική του νίκη.

Ο Τσίπρας άργησε δύο μήνες. Το παιγνίδι δεν είναι στο χέρι του. Τώρα πρέπει να κάνει το “καλό” παιδί για πολύ μεγάλο διάστημα σε πολύ κόσμο. Και πάλι, τίποτα δεν είναι βέβαιο. Επίσης έχει να αντιμετωπίσει το εσωτερικό του κόμματός του, διάφορους τρελούς της κυβέρνησης και της κοινοβουλευτικής του ομάδας, και να πείσει την εκλογική του πελατεία, που της έχει τάξει λαγούς και πετραχήλια και μέχρι πρότινος την παραμύθιαζε ότι φταίνε όλοι οι άλλοι για τη μιζέρια μας, και κυρίως εκείνοι, τους οποίους έσπευσε χθες να γοητεύσει, μπας και δούμε τι θα γίνει…

Παρήγορο είναι επίσης το γεγονός ότι η Μέρκελ προσκλήθηκε στην Αθήνα, από εκείνον που ως αρχηγός της αντιπολίτευσης, στις 8/10/2012, κατά την επίσκεψή της στη χώρα μας, δήλωνε προσβλητικά και ανήκουστα πως “έρχεται εσπευσμένα να σώσει το διεφθαρμένο, ανυπόληπτο και υποτελές στα συμφέροντά της πολιτικό σύστημα” (βλ.σχετ. άρθρο στο Landstreicher).

Ο Τσίπρας φαίνεται πως ωρίμασε γρήγορα. Έχει φυσικά πάρα πολύ δρόμο ακόμα. Χρόνο δεν ξέρω αν έχει. (Δεν θα έχει διαφύγει της προσοχής των φυσιογνωμιστών πως, επίσης, γέρασε απότομα. Μέσα σε ελάχιστες ημέρες. Από το βάρος της ιστορικής ευθύνης);

Και τώρα; Το ζόρι μας παραμένει. Παραμένει γιατί η κυβερνητική αλλαγή και η διαχείρισή της από τους καινούριους δυσχέρανε τη θέση μας. Αφενός γιατί η Άνγκελα Μέρκελ είναι δέσμια ακόμη και σε επίπεδο δηλώσεων ή συμβολισμών των υπερσυντηρητικών δυνάμεων μέσα στο κόμμα της, αλλά και τμημάτων της γερμανικής κοινωνίας που θέλουν να πεταχθεί η Ελλάδα έξω από το ευρώ, και αφετέρου γιατί ο Τσίπρας ερμήνευσε λανθασμένα και μεγαλοποίησε αυθαίρετα το εκλογικό αποτέλεσμα του Ιανουαρίου ως αφετηρία αλλαγής του πολιτικού σκηνικού σ’ όλη την ευρωπαϊκή ήπειρο. Με ποιους συσχετισμούς, ποιους συμμάχους, ποια διαδικασία, ποιο χρονοδιάγραμμα, ποιο συγκεκριμένο όραμα, δεν διευκρίνισε ποτέ, πιστός στις θεωρητικές διακηρύξεις της “ριζοσπαστικής” ανάγνωσης των εξελίξεων.

Θα κλείσω με μια ευχή και το ευνοϊκό σενάριο, ότι το (δικαίως, σε σειρά θεμάτων) εκνευρισμένο Βερολίνο δεν έχει αποφασίσει ακόμα να μας δείξει το δρόμο προς την κόλαση και ότι τα πυρακτωμένα καζάνια μπροστά μας δεν είναι έτοιμα να μας υποδεχθούν. Ότι τα συμφέροντά του κρατούν την Ελλάδα στο ευρώ. Ότι η καγκελάριος Μέρκελ θα συνεχίζει να εξηγεί στους γερμανούς φορολογούμενους (και μαζί με την καγκελάριο άλλοι 16 αρχηγοί κρατών) πως αξίζει η συνέχιση της χρηματοδότησης της παραμονής μας στο Ευρώ, διότι μια μελλοντική “Ελλάδα – ναζί” με κομματιασμένη κοινωνία, δεν είναι στο οικονομικό, πολιτικό και γεωστρατηγικό συμφέρον ούτε της Ευρώπης, ούτε του Βερολίνου. Ή για να πάρουν τα λεφτά ή τμήμα των δανεικών κάποια μέρα πίσω.

Η στήριξη/αλληλεγγύη της Άνγκελα Μέρκελ καλό είναι να μην περιορισθεί μόνο στα λόγια, αλλά να συνοδευθεί επιτέλους και από μια δέσμη αναπτυξιακών μέτρων και επενδύσεων που θα βοηθήσουν ουσιαστικά την Ελλάδα στη δύσκολη ιστορική καμπή που διέρχεται. Και ελπίζουμε να το πράξει, διότι ασφαλώς γνωρίζει ιστορία, γνωρίζει από πρώτο χέρι την έκβαση της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, περίοδο κατά την οποία, ειρήσθω εν παρόδω, οι ναζί χρειάστηκαν 15 χρόνια για να ανέλθουν στην εξουσία, ενώ εδώ και οι ταχύτητες ανόδου των άκρων είναι πολλαπλάσιες.

Ο δε Τσίπρας, αφού έκανε το πρώτο βήμα και εμφανίστηκε συνετός στο εξωτερικό, ας κάνει τώρα και το δεύτερο: Ας μαζέψει τους “δικούς” του και ας αντικαταστήσει τους φαιδρούς, τους κραυγαλέους και τους έμμεσους και άμεσους υπονομευτές της δύσκολης επιχείρησης διάσωσης της χώρας.

Έξω από τον κόσμο (9) : North Sentinel Island (Andaman, Bengal Ocean,India)

North_Sentinel_Island_as_seen_from_ESA_s_Proba_satellite_medium_square

It’s hard to believe that there are people in this world who have no idea about the internet or cell phones. These are tribes that are completely cut-off from global civilization and do not welcome any kind of contact from the outside world.

North Sentinel Island, a part of the Andaman and Nicobar Islands in the Bay of Bengal Ocean between Myanmar and Indonesia, is home to one such tribe. The Sentinelese people are so hostile to external contact that the island has been dubbed the ‘hardest place to visit’ in the world.

5967830_orig

The Sentinelese are thought to be direct descendants of the first humans who emerged from Africa. They have lived on the tiny island for almost 60,000 years. Their exact population is unknown; it could be as low as 40 or as high as 500.

North-Sentinel-Island-550x368

Not much is known about these tribal folk; their language is alien and their habits unknown. Their settlements are hidden in the thick jungle, so we have no clue about how they live.

All we know is that the Sentinelese are hunter-gatherers; they do not farm. They live on fruits, fish, tubers, wild pigs, lizards and honey.

north-sentinel-island-where-natives-are-waiting-to-spear-you

India has sovereignty over North Sentinel. After several failed attempts to make friendly contact with them since 1964, the Indian government has finally backed away. All visits to the island are banned. The Indian Navy has enforced a 3-mile buffer zone to keep tourists, explorers and other meddlers away. Accidental encounters still do occur, and none of them end well.

images (10)

There are several horror stories of how the Sentinelese have treated their guests. People either return from the island terrified and injured, or not at all.

The Sentinelese are among the last of the uncontacted people – communities who live without contact with globalized civilization – left in the world. Perhaps it’s best to leave them alone.

—————————

Έξω από τον κόσμο (1) Αλόννησος

https://derlandstreicher.wordpress.com/2013/03/31/%CE%AD%CE%BE%CF%89-%CE%B1%CF%80-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%BF-1-%CE%B1%CE%BB%CF%8C%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%BF%CF%82/

Έξω από τον κόσμο (2) Saint-Germain-des-Prés

https://derlandstreicher.wordpress.com/2013/04/28/%CE%AD%CE%BE%CF%89-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%BF-2-saint-germain-des-pres/

Έξω από τον κόσμο (3) Αη Γιάννης Πηλίου

https://derlandstreicher.wordpress.com/2013/10/03/%CE%AD%CE%BE%CF%89-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%BF-3-%CE%B1%CE%B7-%CE%B3%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82-%CF%80%CE%B7%CE%BB%CE%AF%CE%BF%CF%85/

Έξω από τον κόσμο (4) Sea of Cortez, California

https://derlandstreicher.wordpress.com/2013/12/19/%CE%AD%CE%BE%CF%89-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%BF-4-sea-of-cortez-california/

Έξω από τον κόσμο (5) Mayotte, το νησί των αρωμάτων

https://derlandstreicher.wordpress.com/2014/01/15/%CE%AD%CE%BE%CF%89-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%BF-5-mayotte-%CF%84%CE%BF-%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%AF-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B1%CF%81%CF%89%CE%BC%CE%AC%CF%84/

Έξω από τον κόσμο (6) The Chatham Islands

https://derlandstreicher.wordpress.com/2014/02/09/e%CE%BE%CF%89-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%BF-6-the-chatham-islands/

Έξω από τον κόσμο (7) Iceland

https://derlandstreicher.wordpress.com/2014/03/09/%CE%AD%CE%BE%CF%89-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%BF-7-%CE%B9%CF%83%CE%BB%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CE%AF%CE%B1/

Έξω από τον κόσμο (8): Bounty Islands (New Zealand’s Subantarctic)

https://derlandstreicher.wordpress.com/2015/03/07/%CE%AD%CE%BE%CF%89-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%BF-8-bounty-islands-new-zealands-subantarctic/

Μπέρτολτ Μπρεχτ: Ιστορίες του κ. Κόϋνερ (Θεμέλιο, ζ’εκδόση, 2008, μτφ.Π.Μάρκαρης)

geschichten_vom_herrn_keuner-9783518188460_xxl

Κουβέντες

Εμείς οι δύο δεν έχουμε πια τίποτα να πούμε, είπε ο κύριος Κ. σε κάποιον. Γιατί; ρώτησε ο άλλος τρομαγμένος. Γιατί όταν είμαι μαζί σου δε λέω καμιά λογική κουβέντα, παραπονέθηκε ο κ. Κ. Μα αυτό δε μ’ ενοχλεί καθόλου, τον παρηγόρησε ο άλλος. Το πιστεύω, είπε με πικρία ο κ.Κ., ενοχλεί όμως εμένα.
————-

Όταν ο κ.Κ αγαπούσε έναν άνθρωπο

Τι κάνετε, ρώτησαν τον κ.Κ., όταν αγαπάτε έναν άνθρωπο; Κάνω ένα σκίτσο του, αποκρίθηκε ο κ.Κ., και φροντίζω να του μοιάζει. Ποιο, το σκίτσο; Όχι, αποκρίθηκε ο κ.Κ., ο άνθρωπος.
————-

Το πιο καλό ύφος

Η μοναδική παρατήρηση που έκανε ο κ.Κ. σχετικά με το ύφος είναι τούτη: Πρέπει να είναι αποφθεγματικό.Το απόφθεγμα είναι απρόσωπο. Ποια είναι τα καλύτερα παιδιά; Εκείνα που σε κάνουν να ξεχνάς τον πατέρα τους.
————-

Καλύτερα όμοιοι παρά διαφορετικοί

Καλό δεν είναι ότι οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί, αλλά ότι είναι όμοιοι. Οι όμοιοι αρέσουν ο ένας του άλλου. Οι διαφορετικοί βαριούνται ο ένας τον άλλο.
————-

Μια αριστοκρατική στάση

Ο κ.Κ. είπε: Έτυχε να πάρω κι εγώ κάποτε μιαν αριστοκρατική στάση. (Ξέρετε, όρθιος, στητός και περήφανος, με το κεφάλι ριγμένο πίσω). Βρισκόμουν βλέπετε στο νερό και η στάθμη του όλο ανέβαινε. Επειδή έφτασε ως το σαγόνι μου αναγκάστηκα να πάρω αυτή τη στάση.

Η νέα εξωτερική πολιτική των ΣΥΡΙΖΕΛ στη νοηματική

αρχείο λήψης (4)

Προτείνω η εξωτερική πολιτική μας να αποτελείται εφεξής μόνο από χειρονομίες. Δεν χρειάζονται επιχειρήματα, διάλογος, ευγένειες, ξένες γλώσσες πολιτισμός, παρά μόνο κωλοδάχτυλα και μούντζες. Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Μπαρούφ.

Η αλήθεια για τη δήλωση Σόιμπλε – δεν είπε ποτέ “ανόητα αφελής”.

CabaretBerlinDWB19191933

Θα αστειεύομασταν, αν δεν ήταν τόσο επικίνδυνο.

Αυτοί που έχουν λοιπόν στην κυβέρνησή τους τον Καμμένο, τον Κοτζιά, τον Ήσυχο, αυτοί που την τρομερή λέξη ‘ναζί’ την έχουν κάνει καραμέλα προσβάλλοντας λαούς και κυβερνήσεις (ενώ η Ζωίτσα ξεπλένει τους…”δικούς” μας ναζί), που χασκογελούν με την αναπηρία ενός ανθρώπου και τον εικονογραφούν σχετικώς στο έντυπο όργανό τους, την Αυγή, προχώρησαν, λέει, σε διάβημα προς το Βερολίνο, προκειμένου να εκφραστεί η έντονη αποδοκιμασία των δηλώσεων του γερμανού υπουργού Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε κατά του Γιάνη Βαρουφάκη.

Πολύ εύθικτους τους βλέπω. Πολύ ευαίσθητους…Σοβαρά: Κάθε μέρα οξύνεται η ελληνογερμανική σύγκρουση. Το σχέδιο της κυβέρνησης είναι να μετατρέψουν τη διαπραγμάτευση σε ελληνογερμανική διαφορά. Και πολλοί δυστυχώς τσιμπάνε. Κάθε μέρα υποδαυλίζουν οι εδώ φωστήρες τον φανατισμό αναζητώντας αφορμές. Το σημερινό μενού είχε διάβημα “καθώς εκτιμήθηκε ότι οι χαρακτηρισμοί του κ. Σόιμπλε για τον κ. Βαρουφάκη, ότι είναι «ανόητα αφελής», συνιστούν αντιδεοντολογική συμπεριφορά και η Αθήνα όφειλε να αντιδράσει”.

Για καθίστε λίγο ρε παλικάρια, γιατί το παρατραβήξατε με την παραπληροφόρηση και τον αποπροσανατολισμό. Γιατί μη μου πείτε ότι δεν βρέθηκε ένας γερμανομαθής στο ΥΠΕΞ, με πρώτον τον υπουργό κ. Κοτζιά, να ακούσει τις δηλώσεις, και να αποσαφηνίσει πως ο Σόιμπλε ποτέ δεν είπε “ανόητα αφελής”. Κακή μετάφραση από το MEGA, ακόμα πιο κακή παράσταση από τους κυβερνώντες.

Για την αποκατάσταση της αλήθειας:

O Σόιμπλε στο 0’50” εμφανίζεται να διηγείται πως ο Βαρουφάκης του είπε “μη γελάτε”. Ο Σόιμπλε όμως απευθύνεται στους δημοσιογράφους και τους ζητάει να μη γελάνε, να μην αστειεύονται, πειράζοντάς τους (jetzt lachen Sie nicht so albern). Καμιά σχέση με το Βαρουφάκη.

Στο 0’53” φέρεται να χλευάζει τον Βαρουφάκη λέγοντας πως είναι “ανόητα αφελής”. Ο Σόιμπλε όμως λέει το εξής: Του είναι δύσκολο να πιστέψει πως ένας άνθρωπος με τόση αυτοπεποίθηση όπως ο Βαρουφάκης “…εμφανίζεται ξαφνικά αφελής σε θέματα επικοινωνίας. Του είπα, πώς δεν του το είχα”.
(gut also dass er plötzlich naiv in Sachen Kommunikation wäre, hab ich ihm gesagt, das ist mir ganz neu)

Πείτε μου τώρα: Καλός ο μηχανισμός προπαγάνδας; Χειραγώγηση και αποπροσανατολισμός του “λαού”; Πού είναι η δημοσιογραφική δεοντολογία; Γιατί επικίνδυνα παιχνιδάκια και διπλωματική ένταση; Γιατί διάβημα για κάτι ανύπαρκτο. Αιδώς!