Archive | February 2015

Αντικαταστήστε το Βαρουφάκη!

drying

Για το αν ο Βαρουφάκης είναι καλός οικονομολόγος, ας το πουν αυτοί που ξέρουν την επιστήμη. Δεν με ενδιαφέρει τι ρόλο βαράει επαγγελματικά ή ακαδημαϊκά. Εγώ τον θυμάμαι να ξημεροβραδιάζεται στο στασίδι των λαϊκίστικων πρωϊνάδικων από την εποχή των αγαναΧτισμένων και να λέει το ποιήμα του. Τον είχα κατατάξει στην κατηγορία Καζάκη και τέτοιων. Νωρίτερα δεν τον γνώριζα φυσικά.Στους Παπαδάκηδες και στους Αυτιάδες τον πρωτοείδα. Από την αρχή μου φαινόταν αχρείος, κυνικός και τυχοδιώκτης. Νάρκισσος, νευράκιας και μπούρδας. Ήμουν σίγουρος ότι προετοίμαζε το έδαφος για πολιτική καριέρα. Μας προέκυψε πολιτικός και υπουργός. Θα τον φανταζόμουν άνετα στην ίδια θέση και σε μια κυβέρνηση ΑΝΕΛ – Κατσέλη – ΕΠΑΜ – Νικολόπουλου. 

Με τις παλινωδίες, την προχειρότητα, την αμετροέπεια και το γενικότερο προσβλητικό στυλ του έχει εξοργίσει σήμερα όλη την Ευρώπη – και μιλώ κυριολεκτικά. Τη μια γλείφει, την άλλη θάβει. Κάνει τις πιο ακατάλληλες δηλώσεις την πιο ακατάλληλη στιγμή. Και μιλάει πολύ. Πάρα πολύ. Χωρίς να λέει τίποτα απολύτως. Ή να λέει μια το ένα, μια το άλλο. Αυτό δεν είναι playing game και playing theory, αυτό είναι τηλεφωνώ τώρα στο Δαφνί να φέρουν τον μπόγια να τον μαζέψει.
Από την περασμένη Τρίτη, σε κλειστό meeting κορυφαίων του Eurogroup, συμφώνησε να προσέχει τα λόγια του, καθώς του είπαν ότι “δεν υπάρχει εσωτερικός δημόσιος χώρος πλέον στην Ελλάδα. Ό,τι λες αναπαράγεται αστραπιαία σε όλη την Ευρώπη. Μέτρα τα λόγια σου, περιόρισε τις δηλώσεις σου. Όλα είναι επικοινωνία”. Σχεδόν παρακαλούσαν οι συνομιλητές του το μέγατρολλ Μπαρούφ να κρατηθεί λίγο διότι αυτές τις μέρες περνάει η συμφωνία από 5 κοινοβούλια μελών της Ευρωζώνης (ενώ στην Ελλαδάρα που καίγεται, δεν έχει έρθει ακόμη προς ψήφιση!!!). Κι αυτός τι κάνει; Κάθεται και λέει τη μία μαλακία μετά την άλλη. Ανεξάντλητος, ασυγκράτητος. Αν δεν είναι προβοκάτορας, είναι επικίνδυνος και διπλωματικά τελειωμένος, μόνο κακό προκαλεί στην υπόθεσή μας. Ο Τσίπρας το έλαβε το μήνυμα και παρουσιάζεται μετά τις ψυχρολουσίες αγνώριστος πλέον, προς το υπευθυνότερο (όσο μπορεί).
Στείλτε τον Βαρουφάκη τώρα στο Τέξας πριν είναι αργά. Τώρα που βλέπετε ότι δεν υπάρχει μια στα ταμεία, ότι δεν μπορείτε να χρηματοδοτήσετε τις υποσχέσεις σας, ότι κινδυνεύουμε άμεσα με πιστωτικό γεγονός, ότι τα όργανα έχουν αρχίσει, ότι σύμμαχοι δεν υπάρχουν πουθενά και ακόμη και μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ οι συνιστώσες άρχισαν να λακίζουν, αντικαταστήστε τον με το Δραγασάκη. Αλλάξτε την ομάδα τώρα. Είναι ήδη πολύ αργά…

Advertisements

Ουαί τοις ηττημένοις

10951495_10202481400395708_1337140901_n

Η επιστολή Βαρουφάκη με τη λίστα μεταρρυθμίσεων περιλαμβάνει 60 μέτρα. Για την αντιμετώπιση της “ανθρωπιστικής κρίσης” προτείνονται μόλις τέσσερα. Κι αυτά στο τέλος…
Από μόνο του τούτο καταδεικνύει το μέγεθος της υποχώρησης της κυβέρνησης μπροστά στα τελεσίγραφα των εταίρων, αλλά και της αναμενόμενης ακύρωσης του ανεδαφικού προεκλογικού προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ.
Ο Τσίπρας με το Βαρουφάκη έπεσαν ηρωικά, μαχόμενοι. Έπαιξαν, έχασαν και στο τέλος συνθηκολόγησαν. Οι αντίπαλοι απλώς ήταν πανίσχυροι, ενώ η ελληνική κυβέρνηση άπειρη, αδύναμη και εντελώς απομονωμένη. Ωστόσο, έπρεπε να το γνωρίζουν. Εξωτερική πολιτική όταν είσαι με την πλάτη στον τοίχο δεν κάνεις με ελληνικό τσαμπουκά, τσάμικο και καραγκούνα.
Τον Ιούνιο, μετά από μόλις τέσσερις μήνες, θα βρεθούμε κατά πάσα βεβαιότητα στο ίδιο σημείο, καθώς η υλοποίηση όλων αυτών των μεταρρυθμίσεων είναι απολύτως ανέφικτη εντός τετραμήνου. Προετοιμάζεται το έδαφος για νέο δανεισμό εντός του θέρους ύψους 20 δισ. για την κάλυψη βασικών αναγκών (το γράφουν σήμερα τα ευρωπαϊκά ΜΜΕ, δυσκολίες χρηματοδότησης “ως τον Αύγουστο” παραδέχεται και ο Σκουρλέτης) και εν ολίγοις ανοίγει ο δρόμος, ξεκάθαρα, για νέο μνημόνιο.
Από τη μία ο ηθικοπλαστικός προτεσταντισμός του Σόιμπλε και ο ιδεοληπτικός κυνισμός των αγορών από τη μια, από την άλλη ο βολονταρισμός, η ογκώδης άγνοια διαπραγματευτικών και διπλωματικών κανόνων, ο άκρατος λαϊκισμός και η έλλειψη πραγματισμού του ΣΥΡΙΖΑ τόσο ως αντιπολίτευση, όσο κι ως κυβέρνηση συνιστούν ένα συνδυασμό αφόρητης οικονομικής και ψυχολογικής πίεσης στους πολίτες, ο οποίος δεν αφήνει περιθώρια ιδιαίτερης αισιοδοξίας. Τα όριά του ο ΣΥΡΙΖΑ τα είδε την ώρα που ο ίδιος συνέτασσε το πλαίσιο της νέας τάξης πραγμάτων. Και μαζί του η ελληνική κοινωνία. Ας σταματήσουν λοιπόν όλοι τώρα τα φούμαρα.

Σέλλεϋ – Υπεράσπιση της Ποίησης

Dust Bowl in the 1930s - Dorothea Lange (5)

Δύο δρόμους ακολουθεί ο νους: Τη λογική και τη φαντασία. Με τη λογική θέτει τις σκέψεις του υπό έλεγχο κι ερευνά τον τρόπο που συνδυάζονται μεταξύ τους. Ενώ με τη φαντασία δρα πάνω σ’ αυτές, τις χρωματίζει με το δικό του φως, συνθέτει από τις υπάρχουσες καινούργιες σκέψεις που διατηρούν και στη νέα τους μορφή την ακεραιότητά τους. Φαντασία δεν είναι παρά το ποιείν ή αλλιώς η αρχή της σύνθεσης. Αντικείμενό της κάθε μορφή του σύμπαντος φυσικού κόσμου, της ύπαρξης καθ’ εαυτής. Λογική πάλι είναι το λογίζειν ή η αρχή της ανάλυσης. Σκοπός της η μελέτη των σχέσεων μεταξύ των πραγμάτων απλώς ως σχέσεων. Κάτι που την κάνει ν’ αντιμετωπίζει τις σκέψεις ως αλγεβρικές παραστάσεις μάλλον παρά ως ακέραιες μονάδες και να οδηγείται σε γενικά συμπεράσματα.

Λογική είναι η απαρίθμηση ποσοτήτων ήδη γνωστών. Φαντασία η αναγνώριση της αξίας αυτών των ποσοτήτων επί μέρους και ως σύνολο. Η λογική αποτιμά τις διαφορές, ενώ η φαντασία τις ομοιότητες των πραγμάτων. Είναι μάλιστα η λογική για τη φαντασία ό,τι το εργαλείο για τον τεχνίτη, το σώμα για το πνεύμα, η σκιά για την ύλη.

Ποίηση, με την πλατιά σημασία της λέξης, είναι η έκφραση της φαντασίας, σύμφυτη με την καταγωγή του ανθρώπου. Ένα όργανο είναι ο άνθρωπος που από μέσα του περνά μια σειρά εξωτερικών εντυπώσεων. Ωσάν αιολική λύρα, που πάνω της οι εναλλαγές του αέρα παράγουν μια διαρκώς μεταβαλλόμενη μελωδία. Όμως, ο άνθρωπος, καθώς και κάθε άλλο ον που διαθέτει αισθήσεις, έχει την επί πλέον ικανότητα, συντονίζοντας εσωτερικά ερεθίσματα και εντυπώσεις, να δημιουργεί όχι μελωδία μόνον, αλλά αρμονία. Είναι ωσάν η λύρα, με μια καθορισμένη αναλογία ήχων, να μπορούσε να προσαρμόσει τις χορδές της στις κινήσεις αυτού που παίζει. Όπως ο μουσικός μπορεί να εναρμονίσει τη φωνή του στον ήχο της λύρας.

* A defence of Poetry, 1821 (Μτφ. Ιουλίτα Ηλιοπούλου, 1996, Εκδόσεις Ύψιλον, σελ. 21-22)

adefencepoetry00shelgoog_0010

Απορίες από έλλογους πολίτες της διακεκαυμένης ζώνης

10937842_10202481414556062_453823327_n

1. Πότε ακριβώς έκαναν πίσω οι Ευρωπαίοι (όχι μόνο οι Γερμανοί) από τις απαιτήσεις τους να τηρηθούν τα συμφωνημένα, οπότε τα γυρίσανε χτες; Αν κατάλαβα καλά τα συμφωνημένα και τις διαδικασίες δέχτηκαν να τα βαφτίσουμε όπως θέλουμε, αρκεί να τα τηρήσουμε ή κάνω λάθος;

2. Ποιον βρήκε η κυβέρνηση σύμμαχο στο να αλλάξει τους όρους του μνημονίου εκτός από ΜΜΕ που μέχρι πρότινος τη λοιδορούσαν ως αντιπολίτευση; Γιατί μπερδεύουμε εσκεμμένα το κοινό στόχο πολλών Ευρωπαίων να ξεπεράσουν τη λιτότητα (από τον Ντράγκι, Ολάντ μέχρι τον Ρέντσι) με το εάν εμείς θα καταφέρουμε να εφαρμόσουμε το πλαίσιο που εξήγγειλε η δημοκρατικά εκλεγμένη ελληνική κυβέρνηση που κινείται σε εντελώς διαφορετική κατεύθυνση από τις μεταρρυθμίσεις που προκρίνουν όλες οι ευρωπαϊκά εκλεγμένες κυβερνήσεις;
3. Το ευρωπαϊκό πλαίσιο πράγματι δεν έχει μείνει σταθερό από το 2009, έχει αλλάξει με αργούς ρυθμούς, πολύ νωρίτερα από την εκλογή Τσίπρα, εμείς θέλουμε να ενταχθούμε σε αυτή την αλλαγή ή να κάνουμε την δική μας την επαναστατική, που οι μόνοι “μαζικοί” της σύμμαχοι είναι τα βελάκια του γκουγκλοχάρτη;
4. Τώρα που βλέπουμε ότι οι ευρωπαίοι τελικά (και όχι μόνο οι Γερμανοί) είναι “σκληροί”, μήπως οι προηγούμενοι δεν ήταν και τόσο προδότες, ακόμη και αν φέρουν όλες τις ευθύνες για την προ μνημόνιο κατάσταση; Μήπως το ερώτημα παραμένει ένα και μόνο ένα, αν θα μείνουμε ή αν θα φύγουμε από αυτό το δύσκολο πλαίσιο για να πάμε στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα;
5. Για πόσο ακόμη θα συνεχίσουμε να αναπαράγουμε την αίσθηση της δικής μας πραγματικότητας, πάνω στην πραγματικότητα των άλλων, για πόσο θα ανεχόμαστε ΜΜΕ που προπαγανδίζουν εδώ και μέρες ανενδοίαστα εθνικιστικές κορώνες και στιλιστικές λεβεντιές;
6. είμαστε έτοιμοι να πούμε ότι κάνουμε μια ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΗ συμφωνία με τους εταίρους και να μπούμε σε μια νέα (όχι παραδεισένια αλλά καλύτερη από τη σημερινή) πραγματικότητα αφού έχουμε τηρήσει τις υποχρεώσεις μας ή είμαστε έτοιμοι να πούμε το μεγάλο αντίο το ηρωϊκό που θα ξυπνήσει τον πραγματικό ταξικό και πολιτισμικό πόλεμο;
7. Πότε θα μας πει συγκεκριμένα ο λαλίστατος υπ οικ ποιο είναι το 70% που του αρέσει και το 30% που δεν του αρέσει; να το μάθουμε και εμείς να το μάθουν και οι άλλοι μήπως τελικά υπάρχει κοινός τόπος;
8. Μήπως η μάχη για τα σύμβολα είναι προσχηματική και απλά δεν θέλουμε να ομολογήσουμε ότι θέλουμε την Ελλάδα στην Ευρώπη αλλά όχι ευρωπαϊκή, δηλαδή όπως όλες τις άλλες χώρες τις ευρωζώνης;
9. Πότε θα μας εξηγήσουν οι μεγάλοι αναλυτές των social media γιατί Ιρλανδία και Πορτογαλία βγήκαν από το μνημόνιο;
10. Τι άλλο πρέπει να γίνει για να νομιμοποιηθεί πλήρως η πενταετία Καραμανλή δλδ ο άκρατος πελατειασμός ως η βασική αιτία για την είσοδο στο μνημόνιο εκτός από το να επιλεγεί ο Παυλόπουλος για ΠτΔ;

Β.Β.

Paul Éluard: Απ΄το βάθος της αβύσσου (1946)

images (9)

…είχαν τη δική τους ηλικία λογικής οι μελαγχολικοί

την ηλικία της ζωής

δεν ήταν εκεί στην απαρχή

στη δημιουργία

δεν πίστευαν σ’ αυτή

και δεν μπόρεσαν μεμιάς

να συνδυάσουν τη ζωή και το χρόνο.

Ο χρόνος τους έμοιαζε ατελείωτος

η ζωή τους έμοιαζε μικρή

και χράμια λεκιασμένα απ’ το χειμώνα

πάνω σε καρδιές ασώματες πάνω σε καρδιές ανώνυμες

σκάρωναν ένα χαλί παγωμένης απέχθειας

ακόμα και μες στο κατακαλόκαιρο.

*”Πωλ Ελυάρ, Τελευταία Ποιήματα του Έρωτα”, Εκδόσεις Ηριδανός, Μτφ. Ελένη Κόλλια

Το σύνδρομο του ήρωα

10620644_10203761490490710_1266741614812409167_n

Δώσε πόνο και συναίσθημα στον Έλληνα και σε κάνει Θεό. Ακόμη κι αν δεν καταλαβαίνει τι λες, ακόμα κι αν πολλά από αυτά που λες, είναι αδιανόητα.

Αλλά, όταν ο μοναδικός σου σύμμαχος εντός και εκτός Ελλάδας είναι ο γραφικός και επικίνδυνος Καμμένος (στον οποίο κάνεις αποκλειστική μνεία), δεν σου απομένει τίποτε άλλο από το να ερεθίζεις τα εθνικοπατριωτικά και ψυχροπολεμικά αντανακλαστικά του κόσμου.

 

* κάτι παραπάνω από δύο εκατομμύρια ψήφοι σ’ έναν πληθυσμό 11 εκατομμυρίων ανθρώπων, ένα 36άρι επί των ψηφησάντων, σε καθιστούν κυβερνήτη, αλλά δεν σου δίνουν το φυσικό δικαίωμα να ομιλείς στο εσωτερικό και στο εξωτερικό σαν να συμφωνούν όλοι μαζί σου, σαν να σου έδωσαν λευκή επιταγή να τζογάρεις τις τύχες αυτής και των επομένων γενεών κατά το δοκούν, σαν νάσαι ο Χάνιμπαλ, ο Ναπολέων ή ο Μέγας Κων/νος ή ξέρω γω ποιος ήρως ήθελες να είσαι μικρός.

Η Ελλάδα και οι “επόμενες Ελλάδες”

10557338_617758068339180_1611030188900167023_n

1. Η Ευρώπη δεν ενδιαφέρεται για το αν η Ελλάδα χρεοκοπήσει ή αποφασίσει να αποσυρθεί από την Ευρωζώνη. Το αντέχει πολιτικά και οικονομικά. Είναι απολύτως προετοιμασμένη.

2. Το πρόβλημά της όμως είναι ότι αδυνατεί να κρατήσει στη ζωή τις “επόμενες Ελλάδες”, χώρες διαφορετικού μεγέθους και βάρους όπως η Ιταλία και η Γαλλία. .

3. Το χειρότερο για τη Γερμανία και τους φίλους της είναι ότι ακριβώς για τις ως άνω χώρες η Ελλάδα είναι ένα κακό παράδειγμα, καθώς οποιαδήποτε παραχώρηση προς την κυβέρνηση Τσίπρα θα δημιουργούσε προηγούμενο και θα μπορούσε να λειτουργήσει ως αντικίνητρο στις μεταρρυθμιστικές τους προσπάθειες.

Τα παραπάνω τα γνωρίζουν όλα τα μέρη. Προς τούτο, οι εκατέρωθεν κατηγορίες περί εκβιασμού. Η διαφορά είναι πως η κυβέρνηση Τσίπρα είναι μόνη της…