Η υπομονή του Ιώβ

images (1)

“Ιώβεια υπομονή”: Ο Ιωβ πέρασε τα πάνδεινα, δοκιμάστηκε σκληρά, αλλά εντέλει επιβραβεύτηκε, έζησε 248 χρόνια, απέκτησε 7 παιδιά κλπ.
Αν γνωρίζαμε ότι στο τέλος μας περιμένει βραβειάκι, ναι, μπορεί να υπομέναμε κι εμείς αγόγγυστα.
Επειδή, όμως τέτοιο σενάριο μάλλον δεν παίζει στην περίπτωσή μας, δεν μοιάζει όλο αυτό το ατελεύτητο διάστημα της εγκαρτέρησης, της στωικότητας, της υπομονής, της δοκιμασίας, του κάθε ανθρώπου με αργό θάνατο, με ξόδεμα του πολύτιμου χρόνου, με αναβολή και μετάθεση, με μοιρολατρεία, με καταπίεση, με έναν ήπιο συμβιβασμό εις βάρος της ζωής;
Είναι γραμμένη στο γωνιδίωμα του είδους μας η υπομονή; Η χαλιναγώγηση της επιθυμίας, της (αντι)δράσης, της πράξης, της κινητικότητας, της πρωτοβουλίας; Αμφιβάλλω. Νομίζω ότι την αναπτύξαμε, τη μάθαμε στην πορεία. Ήταν πρακτική ανάγκη, βολική συνήθεια, απαραίτητη συνθήκη για την επιβίωση. Για την επιμήκυνση της επιβίωσης. Πιθανώς όχι μιας συναρπαστικής, γεμάτης, ηρωικής ζωής, αλλά μιας ψευδαίσθησης ασφαλούς, περιχαρακωμένης, χωρίς συγκρούσεις, συγκινήσεις και ανατροπές εξέλιξής της σε κατάσταση ύπνωσης.
Αν λειτουργούμε με το ένστικτο, την παρόρμηση, τις εκρήξεις μας, τη φύση μας, τρώμε τα μούτρα μας. Έτσι δεν λένε; Αν όμως περιμένουμε, κάνουμε υπομονή για καλύτερες μέρες, για την επίτευξη του στόχου, για κατάλληλες συνθήκες τότε όλα καλά; Για κάτι που πιθανώς να μην έρθει ποτέ, θα έχουμε χάσει λίγο από τον αυθορμητισμό, από το σφρίγος της επιθυμίας, λίγο από τη δράση, από τη ζωή, ίσως πολλή από την πίστη.
Άγιοι και οσιομάρτυρες δεν είμαστε και ο Σιντάρτα είναι ένας μακρινός μας συγγενής. Ούτε, επίσης, ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Το χρόνο μας δεν πρέπει να τον μετατρέπουμε τόσο ασύνετα σε “ιώβεια” ή -τη συνώνυμή της- “γαϊδουρινή” υπομονή. Να τον διαχειριζόμαστε σαν σκασμένοι από τη δίψα. Καλύτερα να ζήσουμε όσο πιο έντονα και αληθινά μπορούμε. Να βγούμε στο δρόμο χορεύοντας χωρίς να περιμένουμε τη βροχή να σταματήσει. Άλλωστε λατρεύουμε τη βροχή. Δράση, συνεχής δράση. Η υπομονή ας κάνει υπομονή. Ας τη χρησιμοποιούμε χορτασμένοι,μόνο όταν δεν γίνεται διαφορετικά. Με το σταγονόμετρο. Κατ’ εξαίρεση.

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: