Άννα Αχμάτοβα – “Και το τελευταίο”

01

Ήταν πάνω μας, σαν άστρο πάνω από τη θάλασσα
Αναζητώντας με ακτίνα το ένατο θανάσιμο ύψωμα,
Εσύ την αποκάλεσες πένθος και δεινά,
Μα ποτέ δεν την είπες χαρά.

Τη μέρα μπροστά μας σα χελιδόνι πέταγε
Χαμόγελο στα χείλη της άνθιζε,
Τη νύχτα όμως με χέρι παγωμένο στραγγάλιζε
Τους δυο μας μαζί. Σε πόλεις διαφορετικές.

Μη συμφωνώντας με τις υμνολογίες,
Λησμονώντας όλες τις παλιές αμαρτίες,
Ξαπλωμένος στης αγρύπνιας τα προσκεφάλια,
Μουρμουρίζει ποιήματα παλιά.

* 23-25 Ιουλίου 1963

Από το “Εντευκτήριο” που κυκλοφορεί, τεύχος 105.
μτφ. από τα ρωσικά: Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: