Η περίπτωση Pillich – Ανθρωπάρια και ατιμωρησία (μια παραβολή)

378009-Z Áíäñåßêåëá

Ένα ελάχιστο κομμάτι εξουσίας στα χέρια μικρών, μικρονοϊκών, παθητικών ανθρώπων μπορεί να αποδειχθεί μια πολύ επικίνδυνη ιστορία. Αν σε καιρούς “ειρήνης” η έλλειψη αξιακού και ηθικού συστήματος αποτυπώνεται συνήθως σε φαινόμενα κακοδιοίκησης, κακοδιαχείρισης, διαφθοράς κλπ,, σε πιο έκρυθμες καταστάσεις, που τα συμπλέγματα, ο σαδισμός, η ρουφιανιά και τα ταπεινά αισθήματα βγαίνουν στην επιφάνεια και κυριαρχούν, οδηγεί στα μεγαλύτερα και ωμότερα εγκλήματα.

Είναι τότε που τα ανθρωπάρια νιώθουν ότι έχουν τη δύναμη, “ψηλώνουν”, γίνονται αίφνης μεγάλοι θεοί, βγαίνουν από την υγρή σκιά τους και εξουσιάζουν. Αποφασίζουν για τη ζωή και το θάνατο. Και υπηρετούν το δεύτερο.

Δεν θα σας δώσω παραδείγματα από την ελληνική πραγματικότητα, ο καθένας μας γνωρίζει δεκάδες. Πάμε στη Γερμανία του ’60 για να δούμε μια ιστορία, η οποία έμεινε στα χρονικά ως το αποκορύφωμα της γενικής ατιμωρησίας και του κουκουλώματος των εγκλημάτων των ναζί και των συνεργατών τους από την γερμανική μεταπολεμική δικαιοσύνη.

Ο Τέοντορ Πίλιχ ήταν ένας “μικρός” άνθρωπος, ένα ανθρωπάκι. Της σφαλιάρας ίσως. Βουτηγμένος στην θολούρα της ημιμάθειας. Ίσως πρωτόγονα προλετάριος. Απ’ αυτούς που τους εκμεταλλεύεται το αφεντικό και σπάνε στο ξύλο το βράδυ γυναίκα και παιδιά. Απ’ αυτούς που στη μπυραρία ονειρεύονται κρεμάλες, αυτοδικία, εκδίκηση.

Στο Β’ Παγκόσμιο ο Πίλιχ υπήρξε χαμηλόβαθμος στρατιώτης. Στην προκεχωρημένη γραμμή. Μια μέρα που είχε άδεια, πήγε εθελοντικά να καταταγεί σε κάποιο εκτελεστικό απόσπασμα των Waffen-SS. Ήθελε να κάνει “κάτι πιο ουσιαστικό”. Την ίδια μία μέρα εκτέλεσε 162 ανθρώπους. Δύο μικρά παιδάκια που κρύφτηκαν πίσω από τα πόδια του πατέρα τους φοβισμένα, εκτελέστηκαν πρώτα αυτά από τον Πίλιχ, προτού δολοφονήσει τον άνδρα και τους άλλους. Το δικαστήριο, το 1964, τον έκρινε ένοχο ως βοηθό, όχι ως δολοφόνο ναζί. Μετά από τρία χρόνια και τρεις μήνες ο Πίλιχ συνέχιζε ελεύθερος τη ζωή του.

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: