Σαν το Βυζάντιο η μικρή ΔΗΜΑΡ

10171153_807087716009830_6404418820491780041_n

Σαν τους δολοπλόκους συγγενείς πάνω από το κρεβάτι ενός κλινικά νεκρού που μαλώνουν για την κληρονομιά στους διαδρόμους έξω από τη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας… Αυτή η εικόνα περιγράφει τα όσα διαδραματίζονται και όσα είδα στο συνέδριο της ΔΗΜΑΡ.

Περνώντας από τον Κεραμεικό ήξερα ότι θα συναντήσω ένα κλίμα παραίτησης, ηττοπάθειας, απαισιοδοξίας, υπαρξιακών αδιεξόδων, προσωπικών ξεκαθαρισμάτων. Η εικόνα των 100 συνέδρων (εντός αιθούσης) σε έναν μεγάλο χώρο, σε σύγκριση με τα δύο προηγούμενα, ήταν αποκαρδιωτική. Πηγαδάκια, συνεννοήσεις, καχυποψία, οργή, κουτσομπολιό…Έλειπαν πολλοί φίλοι. Έμειναν πολλοί άγνωστοι.

Ο καθένας γνωρίζει ότι αυτό το κόμμα έχει τελειώσει. Διάχυτο στην ατμόσφαιρα του Κεραμεικού. Μιλάω για το κόμμα, όχι για τις ιδέες που κουβαλάει ο χώρος της ανανεωτικής αριστεράς, οι οποίες παραμένουν ζωντανές και θα παραμείνουν επίκαιρες και αναλλοίωτες μέχρι τον τελευταίο των Μοϊκανών. Ας λήξει ωστόσο αυτή η τραγωδία… αξιοπρεπώς, με λιγότερες απρέπειες, με λιγότερη ευτέλεια και λιγότερες πληγές.

Ένα από τα πολλά, από τα μεγαλύτερα λάθη του Κουβέλη, ήταν ο συρφετός που μάζεψε τριγύρω του. Πίσω από την κολακεία και το γλύψιμο, ο Κουβέλης δεν αντιλήφθηκε ποτέ ότι ο καθένας απ’ αυτούς, στην ηγετική κομματική και κοινοβουλευτική ομάδα, έπαιζαν εξ’ αρχής προσωπικό παιγνίδι, ξένο προς το πολιτικό σχέδιο και τις αρχές της ανανεωτικής αριστεράς. Και γι’ αυτό διαλύεται σαν χάρτινος πύργος εις τα εξ ων συνετέθη το κόμμα του.

Ο Κουβέλης αν θέλει, ας ρίξει, ανεξαρτήτως αν την Κυριακή το βράδυ θα συνεχίζει να βλέπει τον κόσμο ως πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ, μια γενναία αυτοκριτική. Ας το τολμήσει. Ας ξαναβρεί τους πραγματικούς του φίλους. Θα τον βοηθήσουν.

Οι λοιποί, ας πάνε σπίτια τους. Ο Πανούσης π.χ. που, όπως δήλωσε το αυτό επιθυμεί διακαώς (και απορώ γιατί δεν το έχει πράξει ήδη ανύπαρκτος πολιτικά ων, εξαφανισμένος βουλευτικά), και όχι φυσικά την ένταξη στο ΣΥΡΙΖΑ ως επικεφαλής γκρούπας βουλευτών της ΔΗΜΑΡ ή τη συγκρότηση της ΣΟΔΗΑ, του προσωπικής εμπνεύσεώς του πολιτικού ανεμόμυλου.

Ας μείνουν ελάχιστοι.Όχι στη ΔΗΜΑΡ. Στο χώρο. Με καθαρή συνείδηση.

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: