Καλά σαράντα

ÅÊÄÇËÙÓÇ ÔÏÕ ÄÇÊÊÉ  ÃÉÁ  ÄÇÌÏÓÉÏÃÑÁÖÏÕÓ ÓÔÏ "ÐÅÑÉÂÏËÉ ÔÏÕ ÏÕÑÁÍÏÕ"

Πωπω! Ο πόλεμος των Ρόουζ στο ΠΑΣΟΚ. Μια σύνοψη σε τρεις μέρες μιας τετρακονταετούς πορείας προς την παρακμή. Παπανδρεϊκοί, Βενιζελικοί και Σημιτικοί σε livestream επί τρεις μέρες μας θύμισαν ξεκατινιαζόμενοι επί σκηνής το πώς φτάσαμε μέχρι την αυτοχειρία. Το αξιοπερίεργο είναι ότι υπάρχει ακόμη αυτό το κόμμα. Και τόσοι πολλοί στα σώσιαλ μύδια που μας κουνούν το χέρι ή χύνουν δάκρυα συγκίνησης για τον Μπένι ή τον Σημίτη. Και τα ΜΜΕ – ο Χασαπόπουλος, ο Μποτώνης και τ’ άλλα παιδιά να αναπολούν περασμένα μεγαλεία. Το ακόμη πιο θλιβερό είναι να ακούς σήμερα τη συντριπτική πλειοψηφία αιωνίων πρασινοφρουρών να καταριούνται και να αναθεματίζουν το ΠΑΣΟΚ – ως νεόκοποι φανς του ΣΥΡΙΖΑ και της Χρυσαυγής.

Γιορτάσαμε λοιπόν τα 40 του κινήματος. Τι συμπέρασμα βγήκε; Αυτό που γνωρίζαμε. Ένα κόμμα σε αποσύνθεση, τριχοτομημένο, που πνέει τα λοίσθια, εργολαβικά ερωτευμένο με την εξουσία, φιξαρισμένο στα περασμένα “ένδοξα” μεγαλεία. Φυτοζωεί προσφέροντας πλειοψηφία στην κυβέρνηση Σαμαρά. Σε άλλη περίπτωση, ο τελευταίος θα είχε κλείσει ήδη την πόρτα.

Το νέο που επιβάλλεται να προκύψει δεν θα είναι ΠΑΣΟΚ. Δεν θα έχει νοοτροπία ΠΑΣΟΚ. Όλα αυτά που είδαμε και διαβάσαμε τις τελευταίες ημέρες είχαν παιδαγωγικό χαρακτήρα. Ένα back to the future για να μη γυρίσουμε ποτέ εκεί. Για να γυρίσουμε σελίδα με νέα υλικά και δυνάμεις. Και το ζητούμενο είναι ακριβώς αυτό. Μετά από μια πενταετία κρίσης πρέπει να αναδυθούν υγιείς δυνάμεις που θα ορθώσουν ανάστημα στα ενισχυμένα άκρα. Το ανησυχητικό είναι ότι στην Ελλάδα τούτο αποδεικνύεται πολύ δύσκολο. Επικρατούν ακόμη οι μούντζες, οι κραυγές και οι λαϊκιστές. Μετά από δεκαετίες μιας δεξιάς που έδερνε και ενός ΠΑΣΟΚ που έκλεβε, τι;

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: