Πιστεύεις στις νεράιδες;

The_Absinthe_Drinker_by_Viktor_Oliva

Ανάμεσα στους Θεούς και τους ανθρώπους τοποθετούνται τα όρια του βιότοπου των νεράιδων, (νηρηίδες, ξωτικά, αερικά, φύλακες άγγελοι).
Οι μεν άνθρωποι μπορούν μόνο μέχρι ένα σημείο να ορίσουν τη μοίρα τους, επομένως δεν είναι τόσο αυτάρκεις και αυτόνομοι όσο θα ήθελαν – μετά ούτως ή άλλως ξεκινάει η Ύβρις – , οι δε Θεοί, παρότι μερικές φορές ραντίζουν τα δημιουργήματά τους με μάννα εξ ουρανού, είναι απασχολημένοι με άλλα ζητήματα και αφήνουν τους ανθρώπους έρμαια των γήινων αδυναμιών τους.
Κοντολογίς, πολύ εύκολα οι άνθρωποι, αυτά τα ευφυή, παράξενα ζώα, τα θαλασσώνουν και έπειτα τρέχουν σε ψυχαναλυτές, πνευματικούς, τζιχαντιστές ή σε βουνοπλαγιές με μια πέτρα δεμένη στο λαιμό.
Αυτό το κενό, η απόσταση μεταξύ ανθρώπινης αβελτηρίας και θεϊκής πρόνοιας, καλύπτεται επί αιώνες από τη φαντασιακή (ή μήπως όχι) κατασκευή των νεράιδων, οι οποίες κλώθουν, υφαίνουν και τραγουδούν, έχουν ασυνήθεις δυνάμεις (γίνονται αόρατες, μεταμορφώνονται και μεταμορφώνουν), διευθύνουν την ανθρώπινη τύχη και δρουν ως μεσολαβήτριες (δημιουργού και δημιουργήματος) και διεκπεραιώτριες (πραγμάτωσης ευχών, άρσης αδικιών, προσφοράς αρωγής).
Οι νεράιδες θεωρείται ότι είναι ξεπεσμένες (;) θεές, πρωτόγονα πνεύματα της φύσης, πνεύματα των νεκρών, μυθικά πρόσωπα που προήλθαν από την ανάμνηση των αρχαίων τελετουργιών της μύησης.
Η καλή νεράιδα είναι απαραίτητη σε κάθε άνθρωπο. Γι’ αυτό και κάθε άνθρωπος έχει μία. Επεμβαίνει εγκαίρως την κατάλληλη δύσκολη στιγμή, αν χαθείς, αν αποπροσανατολιστείς, αν τραυματιστείς, αν κινδυνεύσεις, αν απειληθείς. Σε βοηθάει να ξανασταθείς στα πόδια σου, σαν τη μητέρα που πιάνει από το χέρι το μωρό που προσπαθεί να μάθει να περπατάει και πέφτει. Είναι εκεί όταν αποκαρδιώνεσαι, όταν χάνεις την ελπίδα, όταν ακροβατείς στο όριο, όταν στεγνώνεις από αισθήματα ή απαρνιέσαι τον εαυτό σου. Η νεράιδα, βεβαίως, δεν υποκαθιστά τον προσωπικό αγώνα του καθενός, ούτε καθιστά τον άνθρωπο παθητικό ή τον καλεί σε επανάπαυση. Το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει.
Όσοι έχουν αντικρίσει τη νεράιδά τους, γνωρίζουν τη μορφή της, λαμβάνουν τα μηνύματά της, έχουν αποκαταστήσει την επικοινωνία, νιώθουν την ασφάλεια της μέριμνάς της είναι σοφότεροι, τολμηρότεροι, ποιητικότεροι. ‘Αλλοι μικροί “υπεράνθρωποι” αμφισβητούν, ωστόσο, την ύπαρξή της. Θεωρούν τις νεράιδες “παραμύθια” και φαντασιοκοπήματα. Τόσο το χειρότερο γι’ αυτούς τους πεζούς ανθρώπους.

*Στην ανθρώπινη μυθοπλασία οι νεράιδες ζουν σε όχθες ποταμών, λούζονται σε λίμνες, κολυμπούν στις θάλασσες. Οι νεράιδες ζουν εκεί που ξεκινάει η ζωή. Κοντά στα νερά. Στην Πλάκα, στο Κουσάντασι, στον Νέκαρ – par exemple.

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: