Ύπνος με σασπένς

26664_427884990582642_2061609629_n

Κοιμάσαι προσωρινά σε ένα λιλιπούτειο κρεβάτι. Είναι τόσο στενό που θα δυσκολευόσουν πολύ να αλλάξεις πάνα σε μωρό άνω των εννιά μηνών. Θα ρίσκαρες, καταλαβαίνεις, με τα βρέφη δεν τζογάρουμε.
Καταβάλλεις, ωστόσο, φιλότιμες προσπάθειες να βολευτείς απλώνοντας τα χέρια στο κενό, κρεμάς τα πόδια (από τους αστραγάλους και κάτω) έξω από το όριο, εκεί που μικρός νόμισες ότι θα σου τα αρπάξει ο λύκος ή ένα τέρας ή θα σου τα τραβήξει κανά βελζεβουλικό χέρι στο σκοτάδι, γλιστράς προς τα κάτω, ανεβαίνεις ξανά προς τα πάνω μουρμουρίζοντας εκνευρισμένος κάτι γαλλικά, κολλάς το πρόσωπό σου τοίχο για μερικές στιγμές δροσιάς, στριφογυρίζεις, κάνεις κουβάρι το σεντόνι, βάζεις το κεφάλι πάνω, κάτω και δίπλα από το μαξιλάρι, αλλά τίποτα. Για ημίδιπλα είχες ακούσει. Για…ημίμονα όχι. Τελικά, διαπιστώνεις ότι η πιο πρακτική στάση τοποθέτησης του κουρασμένου κορμιού είναι η εμβρυακή. Ο μόνος τρόπος να χωρέσεις ολόκληρος. Αλλά, μπορείς να βγάλεις ολόκληρη νύχτα διπλωμένος και μαζεμένος; Το πρωί θα σηκωθείς από το κρεβάτι και θα νιώθεις σαν ακκορντεόν.
Σε πιάνει αισίως ο ύπνος κατά το ξημέρωμα. Ανοίγεις τα μάτια λίγες ώρες αργότερα, το ίδιο κουρασμένος, και η πρώτη σκέψη σου είναι η στενότης του κρεβατιού. “Οι μπουκμέικερς του Λονδίνου θα πόνταραν 1 στα 100 ότι δεν θα τη γλύτωνα, πώς δεν έπεσα, όσο κοιμόμουν”, σκέφτεσαι. Έλα μου ντε. Το ένστικτο; Η (δι)αίσθηση του χώρου, των ορίων που βρίσκεται σε λανθάνουσα…εγρήγορση, η αυτοσυντήρηση;
Και διαπιστώνεις ότι έτσι μπορεί να πάει και μια ολόκληρη ζωή. Να κοιμάσαι (όρθιος, καθιστός ή ξαπλωμένος) και η διαίσθησή σου να σε προειδοποιεί την τελευταία στιγμή ή ένας από μηχανής Θεός να σε σώζει κάθε φορά που κινδυνεύεις από οδυνηρή πτώση.

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: