Άνθρωποι – βροχή, άνθρωποι – ηλιακτίδες

sonnenschein-jarts-photocase-com

Υπάρχουν οι άνθρωποι – βροχή. Πέφτουν από τον ουρανό, κυλούν από τα κεραμίδια, χτυπούν συνωμοτικά τα περβάζια του παραθύρου, σκάνε στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου, σε καλούν ρυθμικά τη νύχτα όταν είσαι ξαπλωμένος και τους ακούς να πέφτουν στα πεζοδρόμια.
Έρχονται με τα σύννεφα από μακριά, με τα μαύρα σύννεφα ταξιδεύουν, σε εντοπίζουν, σε περικυκλώνουν και όταν σε βρουν χωρίς ομπρέλα, σε μουσκεύουν μέχρι το μεδούλι. Αν το παρακάνεις και δεν αναζητήσεις καταφύγιο, μπορεί να τσιμπήσεις καμιά πνευμονία. Ο χορός στη βροχή είναι ευεργετικός και επικίνδυνος συνάμα. Και τα δύο.

Όπως έρχονται οι άνθρωποι – βροχή ξαφνικά, έτσι φεύγουν – μόλις αδειάσουν τα μαύρα σύννεφα. Η βροχή σταματάει και οι τελευταίες στάλες γλιστρούν στα δάκτυλά σου. Ένας αποχαιρετισμός και μετά στεγνώνεις. Η γη ρουφάει τους ανθρώπους – βροχή.

Υπάρχουν οι άνθρωποι – ηλιακτίδες. Εμφανίζονται μετά το ουράνιο τόξο και είναι σπάνιοι, δυσεύρετοι. Τους συγχέουμε με τον ήλιο και την αντηλιά. Οι άνθρωποι ηλιακτίδες διαπερνούν τα σύννεφα και χαρίζουν ζωή και κωδικούς σε όσους έχουν υψωμένο το κεφάλι στον ουρανό. Καθώς η γη περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο, είναι εύκολο να τους χάσεις, να μην τους προφτάσεις. Ταξιδεύουν σ’ όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης. Όταν είναι νύχτα κι εσύ κοιμάσαι ακούγοντας τη βροχή ή ονειρεύεσαι το ουράνιο τόξο, οι άνθρωποι – ηλιακτίδες στην άλλη άκρη του πλανήτη κατεβαίνουν γλιστρώντας πάνω στο ηλιακό νήμα φιλώντας και αγκαλιάζοντας ωκεανούς, ηπείρους, πολιτείες, αόρατοι για τους πολλούς, αποκαλύπτοντας μόνο στους εκλεκτούς τα αρχέγονα μυστικά τους.

Όταν φτάσουν στις δικές σου συντεταγμένες, άνοιξε τα παράθυρα, κάνε πέρα τις κουρτίνες και υποδέξου τους. Άφησέ τους να εισέλθουν στο δωμάτιό σου, να εισχωρήσουν στους πόρους σου, να πλημμυρίσουν με φως τα μάτια σου.

Τους ανθρώπους – βροχή μπορείς να τους συλλέξεις χωρίς κόπο και να τους κλείσεις σε ένα δοχείο. Τους ανθρώπους – ηλιακτίδες, τους κλείνεις στην καρδιά σου. Προτίμησε τους δεύτερους…

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: