Πλάτων Ροδοκανάκης: Το βυσσινί τριαντάφυλλο (1912) Εκδ. Νεφέλη, 1988, σελ.97,98.

9mage0000265A

Ντυμένη στα κουρέλια, σαρανταπέντε ίσαμε πενήντα χρονών αυτό το σκιάχτρο κάθε βρώμας κι’ ασκημιάς, είχε την ιδέα πως μπόρεγε ν’ αρέση και κυριευόμενη από μιαν ασθενική ψυχοπάθεια, προσπάθαγε με κάθε τρόπο να προφυλάξη την τιμή της από τις επιθέσεις που για χάζι τις κάναν όσοι γνώριζαν την κωμικήν αλαφράδα της.
Η τιμή της ήτανε το πιο ευαίσθητο σημείο της ζωής της. Κλέφτρα, φαγού, κουρκουσούρα, ας τη λέγαν ό,τι θέλανε, μα πως την τσάτισε ο ένας ή πως την τσίμπησε ο άλλος αν τηνέ κατηγοράγανε, την έπιανε αμέσως η καρδιά της, μαύριζ’, έμενε ξερή κ’ έπειτ’ αρχίνιζε τα κλάματα, κάτι σα γρυλισμούς, βογγητά βγάζοντας, ίδια σαν που θακουγόντανε από καζάνι χουχλακώντας ξέχειλο.
– Ιγώ τέτοια πράματα δεν είναι του φυσικού μου…
Μια μέρα θαρρέψαμε πως τρελλάθηκε. Όλ’ η γειτονιά βγήκε στις πόρτες γιατί φοβήθηκαν μην άρπαξε φωτιά το σπίτι της Ψαρούς. Ο λοχίας που αγάπαγε να την πειράζη, της φώναξε να του ανεβάση λίγο νερό για να νιφτή. Η Ξενούλ’ ανέβηκε με το κανάτι, μπήκε μέσα στο δωμάτιο, στήλωσε ορθάνοιχτα την πόρτα για ασφάλεια και πήγε να το ακουμπήση πάνω στο νιπτήρα.
Πλάι από κει ήτανε το κρεββάτι και μεσ’ από ένα σεντόνι εβγήκε μόνο το κεφάλι του λοχία κάνοντας πως τώρα ξύπναγε.
– Να με συμπαθάς, κυρά Ξενούλα, αν σου λέω κάποτε κουβέντες που δεν είναι πρέποντας…
– Ναι…μάλιστα…Ντρέπουμαι όπου ένας κύριος σαν την αφεντιά σας μου λέει αυτά τα βρωμόλουγα…Ιγώ τέτοια πράματα δεν είναι του…
Δεν πρόφταξε να πη πως δεν είναι του “φυσικού της”, και το σεντόνι δίνει μια, σηκώνεται στον αέρα, σωριάζεται κάτω από το κρεββάτι και ο λοχίας ορμάει με την αγκαλιά του ανοιχτή τάχα για να την κλείση μέσα και να τη φιλήση.
– Χριστιανοί! Βοήθεια! Καίγουμαι!
Βγήκε με δυο πήδους σαν αρκούδα από το δωμάτιο η Ξενούλα, κουτρουβάλησε τα πετρένια σκαλοπάτια που από το διάδρομο κατέβαιναν στον κήπο, έκαν’ ένα σάρκινο πλαφ πάνω στις πλάκες του λιθόστρωτου και σπάραξε σα νάχε σεληνιασμό.
Ακόμη την περιμένουμε να σηκωθή.

*Απόσπασμα από το διήγημα “Ξενούλα”

Για τον Πλάτωνα Ροδοκανάκη δες εδώ: http://www.ekebi.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=NODE&cnode=461&t=353

1-0f8f80783b

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: