Ο τύπος με το παλτό

winter-and-summer-trees-vector-422904

Αφόρητη, σιχαμένη ζέστη! Εντελώς kontraproduktiv. Απορώ με τις μετεωρολογικές προγνώσεις που αναφέρουν 35 βαθμούς και κολλάνε και ένα “αίθριος” ή “καλός” καιρός. Τι καλός; Στους 25 είναι ανεκτός. Πράσινο χλωρό χορταράκι δεν υπάρχει πουθενά. Ο μπαχτσές του αυτοδιαχειριζόμενου πάρκου στη Ναυαρίνου κοντεύει να σκάσει. Όλα τα έχει κάψει η λάβα. Δροσιά νιώθει κανείς μόνο αν περάσει έξω από τις καφετέριες της Σκουφά που εκλύουν στο μικροκλίμα του πεζοδρομίου την τεχνητή σουηδική ατμόσφαιρα των κλιματιστικών.

Έχοντας λιώσει, σερνόμουν μεσημεριάτικα προς το σπίτι και τον ξαναείδα στη Ζωοδόχου Πηγής. Κοιτούσε τον εαυτό του στον εξωτερικό καθρέφτη ενός φαρμακείου. Ήταν αυτός ο περίεργος τύπος της ηλικίας και της συνομοταξίας μου, που κυκλοφορεί στα περίξ της Πλατείας με το παλτό. Δεν είναι κουρελής ή ζητιάνος. Κάθε άλλο. Απλά κυκλοφορεί με χειμωνιάτικα ρούχα – αυτό είναι το παράξενο. Μου θυμίζει τους τουρίστες που φθάνουν σε έναν προορισμό έχοντας εντελώς ακατάλληλη ένδυση, κάτι το οποίο αντιλαμβάνονται στα πρώτα σκαλοπάτια που τους οδηγούν έξω από το αεροπλάνο. Με κοντομάνικο στη Στοκχόλμη, με ζιβάγκο στο λίβα του Ντουμπάι – κάπως έτσι.

Αυτή τη φορά πήγα κοντά του, στάθηκα δίπλα του, κοιτάχτηκα κι εγώ στον καθρέφτη και τον ρώτησα. Ακολούθησε ο εξής σύντομος διάλογος:

– Γιατί παλτό και κοτλέ με λεπτή ρίγα στους 35, φίλε μου;
– Έχω μείνει μερικούς μήνες πίσω.
– Τι εννοείς;
– Πάγωσα το χρόνο. Τότε έκανε κρύο. Επομένως για μένα είναι ακόμη χειμώνας.
– Μμμ. Και είναι λόγος αυτός να υποφέρεις μέσα στο κατακαλόκαιρο;
– Για μένα είναι ακόμη χειμώνας.
– Και θα έρθει κάποτε για σένα καλοκαίρι;
– Όταν θα βγάλω το παλτό.
– Πότε, τον επόμενο χειμώνα;
– Κάποτε, όταν ξεπαγώσω.

Δεν περίμενα καν να μου απαντήσει. Κι όμως. Η φωνή ήταν σταθερή και με κοίταγε στα μάτια μέσα από τον καθρέφτη. Θα ήθελα να τον ρωτήσω κι άλλα, κάτι να του πω, διότι μάλλον κατάλαβα τι τρέχει, αλλά επέλεξα να τον αποχαιρετίσω βιαστικά με ένα νεύμα και να απομακρυνθώ από διακριτικότητα. Άλλωστε θα τον ξανασυναντήσω σύντομα. Είναι τόσοι πολλοί οι άνθρωποι που κουβαλούν το Φεβρουάριό τους μέσα στο καλοκαίρι…

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: