Undead

Zombie-Night-of-the-livin-001

Δεν θέλω να σας τρομάξω, αλλά πρέπει με κάποιο τρόπο να φτάσει στα αυτιά σας το μήνυμα. Ο καθένας θα ένιωθε άσχημα. Θα ένιωθε υποχρεωμένος. Έρχεστε πού και πού στο gravestone ορισμένοι/ες, κάνετε τόσο κόπο, κλαίτε λιγάκι και τοποθετείτε άνθη. Σας ζητώ συγγνώμη που, καίτοι προνοητικός, δεν κείμαι ακόμη εντός του. Δεν επιφυλάσσομαι επίσης ότι θα επανορθώσω. Δεν θα δεσμευτώ. Αυτό το μυστικό σχετικά με το πότε θα το πράξω, δεν αποκαλύπτεται. Με τα άνθη δεν ξέρω τι να κάνετε. ίσως να τα τρώγατε, να μια ιδέα. Στη Γαλλία τα τρώνε οι γκουρμεδιάρηδες. Επίσης, σας συμβουλεύω να κλάψετε κάποιον άλλο. Την επόμενη φορά που θα με επισκεφθείτε ψάχνοντάς με μέσα σε μνήματα, τύμβους και ταφικά μνημεία, θα βρείτε ένα αδιάβροχο σημείωμα που θα έχω αφήσει ειδικά για εσάς τους καλοπροαίρετους, κάτι του στυλ, “λείπω”, “επιστρέφω σε λίγο”, “πετάχτηκα για εξωτερικές δουλειές”.

Πιο πολύ, ωστόσο, στενοχωριέμαι για εσάς που στέκεστε πάνω από το κενοτάφιο (όχι του Νεύτωνα του Boullée, αλλά το δικό μου, του Τέλη), αφουγκράζεστε με αγωνία μπας και με ακούσετε να αλλάζω πλευρό ή να σφυρίζω στο ρυθμό του Louie Louie και αδειάζετε τα αυτόματά σας πάνω στα μάρμαρα, τα αγριόχορτα και τις πέτρες για να βεβαιωθείτε ότι ξεμπερδέψατε άπαξ και δια παντός με μένα. Διαπράττετε καταφανώς ένα σημαντικό σφάλμα. Καλά, πείτε μου, πόσες φορές θέλετε να με σκοτώσετε για να σιγουρευτείτε; Γιατί ξοδεύετε αναρίθμητες σφαίρες, για ποιο λόγο κουράζεστε με άσκοπες επισκέψεις; Θεωρείτε σωστό να διακόπτετε τη σιγή και τη γαλήνη του τόπου με τις ομοβροντίες σας; Και, εξηγείστε μου, ποιος σας δίνει το δικαίωμα να πιστεύετε ότι εγώ που με σκοτώσατε once και twice και κατόπιν έχτισα ένα συμβολικό κενοτάφιο, σκόπευα να αποσυρθώ στα ενδότερα;

Εγώ είμαι ακόμη εκεί έξω, κάνω τις βόλτες μου στον κόσμο των ανθρώπων, ζωντανών ή νεκρών – δεν ξέρω – Λάζαρος ή ερασιτέχνης του Ρομέρο και ο ίδιος. Δεν θα σας αποκαλύψω άλλα. Μη με αναζητείτε λοιπόν σε λάθος διεύθυνση. Κάποια στιγμή μπορεί να με δείτε μπροστά σας. Φάντη μπαστούνι. Νύχτα βεβαίως – βεβαίως. Ο Τέλης είχε πάντα χιούμορ. Δεν μπορεί να το έχετε ξεχάσει…

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: