Πωλ Ελυάρ: Ποιήματα (εκδ. Σπηλιώτη 1978, αποδ.Γ.Καραβασίλη, εικον.Λεωνίδα Χρηστάκη)

600full-paul-eluard

Παραδείγματος χάριν

Δεν ήταν πάντα
οι μέρες χωρίς αγάπη
κάθε αυγή χωρίς συγνώμη
κάθε χάδι αισχρό
και κάθε γέλιο μια βρισιά.
Ακούω τη φωνή μου και μ’ ακούς
να ουρλιάζω σαν χαμένο σκυλί
κόντρα στη μοναξιά μας.
Η αγάπη μας έχει πιότερη ανάγκη
από αγάπη παρά η χλόη από βροχή

Πρέπει να είναι καθρέφτης.

———————-

Ακόμα κι όταν κοιμώμαστε

Ακόμα κι όταν κοιμώμαστε αγρυπνούμε ο ένας
στο πλευρό του άλλου
κι αυτή η αγάπη πιο βαρειά από τώριμο φρούτο της λίμνης
δίχως γέλιο και δίχως κλάμμα εδώ και πάντα
μια μέρα μετά μια μέρα και μια νύχτα μετά από μας.

——————–

Η παραλία

Όλοι έγιναν ο ένας με τον άλλο γύμνια τρυφερή
τ’ ουρανού και του νερού του αέρα και της άμμου
όλοι αφήσαν τα προσχήματα
κι υποσχέθηκαν να μη βλέπουν άλλον από τον εαυτό τους.

———————

Σε λίγο

Η χλόη ανασηκώνει το χιόνι
καθώς μια ταφόπετρα
εγώ κοιμάμαι στο σπλάχνο της θύελλας
και ξυπνώ με ξάστερα μάτια.

————–

Θα σμίγανε

Σε κρατώ να πηδήξης τους φράχτες
να μην ακολουθήσεις τα μονοπάτια
να μην υποχωρήσεις από τα όνειρά μας.

Ξεχάσαμε τη μαλακή αμμουδιά
την πηγμένη θάλασσα τον χαμηλό ουρανό
τις δυσκίνητες ώρες της καρτερίας
κι εκείνες τις αποστάσεις μες στο σκοτάδι
που είναι πρόκληση στο μέτωπό σου.

Ο ήλιος μας παρέδωσε σε μας
τη ζεστή ελεύθερη σάρκα του
φιλάμε το γαλάζιο στόμα
το φύσημα τη μυρωδιά τη λάμψη
του πιο αλλόκοτου τοπίου.

Και μες στο στόμα σου τα λόγια μας
σαν καθαρός ήλιος στα πνευμόνια μας
λειώνουν τις καμπάνες της ευτυχίας.

———–

Πιστός

Ζώντας στο ήσυχο χωριό
απ’ όπου ο δρόμος ξεκινάει μακρύς και δύσκολος
για τόπο δακρύων κι αίματος
είμαστε αγνοί.

Ήρεμες, ζεστές οι νύχτες
και κρατάμε για τις ερωτευμένες
την πιο πολύτιμη πίστη
ανάμεσα σε όλες. Ελπίδα ζωής.

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: