Το καλσόν

billspank

“Occupy Europe” αναγράφεται στο απερίγραπτο πανό του ΣΥΡΙΖΑ στο Ηρώον, ένα πολυσύχναστο σημείο της παραλίας της πόλης. Αφισορύπανση της τελευταίας στιγμής, κακογουστιά και λαϊκισμός πάντα πήγαιναν μαζί. Αυτά έχουν να πουν τα καημένα λίγες ώρες πριν από τις εκλογές. Μάνου Τσάο, Βαρκελώνη, Occupy και τα ρέστα, μούσι, αντιμνημόνιο, αντιμερκελισμός, αυτά είναι ό,τι απέμεινε από την παράδοση ενός χώρου που κάποτε έσφυζε (λέμε τώρα) από φιλοευρωπαϊσμό. Να μας εξηγούσαν και κάποια στιγμή τι εννοούν οι σύντροφοι που οραματίζονται μια “άλλη” Ευρώπη, με πολιτικούς όρους (ή να μας την περιγράψουν με δικά τους λόγια) όπως εμείς ευχόμαστε να είχαμε έναν “άλλο” ΣΥΡΙΖΑ, ένα “άλλο” ΚΚΕ, μια “άλλη Ελλάδα”, άλλα αντ’ άλλων γενικώς…
Γυρνάω στην τηλεόραση, βλέπω έναν Σαμαρά να έχει φορέσει τον μανδύα του εθνάρχη, του σωτήρα. Πεντακόσιοι νοματαίοι στο Σύνταγμα τον επευφημούν σε μια τραγική απ’ όλες τις απόψεις συγκέντρωση. Θυμάμαι τον ίδιο άνθρωπο πριν τρεις Ιούνηδες να τινάζει στον αέρα την εθνική συνεννόηση που του πρότεινε τότε ο Παπανδρέου και τους ευρωπαίους δεξιούς να κοπανάν τα κεφάλια τους στο τοίχο με το Σα(χλα)μαρά που τους έτυχε ως partner του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στην Ελλάδα. Σήμερα εμφανίζει τον εαυτό του ως εγγυητή της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας. Βαρυστομαχιά, αναμφισβήτητα…
Αύριο ψηφίζουμε για την Ευρώπη απούσης της Ευρώπης, χωρίς να έχει γίνει συζήτηση επί των ευρωπαϊκών θεμάτων σε συνθήκες συνήθους και υποτονικής πόλωσης, με συνθήματα, φανφάρες και κορώνες. Κάθε φορά που έχουμε Ευρωεκλογές η Ελλάδα απομακρύνεται από την ήπειρο και κόβει βόλτες αλλού, όπως το χαμένο νησί του Καραγάτση, που από το Αιγαίο μετακινήθηκε και βρέθηκε υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες κάπου στον Ειρηνικό.
Μετά σκέφτομαι ότι βγαίνει ο γνωστός και μη εξαιρετέος δημοκράτης και καλός άνθρωπος Μπέος δήμαρχος Βόλου και πηγαίνει στις Βρυξέλλες να διαπραγματευτεί, να πάρει προγράμματα ΕΣΠΑ, να προωθήσει πολιτιστικά, αναπτυξιακά, τουριστικά την πόλη…
Σ’αυτό το σημείο ακούγεται ένας ανατριχιαστικός ήχος που σπάει την ησυχία της νυχτός. Είναι τα καλσόν στο δωμάτιο που βγαίνουν από τα συρτάρια και αρχίζουν σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις παραληρηματικές μου σκέψεις να σχίζονται το ένα μετά το άλλο.

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: