Για μια Ευρώπη χωρίς φασίστες

patrick_2_10304

Στο πανεπιστήμιο μας μάθαιναν ότι η συγκρότηση της Ένωσης ήταν η στρατηγική απάντηση στην πολιτική και πολιτιστική καταστροφή του φασισμού. Ιστορικά, έτσι είναι. Από τις 9 Μαΐου 1950, την ημέρα που ο Ρομπέρ Σουμάν, υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας, παρουσίασε ένα σχέδιο στενότερης συνεργασίας μέχρι σήμερα, τη διευρυμένη Ευρώπη των “27″ έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι.

Τα τελευταία χρόνια τα φασιστικά, ευρωφοβικά, ακροδεξιά ή υπερεθνικιστικά κόμματα ευνοούμενα και από την άνοδο του ευρωσκεπτικισμού κάνουν επίδειξη δύναμης.

Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, με την άνοδο του Χάιντερ στον αυστριακό κυβερνητικό συνασπισμό η Ευρώπη βρέθηκε για πρώτη φορά αντιμέτωπη με τη συμμετοχή ακροδεξιού κόμματος σε κυβέρνηση. Αντέδρασε τότε, με την αμφιλεγόμενη ως μέτρο, επιβολή κυρώσεων στην Αυστρία.

Με τη διεύρυνση του 2004, αναμενόταν έκρηξη του φαινομένου, η οποία δεν επαληθεύτηκε, καθώς η “υπόσχεση” για καλύτερες μέρες μέσα από τη διεύρυνση είχε αναστείλει τη δυναμική των ακραίων στην ανατολική Ευρώπη.

Στις ευρωεκλογές, ωστόσο, του 2009, το σκηνικό άλλαξε. Στην Ουγγαρία το ναζιστικό, αντισημιτικό, αντιτσιγγανικό κόμμα Jobbik από το 2,2% του 2006 (εθνικές εκλογές) έκανε άλμα στο 15%. Στη Ρουμανία το υπερεθνικιστικό Partidul Romania Mare έλαβε 7,2%, η “Ατάκα” στην Βουλγαρία που έχει στο στόχαστρο τη μουσουλμανική μειονότητα πήρε το 12% των ψήφων. Αν προσθέσουμε το κόμμα του αντισλαμιστή Χέερτ Βίλντερς στην Ολλανδία με το 17%, το Βρετανικό Εθνικό Κόμμα (10%), τη ραγδαία άνοδο της Λέγκα στην Ιταλία, του ΛΑΟΣ στην Ελλάδα, της αυστριακής και σλοβακικής ακροδεξιάς, τότε σίγουρα μπορούμε να ομιλούμε για τη δημιουργία μιας ετερογενούς “Φασιστικής Διεθνούς”, η οποία εισήλθε στο Ευρωκοινοβούλιο με δύναμη άνω των 100 ευρωβουλευτών. Νωρίτερα, στα μέσα της δεκαετίας, σε χώρες της ανατολικής Ευρώπης ανήλθαν στην εξουσία πρόσωπα, όπως ο Καβτσίνσκι στην Πολωνία και ο Φίκο στη Σλοβακία, για τους οποίους ο Κον Μπέντιτ είχε δηλώσει, ότι “μπροστά τους ο Χάιντερ είναι αριστερός”.

Σήμερα, καταγράφεται ραγδαία άνοδος των άκρων στην Ελλάδα. Στον ευρωπαϊκό χώρο δεν υπάρχουν μεγαλύτερες ομοιότητες μ’ αυτά τα άκρα απ’ ότι στην Ουγγαρία. Εκεί, το προαναφερθέν Jobbik συνεχίζει να είναι ισχυρό και ουσιαστικά “μονοθεματικό” αναφορικά με το στρατηγικό του στόχο: το “ξεβρώμισμα” της Ουγγαρίας από το ένα εκατομμύριο Ρομά που διαβιούν στη χώρα εδώ και εκατοντάδες χρόνια. Με ποια μέσα επιχειρεί να το καταφέρει; Επανειλημμένως έχουν καταγραφεί βίαιες επιθέσεις, διώξεις και λυντσαρίσματα Ρομά, πυρπολήσεις καταυλισμών και δολοφονίες. Συχνό φαινόμενο συνιστούν οι αντιτσιγγανικές διαδηλώσεις και το χειρότερο όλων, η δράση της ιδιαίτερα βίαιης και επιθετικής παραστρατιωτικής πολιτοφυλακής (τάγματα εφόδου τα λέμε εδώ, σας θυμίζει κάτι;), ονόματι “Ουγγρική Φρουρά”, η οποία αποτελείται από νεοναζί και χούλιγκανς των γηπέδων (στα χαρτιά, παράνομη και απαγορευμένη, στην πράξη όμως πανταχούπαρουσα).

Συχνά λαμβάνουν χώρα περιστατικά επίδειξης δύναμης του Jobbik και της Ουγγρικής Φρουράς στην πόλη Μισκολτς, όπως λ.χ το βράδυ της Τετάρτης 17ης Οκτωβρίου 2012. Πάνω από χίλιοι νεοναζί με αναμένους δαυλούς ντυμένοι στα μαύρα συγκεντρώθηκαν και απέκλεισαν τις ετοιμόρροπες εργατικές πολυκατοικίες, στις οποίες βρίσκουν κατάλυμα οικογένειες Ρομά, κατατρομοκρατώντας τους και απειλώντας τους ευθέως. “Όποιος δεν δουλεύει, απαγορεύεται να κάνει παιδιά”, “δρούμε για να σώσουμε το μέλλον μας και να ελευθερώσουμε την Ουγγαρία από την εγκληματικότητα των Ρομά”, δήλωσαν βουλευτές του ακροδεξιού κόμματος στο πλαίσιο της ρατσιστικής διαδήλωσης. Οι ομοιότητες με τη ρατσιστική έξαρση που βιώνει η Ελλάδα, δεν μπορούν να χαρακτηριστούν συμπτωματικές, διότι απορρέουν από τη ίδια “ιδεολογική” μήτρα της μισαλλοδοξίας και της φανατικής βίας.

Πριν από την επίθεση των ακροδεξιών, προηγήθηκε εκδήλωση των Ρομά κατά του ρατσισμού και των διακρίσεων με συνθήματα “κάτω το Jobbik”, “εδώ είναι το σπίτι μας”, “θέλουμε ειρήνη, δικαιοσύνη και μια Ουγγαρία δίχως ναζί”.

Μια Ευρώπη που έλαβε το Νόμπελ Ειρήνης 2012, ως αναγνώριση και ανταμοιβή για την “εξηκονταετή συμβολή της στην ειρήνη και συμφιλίωση των λαών, τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα”, την ώρα που ορθώνεται το μαύρο πέπλο του εθνικισμού και της μισαλλοδοξίας δεν μπορεί να συνεχίζει να κλείνει τα μάτια στην άνοδο του ρατσισμού και νεκρανάστασης του ναζισμού. Αποτελεί τεράστια εσωτερική αντίφαση με την ιστορία, το πνεύμα και την αναγκαιότητα της συγκρότησης και εξέλιξής της, η παθητικότητα και η απραξία της έναντι φαινομένων που όχι μόνο είναι ικανά να τινάξουν το ευρωπαϊκό οικοδόμημα στον αέρα, αλλά και να γυρίσουν την Ευρώπη σε μαύρες εποχές.

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

One response to “Για μια Ευρώπη χωρίς φασίστες”

  1. Μανούσος says :

    Πλην όμως φίλε μου ζητάς το αφύσικο και το αδύνατο:
    Η Ευρώπη , η πολιτισμική φύση της Ευρώπης, είναι αυτή που γέννησε τα τέρατα του φασισμού και του ναζισμού.

    Κι άλλοι εύχονται να μην ήταν η θάλασσα αλμυρή…. με τότε θάταν λίμνη

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: