Νεκρός στο κελί της απομόνωσης

alcatraz-40edit_low

Γιατί, θα μου πεις, να κάτσεις να γράψεις ένα σημείωμα για έναν δολοφόνο, “ισοβίτη” και “Αλβανό”;

Επειδή τον “φάγανε” στην απομόνωση, τρεις μέρες μετά τη δολοφονία του υπαρχιφύλακα στις Φυλακές Μαλανδρίνου; Δεν το άξιζε; “Θεία δίκη” δεν ήταν, όπως μεταφέρθηκαν από το σάιτ του Ευαγγελάτου οι αντιδράσεις της οικογένειας του σωφρονιστικού υπαλλήλου;

Ο 42χρονος Ιλία Καρέλι ήταν και για μένα δολοφόνος. Ένας άνθρωπος που έκανε τις επιλογές του κάποτε, παρανόμησε, δικάστηκε και φυλακίστηκε με βαριά ποινή. Στη φυλακή του Μαλανδρίνου δεν έγινε καλύτερος. Έχασε το τρένο. Και σκότωσε έναν άνθρωπο, ανθρωποφύλακα και πατέρα από το Αγρίνιο. Τα διάβασα κι εγώ τις προάλλες. Για τη μάνα του την άρρωστη στην Ιταλία που ήθελε να επισκεφτεί, για το γεγονός ότι δεν του έδιναν άδειες. Και για την απόφασή του μέσα στη θολούρα του να “πάρει μαζί του” κάποιον από εκείνους που ταύτιζε με το σύστημα και τα συντρίμια της ζωής του.

Περίμενα να δικαστεί για το έγκλημά του με μια δίκαιη δίκη, την οποία πρέπει να απολαμβάνουν και οι χειρότεροι εγκληματίες. Δεν έγινε έτσι.

Μεταφέρθηκε στη Νιγρίτα. Στις φυλακές. Στην απομόνωση. Προτού τον πετάξουν οι δεσμοφύλακες, ανθρώπινο κουβάρι, στο κελί, τον είχαν τσακίσει. Τον είχαν χτυπήσει τόσο πολύ, δεν ξέρω ποιοί και πόσοι, (ίσως βαλτοί φυλακισμένοι, ίσως συνάδελφοι του δολοφονημένου, ίσως τον λίντσαραν, τον βίασαν, τον βασάνισαν μακριά από το φως του κόσμου) που απλά μετά από ώρες κάποιος φύλακας διαπίστωσε ότι είχε μείνει ακίνητος. Θα πουν ότι πήγε από πνευμονικό οίδημα, ως συνήθως. Ή ότι αυτοκτόνησε. Ένας κακός άνθρωπος που δεν θα τον κλάψει κανένας. Δολοφονημένος στα κολαστήρια.

Κι αυτό εδώ είναι το πρόβλημά μου. Απαιτώ απονομή δικαιοσύνης. Όχι δικαιοσύνη από χέρια μαινόμενων. Ποια “θεία δίκη”; Κατανοητός απολύτως ο πόνος της οικογένειας του σωφρονιστικού υπαλλήλου, σλλά στη γη των ανθρώπων δικαιοσύνη αποδίδουν οι δικαστές. Όχι βαρυποινίτες και ανθρωποφύλακες. Ή αυτόκλητοι εκτελεστές. Αυτό λέγεται αυτοδικία. Ρεβάνς. Νόμος του Λιντς. Της ζούγκλας. Κανένα έγκλημα δεν σβήνει με νέο έγκλημα.

Οι φυλακές, στις οποίες συστηματικά παραβιάζονται τα δικαιώματα των κρατουμένων, “βράζουν”. Από ανθρώπινα ράκη γεννιούνται εγκληματίες. Οι εγκληματίες μετατρέπονται σε δολοφονικές μηχανές. Οι αριθμητικά και επαγγελματικά ανεπαρκείς σωφρονιστικοί υπαλλήλοι σε δεσμώτες και σαδιστές. Για όλους, συνιστούν πεδίο ασκήσεων επιβίωσης μέσα σε συνθήκες αποκτήνωσης. Οι φυλακές είναι αποθήκες ανθρώπων. Τελεία και παύλα.

Το επίπεδο του σωφρονιστικού συστήματος σταθμίζει αποφασιστικά τον πολιτισμό μιας χώρας. Ωστόσο, ο πολιτισμός της χώρας μας δείχνει να είναι πολύ χαμηλά στη βάση του απαράδεκτου επιπέδου συνθηκών κράτησης.

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: