Συνάντηση μ’ εκείνον που απέδρασε από την Αθήνα

1150831_185850974919788_1350721726_n

Αυτά είναι (από) τα πολύ ωραία. Συναντήσεις εκεί που δεν τις περιμένεις. Άνθρωποι με κοινές πορείες, φόβους και όνειρα. Αισιοδοξία και δικαίωση για τις προσωπικές επιλογές. Καρμικά συναπαντήματα. Και παρέα πολύτιμη για τους πλάνητες στο δρόμο. Το ταξίδι είναι πιο ωραίο με καινούριους φίλους που τους βρήκαμε στα μισά με το χάρτη στο χέρι να ξαποσταίνουν κάτω από τη σκιά του δέντρου, στη μπάρα ή στο πάρκινγκ. Ένας φίλος εκλεκτού φίλου συνοδοιπόρου.Με εξαιρετικό μπλογκ:

http://kathimerinesistoriesenathinais.wordpress.com/

Ένας άνθρωπος που έκανε πράξη το όνειρο, μετουσίωσε σε δράση την επιλογή του. Για λόγους που κατανοούν απολύτως οι mates, τα αερικά και οι στροφές των ποιημάτων. Ένας άνθρωπος που δεν του έλειπε τίποτε στην αγαπημένη του Αθήνα, με δουλειά, σπίτι, φίλους, που σίγουρα κάποιοι θα τον απέτρεψαν, θα τον αποκάλεσαν τρελό, που έφυγε από τη βολή του μαζί με τους αγαπημένους του, που τα βρόντηξε διότι οι κεραίες του “έπιασαν” ότι υπάρχει κάτι άλλο. Επανεκκίνηση. Συγκαταλέγεται πλέον στο πάνθεον εκείνων των Landstreicher που την κοπάνησαν με το δισάκι στον ώμο, που δεν τους έδιωξε κανείς, που έφυγαν με δική τους πρωτοβουλία αναζητώντας τον εαυτό τους. Με μότο “να ζήσω”. Αξιοπρεπώς. Πλούσια. Ανθρώπινα.

Σας τον παρουσιάζω μέσα από τα γραπτά του:

– Καταγγελτικός, παρεμβατικός και κόντρα στο ρεύμα

“σε θυμάμαι Ελληνάκο γι αυτό δεν περιμένω τίποτα από σένα”

Σε θυμάμαι Ελληνάκο:
http://kathimerinesistoriesenathinais.wordpress.com/2013/09/24/%cf%83%ce%b5-%ce%b8%cf%85%ce%bc%ce%ac%ce%bc%ce%b1%ce%b9-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%ac%ce%ba%ce%bf/

————-

– Διογένης μέσα στη Μητρόπολη παρατηρώντας τα σπαραχτικά κενά στις καρδιές των κατοίκων της μεγαλούπολης

“έλα για μια κουβέντα ανάμεσα σε δύο ανθρώπους χωρίς χρόνο,χωρίς τόπο…να γίνουμε οι παππούδες, οι πατέρες και οι γιοί μας … έτσι ρε γαμώτο γιατί μου λείπει μια απλή κουβέντα”

Κάτσε να τα πούμε:
http://kathimerinesistoriesenathinais.wordpress.com/2013/09/25/%ce%ba%ce%ac%cf%84%cf%83%ce%b5-%ce%bd%ce%b1-%cf%84%ce%b1-%cf%80%ce%bf%cf%8d%ce%bc%ce%b5/

—————–

– Ζεστός και ανθρώπινος αποκαλύπτοντας μια ευαίσθητη και ευγενική ψυχή

“έλα κράτα μου το χέρι, έχουμε δρόμο ακόμη και μετά θα ξαποστάσουμε, θα πάρουμε ανάσα από όλους…θα σου πω να μου θυμίσεις εκείνο το τραγούδι που έπαιζε όταν σε είδα πρώτη φορά και θα σκύψεις τρυφερά να μου το ψιθυρίσεις”

Διαδρομή:
http://kathimerinesistoriesenathinais.wordpress.com/2013/10/06/%ce%b4%ce%b9%ce%b1%ce%b4%cf%81%ce%bf%ce%bc%ce%ae/

—————

– Ρομαντικός, λυρικός και αισιόδοξος

“την Άνοιξη θα ανθίσουν πάλι οι ελπίδες μου”

Την άνοιξη:
http://kathimerinesistoriesenathinais.wordpress.com/2013/04/07/%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%ac%ce%bd%ce%bf%ce%b9%ce%be%ce%b7/

——————

– μπολιασμένος με ελπίδα, ρεαλιστής μεν, με σωθικά ανήσυχα, που καίνε…

“μεγάλωσα για να αλλάξω τον κόσμο αλλά ποτέ δεν είναι αργά για ένα όνειρο”

Το γκρι πριν το φως
http://kathimerinesistoriesenathinais.wordpress.com/2012/10/28/%cf%84%ce%bf-%ce%b3%ce%ba%cf%81%ce%b9-%cf%80%cf%81%ce%b9%ce%bd-%cf%84%ce%bf-%cf%86%cf%89%cf%82/

——————–

– αποφασισμένος, τολμηρός, προϊδεάζει την απόδρασή του, προετοιμάζεται για την υλοποίηση του πετάγματος από τη φωλιά του κούκου, μεταμορφώνεται στον ταξιδιώτη που γνώρισα στο δρόμο.

“αγαπάω αυτήν την πόλη από παιδί, από εκείνη τη βόλτα με το χέρι της μάνας να με οδηγεί στους πρώτους λουκουμάδες της ζωής μου στην Αιόλου…αγαπάω αυτήν την πόλη και γι αυτό θέλω να την αφήσω γιατί δε με χωράει πια..με στενεύουν οι φόβοι και οι μάσκες της..ας είναι μια στο τόσο…σαν κάτι έρωτες που το μεγαλείο τους κρατά μόνο για στιγμές γιατί μετά από λίγο μεταμορφώνονται σε κόλαση…ας έρχομαι μια στο τόσο όσο κρατάει μια βόλτα για λουκουμάδες”

Αθήνα εν έτει 2012
http://kathimerinesistoriesenathinais.wordpress.com/2012/09/25/%ce%b1%ce%b8%ce%ae%ce%bd%ce%b1-%ce%b5%ce%bd-%ce%ad%cf%84%ce%b5%ce%b9-2012/

——————–

Άλλος κρατάει το χάρτη, άλλος το παγούρι με το νερό, άλλος την κιθάρα. Σκονισμένοι από το χωματόδρομο, κατάκοποι, μα χαμογελαστοί. Για τη λύτρωση και όση ελευθερία επιτρέπει η ανθρώπινη ύπαρξη. Όποιος γουστάρει. Δεν είμαστε όλοι ίδιοι και αυτό είναι οκ. Ένας ακόμη. Μαζί.

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: