Ποιήματα Αλ. Παναγούλη γραμμένα στην απομόνωση

i-alitheia-pou-evlepe-o-alekos-panagoulis

Ο Αλέξανδρος Παναγούλης, ο αγωνιστής κατά της δικτατορίας με το ανυπότακτο πνεύμα, υπήρξε και ποιητής. Στις φυλακές Μπογιατίου γράφει τα δυνατότερά του ποιήματα, στον τοίχο του κελιού του ή σε μικροσκοπικά παλιόχαρτα χρησιμοποιώντας για μελάνι το ίδιο του το αίμα. Πολλά από απ’ αυτά δεν διασώθηκαν, αρκετά όμως είτε κατάφερε να τα βγάλει από τη φυλακή με διάφορους τρόπους, είτε να τα ξαναγράψει αργότερα.

Ὑπόσχεση

(απομόνωση στο Μπογιάτι,
τον Φεβρουάριο του 1972)

Τα δάκρυα που στα μάτια μας
θὰ δείτε ν᾿ αναβρύζουν
ποτὲ μὴν τὰ πιστέψετε
απελπισιάς σημάδια.
Υπόσχεση είναι μοναχὰ
γι᾿ αγώνα υπόσχεση.

—————–

(άτιτλο)

Και συνεχίζω το ταξίδι
ακόμα ψάχνοντας
ας ξέρω πια πως είμαι
στο άπειρο του χρόνου μια στιγμή
στην άβυσσο του χώρου μια κουκίδα
Και συνεχίζω το ταξίδι,
ας είμαι εγώ σκοτάδι,
κι ας είναι γύρω μου σκοτάδι,
και φοβερότερο ας το κάνει η τρικυμία
Και συνεχίζω το ταξίδι
και με φτάνει
που, εγώ σκοτάδι,
αγάπησα το φως

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: