Η αποκτήνωση του ανθρώπου μέσα από την ειδησεογραφία

49

Παρακολουθώ τις τελευταίες ημέρες, ανάμεσα σε πολλά ρεπορτάζ διεθνών ειδησεογραφικών πρακτορείων, εικόνες και πράξεις αλληλοσπαραγμού και ωμής βίας σε διάφορα σημεία του πλανήτη, σε περιοχές όπου η πολιτική – ακόμη και ο ανθρωπισμός – έχουν παραχωρήσει τα ηνία στο τυφλό μίσος, στην “εκκαθάριση” και τη βιολογική εξόντωση του αντιπάλου.

Η ταχύτητα διάδοσης της είδησης και η δύναμη της εικόνας βάζουν με τη βοήθεια των τεχνολογικών μέσων μέσα στο σπίτι
μας όλο το φάσμα της αποκτήνωσης του ανθρωπίνου είδους, όταν ο σεβασμός σε πανανθρώπινες αξίες υποχωρεί και δίνει τη θέση του στο φανατισμό, την αυτοδικία, στο νόμο του Lynch.

Θα μου πείτε, τα ίδια δεν συνέβαιναν πάντοτε; Ναι, τα διαβάζαμε, τα ακούγαμε, τα φανταζόμασταν, αλλά ποτέ δεν είχαμε δει, πριν την έλευση του διαδικτύου, σε τέτοιο μέγεθος, ποικιλία και λεπτομέρειες αφιλτράριστες εικόνες αποτροπιασμού, αγριότητας και σαδισμού.

Πολιτικές και θρησκευτικές διαφωνίες εκφυλίζονται σε κρίσεις, συγκρούσεις, εμφυλίους και τότε αποκαλύπτεται στην οθόνη μας η πλήρης χρεοκοπία του είδους μας, των προταγμάτων του ουμανισμού, της διδασκαλίας του Χριστιανισμού, των αρχών του διαφωτισμού, των δικαιωματικών κεκτημένων αιώνων.

Συνειδητοποιούμε ότι ο άνθρωπος είναι το αγριότερο και χυδαιότερο των ζώων. Δεν καταστρέφει μόνο τον πλανήτη. Αυτοκαταστρέφεται και ηδονίζεται στο να καταστρέφει τον “άλλον”, να τον κομματιάζει, να τον σκυλεύει.

Δεν μιλάμε τους Περσικούς Πολέμους, το Μεσαίωνα ή τις θηριωδίες του Πρώτου Παγκοσμίου. Συμβαίνει σήμερα: Στη Βενεζουέλα φιλοκυβερνητικοί και αντιπολιτευόμενοι σκοτώνονται καθημερινά, το ίδιο και σε κάθε εκλογική αναμέτρηση στην Ινδία, το Μπαγκλαντές ή την Ταϋλάνδη, στη Συρία σφάζονται, το ίδιο και στο Νότιο Σουδάν, στην Ουκρανία η εμφυλιοπολεμική βία έχει ξεφύγει από κάθε όριο, στη Βόρεια Κορέα χιλιάδες άνθρωποι “εξαφανίζονται” ή εκτελούνται συνοπτικά, στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία συντελείται τους τελευταίους μήνες ανθρωπιστικό μακελειό με ασύλληπτης βιαιότητας πράξεις αντιποίνων μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων, οι οποίοι προβαίνουν σε αγριότητες που δεν χωράει ο ανθρώπινος νους. Φυσικά λίγα μαθαίνουμε από την εγχώρια δημοσιογραφία, λιγότερα θέλουμε να ξέρουμε. Κάπως έτσι ζούμε (σ)τη φούσκα μας.

Είναι στη φύση του ανθρώπου η βία και η καταστροφή; Μάλλον οφείλουμε να το παραδεχθούμε. Φαντάζομαι πως όλοι κουβαλάμε όλα τα συναισθήματα, τα ένστικτα και τα ορμέμφυτα στο DNA μας, άλλα ζωντανά – άλλα εν υπνώσει και όλοι υπό συγκεκριμένες συνθήκες μπορούμε να τα ενεργοποιήσουμε ή να καταφύγουμε σ’ αυτά. Επομένως και στη βία. Και να αποκτηνωθούμε.

Όταν απουσιάζει η “αυτολογοκρισία”, όταν τα ταμπού σπάνε, όταν το μίσος και η οργή δεν συγκρατούνται πια, πολλώ δε μάλλον υποδαυλίζονται και χειραγωγούνται από πολιτικούς τυχοδιώκτες, ιδεολογίες και θρησκευτικούς ηγέτες, τότε καταρρέουν οι ηθικές αρχές, το αξιακό σύστημα συντρίβεται, νομιμοποιούνται τα μεγαλύτερα εγκλήματα, τα ξεκληρίσματα, οι γενοκτονίες, τα ολοκαυτώματα, ο άνθρωπος γυρίζει στην εποχή που ζούσε στη ζούγκλα.

Βλέπεις, λοιπόν, σε εικόνες το τι συμβαίνει στον πλανήτη και λες “δόξα τω Θεώ που ζω στην Ελλάδα”. Που η Ελλάδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προς το παρόν, την έχει γλυτώσει. Πρέπει να τα βλέπεις, για να μην τα βιώσει ποτέ ξανά η Ελλάδα. Διότι στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία κυκλοφορούν στο δρόμο παραστρατιωτικοί με λάφυρα κομμένα μέλη αντιπάλων τους, αλλά κι εδώ πριν από κάμποσα χρόνια έκαναν βόλτες κάτι λεβέντες με κομμένα κεφάλια αντιπάλων στρατοπέδων.
Να μην ξεχνάμε…

——————–

* Τα χειρότερα διαδραματίζονται στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία. Δεν ανεβάζω βίντεο, παρότι το διαδίκτυο είναι γεμάτο. Ανθρωπιστικές οργανώσεις προσπαθούν να ευασιθητοποιήσουν την παγκόσμια κοινή γνώμη για τις φρικαλεότητες που συντελούνται εκεί. Αντιθέτως, ανεβάζω το πιο “ήπιο” απ’ όσα έχω δει τις τελευταίες ημέρες. Τα χθεσινοβραδινά γεγονότα στο πιο κοντινό μας Ντονέτσκ της Ουκρανίας με δύο νεκρούς και αναρίθμητους τραυματίες. Το εν λόγω βίντεο είναι ενδεικτικό της ανθρώπινης φύσης σε καθεστώς αχαλίνωτου μίσου.

βλ. Ukraine: deadly clashes in Donetsk

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: