Ο μύθος του δωρικού χαιρετισμού των εγχώριων ναζί

arxaioellinika symvola nazi

Ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα των περισσότερων νεο-φασιστικών οργανώσεων είναι ο χαιρετισμός με το χέρι υψωμένο σε έκταση. Για να υπάρξει ιστορική νομιμοποίηση οι φασίστες βάπτισαν το χαιρετισμό “ρωμαϊκό”, ενώ οι εγχώριοι φασίστες διεκδικούν την ελληνικότητά του ξαναβαπτίζοντάς τον ως “δωρικό”. “Ο λεγόμενος «ναζιστικός» χαιρετισμός, είναι ο κατεξοχήν ΔΩΡΙΚΟΣ χαιρετισμός προς τον Ανατέλλοντα Ήλιο, υποστηρίζουν ανιστόρητα.

Η αλήθεια είναι ότι ο ψευδοαρχαϊκός χαιρετισμός είναι καλλιτεχνική εφεύρεση από την εποχή που αναδύονταν τα πρώτα κράτη-έθνη (1784). Δεν υπάρχει κανένα ρωμαϊκό ή ελληνικό κείμενο ή έργο τέχνης που να παρουσιάζει ή να αναφέρεται στον εν λόγω χαιρετισμό. Πρωτοεμφανίστηκε το 1784 στον πίνακα “Ο Όρκος των Οράτιων” από το γάλλο νεοκλασσικό ζωγράφο JL David. Παρότι αναφέρεται σε ένα πραγματικό ιστορικό γεγονός, η σκηνή του όρκου συνιστά εφέυρεση του καλλιτέχνη. Από το ίδιο χρησιμοποιήθηκε μετέπειτα σε δύο ακόμη έργα του το 1792 και το 1810.

Η πρώτη μαζική χρήση του κατά καλλιτεχνική φαντασία “ρωμαϊκού χαιρετισμού”, έγινε σε σχολεία των ΗΠΑ το 1892. Ήταν ιδέα των J.Upham και F. Bellamy ως μέρος μιας καμπάνιας για την πώληση σημαιών σε σχολεία, την τετρακοσιοστή επέτειο από την ανακάλυψη της Αμερικής από τον Κολόμβο. Το τελετουργικό περιλάμβανε την απαγγελία του Όρκου Πίστης (Plegde of Allegiance) και τον αντίστοιχο χαιρετισμό των μαθητών προς τη σημαία.

Ο χαιρετισμός Bellamy, όπως καθιερώθηκε, θα κάνει την πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση ως ρωμαϊκός στο αμερικανικό φιλμ εποχή Ben Hur (1898) και θα περάσει τον Ατλαντικό το 1908 στο ιταλικό φιλμ “Νέρωνας, ενώ κατά την περίοδο του μεσοπολέμου θα εμφανιστεί σε πολλά φιλμ της εποχής. Ο χαιρετισμός έγινε ακόμη πιο γνωστός και συνδέθηκε με τον εκκολαπτόμενο φασισμό μέσω του κολοσσιαίου για την εποχή επικού φιλμ Cabiria (1914). Το σενάριο ήταν του G.D’Annunzio, ο οποίος χαρακτηρίστηκε ως ο πρώτος “Ντούτσε”, πρόδρομος του φασισμού και εμπνευστής των τελετουργιών του. Την ίδια περίδο κυκλοφορεί στις ΗΠΑ “Η Γέννηση ενός Έθνους” του Γκρίφιθ, ένα κλασικό ρατσιστικό φιλμ παραχάραξης της ιστορίας, το οποίο στο δεύτερο μέρους του εξυμνεί την παραστρατιωτική δράση των ιπποτών της Κου Κλουξ Κλαν και παρουσιάζει τους μαύρους ως νοητικά κατώτερους με ροπή στους βιασμούς λευκών γυναικών.

Ο κινηματογράφος ως μέσο διάδοσης του ψευδορωμαϊκού χαιρετισμού αξιοποιήθηκε στην εντέλεια από την προπαγανδίστρια του Τρίτου Ράιχ, την ικανότατη Λένι Ρίφενσταλ, πρωτοπόρο στη χρήση οπτικών εφέ. Ήταν εκείνη που με την κινηματογράφηση του συνεδρίου του Ναζιστικού Γερμανικού Κόμματος στη Νυρεμβέργη απέδειξε την προπαγανδιστική αξία του χαιρετισμού, ταυτίζοντας, μεταξύ άλλων, τη χιτλερική Γερμανία με τα πρότυπα της αρχαιότητας.

Ο κινηματογραφικός χαιρετισμός χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά πολιτικά στην Ευρώπη το 1919 από τον D’ Annunzio, το 1919, όταν κατέλαβε τη Ριέκα. Με την κατάληψη της εξουσίας από τους φασίστες, ο Μουσολίνι τον βάπτισε ρωμαϊκό διαδίδοντάς τον στα σχολεία. Ο γραμματέας του φασιστικού κόμματος Starace τον χαρακτήριζε πιο υγιεινό και καλαίσθητο από την αστική χειραψία και επέβαλε την υποχρεωτική χρήση του. Το γερμανικό NSDAP τον χρησιμοποιούσε αρχικά σποραδικά επηρεασμένο από τους ιταλούς δάσκαλούς του. Το 1926 γίνεται υποχρεωτικός με την ονομασία “χαιρετισμός του Χίτλερ” (Hitlergruß) στο κόμμα και σταδιακά σ’ όλη την κοινωνία. Παράλληλα υιοθετήθηκε από διάφορα φασιστικά κινήματα (4η Αυγούστου κλπ).

Ο ψευδοαρχαϊκός χαιρετισμός είναι ένα από τα κατ’ εξοχήν χαρακτηριστικά γνωρίσματα της Χ.Α και άλλων νεοφασιστών. Παρακολουθώντας κάποιες από τις συγκεντρώσεις – ιεροτελεστίες τους φαντάζουν επίκαιρα όσο ποτέ αυτά που είχε γράψει ο Χόμπσον: “κάθε ένας τροφοδοτεί τα πάθη του από τον κοινό οχετό που διοχετεύει δηλητηριώδεις αναθυμιάσεις, οι οποίες υποβαθμίζουν τη σκέψη και διεγείρουν τους κρυμμένους πόθους της αποκτήνωσης”.

(ΑΠΑΤΡΙΣ)

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: