Στα βιβλιοπωλεία

tte

Αν είσαι κι εσύ από τους ανθρώπους που αν σε ξεχάσουν σε ένα βιβλιοπωλείο, θα διπλοκλειδώσεις από μέσα για να μη σε βγάλουν ποτέ, θα συμμεριστείς το συλλογισμό μου.

Οι δικοί μας χώροι λατρείας είναι τα βιβλιοπωλεία. Προτιμούμε τα μικρά, εκείνα που αντιστέκονται στη μετατροπή της γνώσης σε εμπόρευμα, στη λογική της αλυσίδας σούπερμαρκετ βιβλίων, στη καταβαράθρωση του πνεύματος, εκείνα των οποίων οι βιβλιοθήκες έχουν οικοδομηθεί με το προσωπικό μεράκι, τη διακριτική σοφία και τη γνώση μικρών βιβλιοπωλών.

Το κέντρο της Αθήνας είναι γεμάτο μικρά και μεγαλύτερα βιβλιοπωλεία. Προσανατολιζόμαστε με συντεταγμένες τα βιβλιοπωλεία, χαράζουμε τις διαδρομές μας με τέτοιο τρόπο, ώστε να περνάμε έξω από τις αγαπημένες βιτρίνες, να μπαίνουμε – όταν έχουμε χρόνο και μερικά ψιλά – και να ξεχνιόμαστε εκεί μέσα παρέα με τους ήρωές μας απολαμβάνοντας μαζί τους τη ευωδιά του χαρτιού και των γραπτών. Ενίοτε, να χάνεται το μάτι μας στα ράφια των εκατοντάδων, χιλιάδων τίτλων που αν επιχειρήσεις να τους διατρέξεις στραβώνοντας το κεφάλι, μετά από λίγο ζαλίζεσαι και νιώθεις πως έχεις εισέλθει σ’ έναν απίστευτα γοητευτικό πνευματικό λαβύρινθο που μουδιάζει τις αισθήσεις σου και απορροφά το νου σου σε ταξίδια στη δίνη του χωροχρόνου.

Ξέρουμε ότι σχεδόν σε κάθε γωνιά του κέντρου, πίσω από τα σκουπίδια, πάνω από τις κόρνες των ταξιτζήδων και ανάμεσα σε κακόγουστα οικοδομήματα του 1970, υπάρχει ένα καταφύγιο για εμάς, κρύβονται εκεί μέσα οι πατρίδες μας, οι οικογένειές μας, οι ευλογημένοι δικοί μας, μακριά από την καθημερινότητα, συγκυρίες, γεωγραφικά σύνορα και χρονικούς περιορισμούς. Όταν σκας και θέλεις να αποδράσεις αλλά η θάλασσα είναι μακριά, μπες στο πρώτο βιβλιοπωλείο.

Η δική μου καθημερινή διαδρομή για τη δουλειά ξεκινάει από την Ίνδικτο στην Καλλιδρομίου. Λίγο αργότερα θα δω τη βιτρίνα του Εναλλακτικού Βιβλιοπωλείου (αν περάσω από Θεμιστοκλέους), του Ελεύθερου Τύπου (αν στρίψω Βαλτετσίου) ή του Βιβλιοπωλείου των Συναδέλφων (αν πάω από Ερεσσού). Πιο κάτω θα κοντοσταθώ στην Απόπειρα και κατόπιν θα στρίψω Ασκληπιού για τη βιτρίνα του Φαρφουλά και, φυσικά, της Νεφέλης. Η Πολιτεία είναι στα μισά της διαδρομής μου και αποτελεί το βιβλιοπωλείο που έχω αφήσει τη μισή μου περιουσία (την άλλη μισή, παλαιότερα, στο Παραπέντε, την Πρωτοπορία, την Εστία). Μετά αρχίζουν τα σούπερμάρκετ, από τα οποία θα ξεχωρίσω μόνο τον Ιανό, διότι φέρνει συγγραφείς του γούστου μου (Γκενασιά, Κέλμαν κλπ). Όταν πετάγομαι για κανά σνακ ή ποτό πλησίον του Συντάγματος, δεν παραλείπω ποτέ να σταθώ ευλαβικά μπροστά στον εμβληματικό Ίκαρο στη Βουλής, για τους λόγους που όλοι οι βιβλιόφιλοι γνωρίζουν.

Τα βιβλιοπωλεία είναι για εμάς, ό,τι οι εκκλησίες για τον πιστό: Ιερή παρηγοριά, προσευχή ατελεύτητη, άσυλο και λιμάνι. Μυστική, κατανυκτική σύνδεση με την πνευματική αλήθεια, τον πολιτισμό της ψυχής και τους δικούς μας μικρούς και μεγάλους θεούς.

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: