Χρονομηχανή τώρα!

the_time_machine_large_01

Κυριακή, περασμένο απόγευμα, λίγο πριν εκπνεύσει ο 13ος χρόνος του 21ου αιώνα περιμένω να ανακαλυφθεί επιτέλους η μηχανή του χρόνου. Ναι ξέρω τι θα μου πεις, “θα περιμένεις πολύ”. Κάνε τη δουλειά σου…Μέχρι την τελευταία στιγμή η ακλόνητη πίστη μου θα παραμείνει άσβεστη. Μόνο έτσι θα σωθούμε. Κάποια στιγμή στο μέλλον θα βάλω γκάλοπ στο μπλογκ για το μέρος και την εποχή που θα γούσταρε ο καθένας να ζητήσει άσυλο και καταφύγιο. Χθες ένας φίλος ιδιοκτήτης μπαρ στα Πατήσια σε έναν που τον αποχαιρέτησε στο φιλικό “φεύγω, πάρε τα @@ιδια μου”, απάντησε “μα δεν έχω πια @@ιδια, κάθε μέρα μου τα παίρνουν εδώ και χρόνια”.

Κι έτσι κάθομαι και περιμένω τη μεγάλη ανακάλυψη που οι περισσότεροι θα θεωρήσουν αναχρονισμό ή δάκτυλο των εβραίων για να εξαφανίσουν τον ελληνισμό. Έρχονται για κάποιο σκοτεινό και ανεξερεύνητο λόγο τα λόγια του Μπέρτραντ Ράσσελ στο μυαλό μου, λίγο πριν πεθάνει:

“Τώρα έχει ο άνθρωπος ανάγκη για να σωθεί μόνο από ένα πράγμα: ν’ ανοίξει την καρδιά του στη χαρά και ν’ αφήσει το φόβο να χαθεί στη σκιά ενός ξεχασμένου παρελθόντος. Πρέπει να υψώσει τα μάτια και να πει: δεν είμαι ένοχος, είμαι ένα πλάσμα που, μέσα από μια μακρινή και βασανιστική πορεία, ξεπέρασα τα φυσικά εμπόδια με την ευφυΐα, ανακάλυψα πώς να ζω ελεύθερα και χαρούμενα, εν ειρήνη με τον εαυτό μου και έτσι με όλη την ανθρωπότητα. Αυτό θα γίνει μια μέρα, αν οι άνθρωποι διαλέξουν τη χαρά αντί την ενοχή”.

Βρε ας ανακαλύψει κάποιος τη χρονομηχανή, βάλε με μέσα και ονόμασε το σκάφος “ενοχή”. Λίγο με ενδιαφέρει. Τα βερολινέζικα καμπαρέ του ’30, η Χαϊδελβέργη του 1773, το Παρίσι του ’22 και η Καλιφόρνια του ’66 είναι εκεί και παρτάρουν χωρίς εμάς. Ο Τζάνγκο παίζει και δεν είναι πρώτη πίστα ο φίλος του. Μεσκαλίνες πάνε κι έρχονται στο Μεξικό κι εμείς περπατάμε βουβοί και κατηφείς στη Ναυαρίνου. Ο Μίλερ ετοιμάζεται να αφιχθεί στο Μονπαρνάς και εμένα με απασχολεί το επίδομα που μου κόβουν. Πφφφ….Πού θα πάει αυτό;

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: