Ένας κατατρεγμένος “υπεράνω υποψίας”

116

“Άστεγος στόλισε το πεζοδρόμιο που κοιμάται με χριστουγεννιάτικα στολίδια”. Αυτή η είδηση κάνει το γύρο του διαδικτύου τις τελευταίες ώρες. Πίσω από τη λεζάντα υπάρχει ένας άνθρωπος, μια βιογραφία με όνειρα που αποδείχθηκαν μάταια, καλύτερες μέρες που πέρασαν ανεπιστρεπτί, ελπίδες που τσακίστηκαν στα σκληρά τείχη της πραγματικότητας.

Ζει (;) μέσα στην ανέχεια στην οδό Δεληγιώργη, στο κέντρο της πόλης. Χριστουγεννιάτικες μπάλες και στολίδια πάνω σε χαρτόκουτα τραβούν το βλέμμα. Ο 47χρονος Διονύσης Σοφιανόπουλος κοιμάται εδώ και μισό χρόνο σε ένα στρώμα έξω από ένα μικρό ξενοδοχείο. Είναι τα πρώτα Χριστούγεννα που καλείται να τα περάσει μέσα στο κρύο, τις κακουχίες και τις άθλιες συνθήκες που επικρατούν στα στενά της Ομόνοιας.

“Ήμουν πάντα νοικοκύρης, δούλευα σε δύο δουλειές, ξέρω τρεις γλώσσες, δεν μπορώ να φανταστώ ότι θα είμαι στο δρόμο στις γιορτές”. Χθες ήταν η γιορτή του και όσοι τον θυμήθηκαν, άστεγοι, του έφερναν μπάλες για το στολισμό του “χώρου” του.

“Είναι ο δικός μου τρόπος να νιώσω ότι δεν θα χάσω τα φετινά Χριστούγεννα. Να νιώσω ότι μένω κάπου καλύτερα. Είχα και γλάστρε με δυόσμο και βασιλικό απέξω αλλά μου τις έκλεψαν. Αν κοιμηθείς σου κλέβουν τα πάντα. Προσπαθώ να είμαι ξύπνιος συνέχεια. Είναι τόσο επικίνδυνο να ζεις στο δρόμο. Δεν υπάρχουν άγραφοι νόμοι. Ήμουν άρρωστος τις προηγούμενες ημέρες και μέσα στον πυρετό μου έκλεψαν τα παπούτσια και την ταυτότητα. Είναι ένας αγώνας επιβίωσης η κάθε μέρα”.

Γεννημένος στο Αμβόυργο, επέστρεψε στην Αθήνα με την οικογένειά του και όταν αποφοίτησε από το λύκειο του Θησείου έφυγε για Στοκχόλμη όπου σπούδασε διοίκηση επιχειρήσεων. Παντρεύτηκε και εργάστηκε εκεί για πολλά χρόνια. Όταν αποφάσισε να χωρίσει, στα 34 του, έφτασε ξανά στην Αθήνα με όνειρα για μια νέα αρχή. Ωστόσο δεν στάθηκε τυχερός. Το 2008 απολύθηκε από το εργοστάσιο. Έμενε στην αρχή σε ένα εγκαταλελειμένο σπίτι και αυτοκίνητο στη Νέα Μάκρη.

“Ήμουν μέσα στους δεκάδες που απολυθήκαμε. Όταν έχεις πιάσει τα 40, δεν σε θέλουν στη δουλειά. Είχα και σοβαρά προβλήματα με την οικογένειά μου, έχασα πολλά χρήματα. Τώρα είμαι 47 και ψάχνω δουλειά, σπίτι, αλλά δεν μπορώ να σταθώ στα πόδια μου”…

———-
Η κάτω βόλτα μπορεί να σε πάρει από τη μία μέρα στην άλλη. Μετά η πτώση είναι ραγδαία. Και όταν βρίσκεσαι σε ένα κράτος σαν την Ελλάδα της κρίσης, χωρίς δομές και πρόνοια, με ανθρώπους “περιττούς” στους παράδρομους και στα χαμόσπιτα, η αγάπη, η αλληλεγγύη και η συμπόνοια είναι το μόνο που ίσως μπορεί να προστατεύσει και να καταπραΰνει τη σκληρή μοίρα. Ο άνθρωπος αυτός που βλέπει την αντανάκλαση της ζωής του στα χριστουγεννιάτικα στολίδια που μαζεύει, ήταν εσύ κι εγώ πριν από λίγα χρόνια. Ο άνθρωπος αυτός μπορεί να είναι εσύ κι εγώ μετά από λίγα χρόνια. Αν λείψει η αγάπη και αν σταθούμε λιγότερο τυχεροί από το αναγκαίο.

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

2 responses to “Ένας κατατρεγμένος “υπεράνω υποψίας””

  1. GUS says :

    Μου σηκώθηκε η τρίχα ρε φίλε…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: