Archive | December 2013

2013: Αποβολή, κοπάνα και περιπλάνηση

1524944_492205167562549_969788816_n

Η αίσθηση που μένει από το 2013: Σαν μαθητής που αποβλήθηκε από την τάξη και περιφερόταν όλη την ημέρα στην πόλη προκειμένου να μη γυρίσει σπίτι, πεθαμένος από την καταπόνηση, ωστόσο σε κατάσταση εγρήγορσης ακόμη, και με την ένταση ζωγραφισμένη στα μάτια του, καθώς αναπαριστάνει στο μαξιλάρι του το βράδυ το ψηφιδωτό των εντυπώσεων από την περιπλάνηση.

C’est la vie!

Να περάσουμε το γρηγορότερο δυνατό από τις ευχές στην πράξη, να βγάλουμε την τσίμπλα από το μάτι και με τα εργαλεία του διαφωτισμού να δούμε καθαρά. Να μην χαρίσουμε την Ελλάδα στο νεοέλληνα, τον φανατικό ψυχάκια, τον ψευτοπροφήτη, το συνομοσιωλόγο, τον κραυγαλέο, τον ακραίο. Αυτούς πληρώνουμε όλοι. Να κάνουμε ουσιαστική αυτοκριτική, ώστε να έρθει μια μέρα η κάθαρση.

Το ως άνω αναγιγνώσκεται, παραφρασμένο, σε προσωπικό επίπεδο για τον καθένα. “Να μη χαρίσουμε τη ζωή μας στους άλλους. Αρκετά τους πληρώσαμε. Να κάνουμε ουσιαστική αυτοκριτική. Και να έχουμε την τόλμη για πολλές μικρές επανεκκινήσεις, στόχους και όνειρα. Ώστε να βρούμε μια μέρα την ηρεμία μας. Μέσα – έξω”.

Advertisements

Φάροι του κόσμου

Ο υπέροχος φίλος μου ο Gus, (δες τον στο http://theunderestimator.tumblr.com), μου έστειλε, “ως λάτρη των φάρων” ένα ανεκτίμητο δώρο:

– την κάτωθι συναρπαστική ιστορία, μαζί με το λινκ του ιστότοπου του φωτογράφου Jean Guichard (το οποίο επίσης παραθέτω), που μου άνοιξε ένα μεγάλο παράθυρο στον κόσμο των φάρων…

lighthouse-in-the-storm1

At the edge of Iroise Sea stands a lighthouse. The waters off the coast of Brittany are among the most dangerous in Europe, and it claimed over thirty ships between 1888 and 1904, when construction began of the lighthouse. It took seven years to finish because of the harsh storms.

On 21st December 1989, Jean Guichard traveled to the lighthouse in a helicopter when such a storm broke out. Guichard was a celebrated photographer of maritime heritage around France and decided to take photos of the lighthouse during the storm. Inside, the lighthouse keeper Théodore Malgorn was waiting to be rescued, and thought Guichard’s helicopter was his rescue helicopter.

He hurried downstairs to open the door — a moment which coincided with a giant wave enveloping the lighthouse. Malgorn rushed back inside and managed to close the door, and Guichard took a series of seven photos that became instantly famous. They sold over one million copies in poster print and earned him the World Press Photo award.

Two years later, automation came to Breton lighthouses; La Jument’s keeper was retired 1991.

http://iconicphotos.wordpress.com/2013/12/17/a-storm-at-la-jument/

—————

http://www.jean-guichard.com/

http://www.jean-guichard.com/photographs/iceland

————-

βλ. Το φως του φάρου
https://derlandstreicher.wordpress.com/2012/07/08/%CF%86%CE%AC%CF%81%CE%BF%CE%B9-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1%CF%82/

Φάρος:
https://derlandstreicher.wordpress.com/2012/11/26/%CF%86%CE%AC%CF%81%CE%BF%CF%82/

Χρονομηχανή τώρα!

the_time_machine_large_01

Κυριακή, περασμένο απόγευμα, λίγο πριν εκπνεύσει ο 13ος χρόνος του 21ου αιώνα περιμένω να ανακαλυφθεί επιτέλους η μηχανή του χρόνου. Ναι ξέρω τι θα μου πεις, “θα περιμένεις πολύ”. Κάνε τη δουλειά σου…Μέχρι την τελευταία στιγμή η ακλόνητη πίστη μου θα παραμείνει άσβεστη. Μόνο έτσι θα σωθούμε. Κάποια στιγμή στο μέλλον θα βάλω γκάλοπ στο μπλογκ για το μέρος και την εποχή που θα γούσταρε ο καθένας να ζητήσει άσυλο και καταφύγιο. Χθες ένας φίλος ιδιοκτήτης μπαρ στα Πατήσια σε έναν που τον αποχαιρέτησε στο φιλικό “φεύγω, πάρε τα @@ιδια μου”, απάντησε “μα δεν έχω πια @@ιδια, κάθε μέρα μου τα παίρνουν εδώ και χρόνια”.

Κι έτσι κάθομαι και περιμένω τη μεγάλη ανακάλυψη που οι περισσότεροι θα θεωρήσουν αναχρονισμό ή δάκτυλο των εβραίων για να εξαφανίσουν τον ελληνισμό. Έρχονται για κάποιο σκοτεινό και ανεξερεύνητο λόγο τα λόγια του Μπέρτραντ Ράσσελ στο μυαλό μου, λίγο πριν πεθάνει:

“Τώρα έχει ο άνθρωπος ανάγκη για να σωθεί μόνο από ένα πράγμα: ν’ ανοίξει την καρδιά του στη χαρά και ν’ αφήσει το φόβο να χαθεί στη σκιά ενός ξεχασμένου παρελθόντος. Πρέπει να υψώσει τα μάτια και να πει: δεν είμαι ένοχος, είμαι ένα πλάσμα που, μέσα από μια μακρινή και βασανιστική πορεία, ξεπέρασα τα φυσικά εμπόδια με την ευφυΐα, ανακάλυψα πώς να ζω ελεύθερα και χαρούμενα, εν ειρήνη με τον εαυτό μου και έτσι με όλη την ανθρωπότητα. Αυτό θα γίνει μια μέρα, αν οι άνθρωποι διαλέξουν τη χαρά αντί την ενοχή”.

Βρε ας ανακαλύψει κάποιος τη χρονομηχανή, βάλε με μέσα και ονόμασε το σκάφος “ενοχή”. Λίγο με ενδιαφέρει. Τα βερολινέζικα καμπαρέ του ’30, η Χαϊδελβέργη του 1773, το Παρίσι του ’22 και η Καλιφόρνια του ’66 είναι εκεί και παρτάρουν χωρίς εμάς. Ο Τζάνγκο παίζει και δεν είναι πρώτη πίστα ο φίλος του. Μεσκαλίνες πάνε κι έρχονται στο Μεξικό κι εμείς περπατάμε βουβοί και κατηφείς στη Ναυαρίνου. Ο Μίλερ ετοιμάζεται να αφιχθεί στο Μονπαρνάς και εμένα με απασχολεί το επίδομα που μου κόβουν. Πφφφ….Πού θα πάει αυτό;

West Coast Pop Art Experimental Band – Shifting Sands (L.A, Cal.1967)

west coast pop art experimental band

You know the love I gave you
is slipping from your hands
cause I was born to wonder
by the shifting of the sands

They say that I did hurt you
but they don’t understand
that I was born to wander
by the shifting of the sands

They say that I will follow
to where my heart commands
for I was born to wonder
by the shifting of the sands

Read the story: The legend of the WCPAEB
http://members.chello.nl/cvanderlely/wcpaeb/history/wcpaeb1.htm

Βάθρο και βάραθρο

121288

Ο βατήρας είν’ το βάθρο μου.
Δαφνοστεφανωμένος στέκομαι στην άκρη
15 μέτρα ψηλά
ακούω το χειροκρότημά σας
γνωρίζω την αποθέωση.
Ανέκαθεν αγαπημένος αρτίστας.

Σας καλούν από τα μεγάφωνα να σταματήσετε.
“Ο καλλιτέχνης χρειάζεται αυτοσυγκέντρωση”.
Σε λίγο θα βουτήξω περίτεχνα
σε πισίνα χωρίς νερό,
σε manege χωρίς δίχτυ
σε βάραθρο πανάρχαιο.

Έχετε πληρώσει για να με δείτε.

Καλά Χριστούγεννα

Θα περάσουν, που θα πάει…

1530351_490296651086734_1581293139_n

Landstreicher and Crew

Αλληλεγγύη εναντίον καταστολής στο Αμβούργο

96289g-hamburgv_4

Οι εκδηλώσεις για τη διατήρηση (και όχι κλείσιμο) του κατειλημμένου θεάτρου Rote Flora, το οποίο από το 1989 λειτουργεί ως ανοιχτός κοινωνικός χώρος, είχαν προγραμματιστεί από καιρό. Ομιλίες, happenings για μικρά παιδιά και συγκέντρωση διαμαρτυρίας κατά της μεταναστευτικής πολιτικής της τοπικής σοσιαλδημοκρατικής κυβέρνησης (Senat) της πόλης.
Στο Αμβούργο έχει δημιουργηθεί ένα πλατύ κίνημα αλληλεγγύης στους αφρικανούς πρόσφυγες από την ιταλική Λαμπεντούσα, οι οποίοι διαμοιράστηκαν σε διάφορες γερμανικές πόλεις (και στο Αμβούργο). Η κατάσταση μύριζε μπαρούτι. Το βράδυ της Παρασκευής, μετά τον αγώνα St.Pauli – Καρλσρούη, εκατοντάδες αυτόνομοι την έπεσαν στα γραφεία του SPD και συγκρούστηκαν με την αστυνομία.

Χθες, παρά τις ειρηνικές εκδηλώσεις το πρωί, η κατάσταση το μεσημέρι ξέφυγε από κάθε έλεγχο. Η αστυνομία πήρε το αίμα της πίσω και χτύπησε στο ψαχνό, απρόκλητα και απροειδοποίητα, όταν η νόμιμη πορεία δέκα χιλιάδων αλληλέγγυων επεχείρησε να ξεκινήσει. Η αστυνομία από τα πρώτα μέτρα έκανε ντου και ακολούθησαν συμπλοκές σώμα με σώμα, οι οποίες συνεχίζονταν μέχρι το βράδυ. Τα πρωτοφανή επεισόδια, τα χειρότερα στο Αμβούργο εδώ και πολλά χρόνια, είχαν ως αποτέλεσμα να κλείσει από την αστυνομία το Reepebahn, ο πασίγνωστος δρόμος του Saint Pauli, προκειμένου να ελεγχθεί η κατάσταση. Μέχρι στιγμής έχουν γίνει 21 συλλήψεις, έχουν προσαχθεί πάνω από 300 άτομα, ενώ η αστυνομία δίνει αριθμό 120 τραυματισμένων αστυνομικών. Ο αριθμός των τραυματισμένων διαδηλωτών παραμένει άγνωστος.
Οι διοργανωτές επικρίνουν την αστυνομία και την τοπική κυβέρνηση ότι προσπάθησαν να καταπνίξουν στον καπνό των δακρυγόνων και τα σπρέυ πιπεριού μια πολιτική διεκδίκηση για τους πρόσφυγες και τους ανοιχτούς χώρους.

Στηρίζουμε τις διαδηλώσεις στο Αμβούργο. Οι κατειλημμένοι κοινωνικοί χώροι αποτελούν κοιτίδες αντίστασης, πολιτιστικής δημιουργίας και πολιτικής δράσης. Η δε αλληλεγγύη μας δεδομένη στους πρόσφυγες και το δικαίωμά τους στο άσυλο.

Οι αφρικανοί πρόσφυγες του ναυαγίου της Λαμπεντούσα στο Αμβούργο:

Ντoκιμαντέρ για τη Rote Flora: