Άνθρωποι και γαϊδούρια (με αφορμή ένα περιστατικό σε κάποιο σχολείο της Αθήνας)

529072_10200153477866936_2009646973_n

Γονιός με παιδάκι στη Β’ Δημοτικού σε σχολείο της Δυτικής Αττικής μου εξιστορεί τα εξής:

Η κόρη μου χτύπησε σοβαρά στο πόδι της πριν από ένα μήνα. Της βγήκε η φτέρνα, της έβαλαν γύψο, της έκαναν δεκάδες ράμματα και ζούμε όλο αυτό το διάστημα μεταξύ σχολείου και Παίδων. Μετά από απουσία δύο εβδομάδων από τα μαθήματα, αποφασίσαμε να την πηγαίνουμε σχολείο για να μη μείνει πίσω. Ο πατέρας της την πήγαινε και την έπαιρνε στην αρχή στα χέρια του. Μετά η κόρη μου άρχισε να μετακινείται με πατερίτσες και με βοήθεια. Εδώ και 3-4 ημέρες από το Παίδων μας είπαν στο πλαίσιο της αποθεραπείας ότι πρέπει να πατήσει το πόδι της και να υποβοηθείται με μία μόνο πατερίτσα. Η μικρή νιώθει ανασφαλής και φοβάται. Σήμερα, μιλήσαμε με τη δασκάλα της και την παρακαλέσαμε σε περίπτωση που η κόρη μας αισθανθεί την ανάγκη να πάει στην τουαλέτα, να τη βοηθήσει. Η απάντηση της δασκάλας ήταν ότι δεν είναι υποχρέωσή της. Απευθυνθήκαμε στο διευθυντή και μας απάντησε το ίδιο: “Δεν μπορώ να υποχρεώσω τους δασκάλους. Δεν είναι αρμοδιότητά μας, αν θέλει να πάει στην τουαλέτα, πρέπει να έρθετε εσείς (!!!) να τη βοηθήσετε ή να στείλετε κάποιον”. Εμείς διαμαρτυρηθήκαμε και του είπαμε “πώς είναι δυνατόν να φύγουμε από τις δουλειές μας και πώς να προλάβουμε; Θα κατουρηθεί πάνω της. Αν πάει μόνη της μπορεί να πέσει, να χτυπήσει”…Η απάντηση: “Είναι δική σας ευθύνη που τη φέρνετε στο σχολείο”. Στη δασκάλα και στο διευθυντή υπενθυμίσαμε ότι το επάγγελμά τους είναι λειτούργημα και ότι οφείλουν να διδάσκουν στους μαθητές την αλληλεγγύη και την προσφορά. Φαίνεται όμως ότι και ο δάσκαλος έχει καταντήσει ένας δημόσιος υπάλληλος με την πολύ αρνητική έννοια του όρου.

———

L: Δεν ξέρω αν μου μεταφέρθηκαν ορθά οι διάλογοι. Είμαι έξω φρενών με το αδιανόητο περιστατικό και ζητώ τη βοήθεια ενάρετων δασκάλων/καθηγητών αναγνωστών προκειμένου να μου επιβεβαιώσουν αν υπάρχει όντως τέτοια εντολή/εγκύκλιος ή αν εναπόκειται στην κρίση του εκπαιδευτικού αν θα βοηθήσει ένα παιδάκι ανήμπορο που χρειάζεται βοήθεια και υποστήριξη ή όχι. Αν δηλαδή έχει ο δάσκαλος (γονιός ίσως κι ο ίδιος) μέσα του ανθρωπιά, τσίπα και ευαισθησία Μερικά (αυτονόητα) πράγματα είναι πάνω από αρμοδιότητες, εγκυκλίους και γραφειοκρατία.

Αλλά αυτό μάλλον πρέπει να το διδαχθούν πρώτα, εκείνοι που διδάσκουν τα παιδιά μας.

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s