Ποιήματα δρόμου σε ασπρόμαυρο φόντο (τεύχος 12)

Το καλό φανζινάκι των ανωνύμων ποιητών κυκλοφορεί αυτό τον καιρό στα καφέ των Εξάρχεια. Νέο τεύχος, αναζητείστε το!

cropped-taxidi_sto_hwrohrono_tefh_41

——————–

Εκεί έξω υπάρχει η ζωή, άκου, μέσα σου υπάρχει η φωτιά
που σιγοκαίει…καν’ την πυρκαγιά για να φτάσεις τ’
άφταστα. Κάνε την οδηγό στις σκοτεινές μέρες.
Άκου δεν μας έμεινε χρόνος πια…μόνο η φωτιά θα μας
σώσει. Η δική σου, η δική μου, η δική μας.

Β

——————-

Ο Ποιητής

Ο ποιητής είναι η μοναδική φυσιογνωμία που ζει και
αντιπαλεύει το θάνατο.
Ο ποιητής βρίσκεται αντιμέτωπος με το χρόνο και το χώρο,
βυθισμένος στην οδύνη, στον καημό της φθοράς του
σώματος και των άλλων.
Ο ποιητής πλάθει το έργο του με πόνο, γίνεται μάρτυρας.
Ο ποιητής μεταμορφώνει με την τέχνη του τον κόσμο και
από θνητό τον κάνει αθάνατο.
Ο ποιητής νικάει το ΘΑΝΑΤΟ.
Ο ποιητής τραγική φιγούρα κλείνεται επίμονα στον κόσμο
του και πυρπολώντας στο έπακρο τη συνείδησή του τη
ρευστοποιεί σε έργο.
Ο ποιητής αρνείται να βυθιστεί και να υποταγεί στη φθορά,
είναι ο ονειροπόλος της ΑΘΑΝΑΣΙΑΣ.
Ο κόσμος οφείλει στον ποιητή και ο ποιητής στον κόσμο.

Γ.Χ

—————–

Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε
πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια
πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής.

Πάμπλο Νερούντα

—————–

Δεν μας νοιάζει το μέλλον και τα μακροπρόθεσμα σχέδια.
Ζούμε το παρόν…σε αυτό υπάρχουμε και με αυτό
ματώνουμε…με μνήμες και συναισθήματα των περασμένων.
Δεν γυρνάμε επειδή τα χρόνια περνάνε, μόνο να καμιά φορά
μπορεί να φοβηθούμε και να κάνουμε πίσω. Αλλά όχι για
πολύ και να’ στε σίγουροι ότι θα επιτεθούμε ξανά, θα
ερωτευθούμε ξανά, θα παίξουμε ξανά και ξανά rock’n’roll,
θα αγνοήσουμε τον κίνδυνο και θα ζήσουμε!
Δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι, μονάχα άνθρωποι
που αποδέχονται το πόσο περαστικοί είμαστε, και άλλοι που
ποτέ δεν θα το αντιληφθούν!

Παλιάτσος

—————-

Ποιήματα δρόμου σε ασπρόμαυρο φόντο (τεύχος, 11, Δεκ.2012): https://derlandstreicher.wordpress.com/2012/12/16/2663/

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: