Παρελάσεις με άρματα ξανά “για την ανάδειξη του φρονήματος”…

Όταν δεν προσφέρεις άρτο, προσφέρεις θεάματα. Και όταν η αντιδραστική δεξιά (ακόμη και στο στενό πρωθυπουργικό κύκλο) δεν καλοβλέπει την εξάρθρωση της ναζιστικής ακροδεξιάς παρουσιάζοντας συμπτώματα δυσκοιλιότητας, επινοεί τη θεωρία των δύο άκρων, ανακαλύπτει σύνδεση του ΣΥΡΙΖΑ με τη Μαρφίν, δαιμονοποιεί την αντίσταση των κατοίκων στις Σκουριές της Χαλκιδικής. Και, εσχάτως, επιχειρεί να τονώσει το συντηρητικό φρόνημα της εκλογικής της πελατείας πουλώντας αναχρονιστικό εθνικισμό και άλλα στρατοκρατορικά φούμαρα. Πατρίς, θρησκεία, οικογένεια. Αφού μπορούμε κι εμείς (με τόσους Βορίδηδες, Γεωργιάδηδες, Μπαλτάκους, Λαζαρίδηδες, Φαήλους κ.ο.κ), γιατί να το κάνουν άλλοι (και να μας παίρνουν και τον κόσμο);

large

Έτσι, με απόφαση του υπουργού Άμυνας Αβραμόπουλου επιστρέφουν στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου τα μηχανοκίνητα τμήματα (αποσύρθηκαν το 2010) και τα ιπτάμενα μέσα (αεροσκάφη-ελικόπτερα), τα οποία είχαν σταματήσει το 2009.

“Όχι μόνο εξαιτίας οικονομικών λόγων, αλλά και λειτουργικών με εισήγηση της στρατιωτικής ηγεσίας”, όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ, καθώς επί υπουργείας Βενιζέλου ελήφθησαν οι σχετικές αποφάσεις. Ο μικρός εταίρος της συγκυβέρνησης υπενθυμίζει ότι “τα άρματα δεν είναι για επίδειξη αλλά για άμυνα” και ζητά την άμεση ανάκληση της απόφασης.

Η απάντηση της Νέας Δημοκρατίας ήταν αρνητική και αναδύει με σκεπτικό δεκαετίας 1950 όλη εκείνη τη γνωστή πανάρχαια ιδεολογική μπαγιατίλα της φολκλορικής δεξιάς:

«Η παρέλαση πρέπει να γίνεται όπως αρμόζει σε ένα γεγονός που τιμά την ιστορική μας επέτειο, δίνοντας τη δυνατότητα στο λαό (…) να συμμετάσχει, να δει, να θαυμάσει και να τιμήσει τα παιδιά του, που υπηρετούν την πατρίδα, αλλά και μέρος των δυνατοτήτων του αμυντικού μας συστήματος, το οποίο έχει αποκτήσει η πατρίδα μας με θυσίες των Ελλήνων. (…) Είναι απαίτηση των καιρών η ανάδειξη του φρονήματος, του αξιόμαχου και των συμβολισμών των Ενόπλων Δυνάμεων, εγγυητριών της Εθνικής μας ανεξαρτησίας, ακεραιότητας και Εθνικής μας ενότητας» (Σ.Σ: κάηκε το Caps Lock από την υπερχρήση του περήφανα κεφαλαίου “Ε”)

Σύμφωνα με τον δεξιό Ελεύθερο Τύπο η απόφαση ελήφθη για δύο λόγους: αφενός να τονωθεί το αίσθημα ασφάλειας και στο εσωτερικό και αφετέρου να σταλεί μήνυμα στο εξωτερικό (ιδίως στην Τουρκία) ότι δεν θα επιτραπεί η αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας.

Τονώνεται, αλήθεια, το αίσθημα ασφάλειας στο εσωτερικό με παρελάσεις τανκς και μαχητικών αεροσκαφών; Πέραν της επίδειξης, ικανοποίησης στρατόπληκτων (οι οποίοι έχουν πάντα την επιλογή των παρελάσεων των Εφέδρων και των Χρυσαυγιτών) και μηνυμάτων υποτιθέμενης ισχύος προς όσους σκοτεινά μας επιβουλεύονται, τι άλλο είναι; Στο δε εξωτερικό από ποιον, πραγματικά, κινδυνεύει η Ελλάδα, μέλος της Ε.Ε και του ΝΑΤΟ, εν έτει 2013; Και σε περίπτωση που κάποιου θα γυάλιζε το μάτι για την αθώα παρθένα μας, θα την έσωζαν οι παρελάσεις; Ακόμη και η Τουρκία έχει επιφέρει αλλαγές και οι παρελάσεις πλέον γίνονται χωρίς μηχανοκίνητα τμήματα (βλέπε δημοσίευμα του strategyreports, στις 6 Μαίου 2012). Ενώ εδώ…

Είμαι κατηγορηματικά αντίθετος με τις σχολικές παρελάσεις κατά τον γιορτασμό εθνικών επετείων, καθώς δεν αποτελούν κάποια παλιά παράδοση, ώστε να πρέπει να την τηρούμε. Επινοήθηκαν από το Φρειδερίκο της Πρωσίας, κορυφώθηκαν στη Γερμανία του Χίτλερ, αποτέλεσαν βασικό σύμβολο της δικτατορίας του Μεταξά και επανήλθαν δυναμικά στη χούντα του Παπαδόπουλου. Μάλιστα, ο ελληνικός τρόπος τις καθιστά συχνά αφορμή για διακρίσεις ανάμεσα σε παιδιά, βάσει των επιδόσεων, της καταγωγής ή του ύψους τους. Είμαι ακόμη πιο αντίθετος με τις παρελάσεις του στρατού. Προσωπικά οργίζομαι και ανατριχιάζω με το συντονισμένο βήμα, τη διάταξη, τα όπλα, τα εμβατήρια, την ομοιομορφία, τα χαμένα χρόνια των στρατευμένων, τον εθνικισμό και το θάνατο, τον οποίο κρύβουν μέσα τους. Σ’ έναν κόσμο που κοιτάει μπροστά, ό,τι πρεσβεύουν τα παραπάνω είναι επιθετικά και ολέθρια, όχι αμυντικά, ηρωικά και ευγενικά. Παρελάσεις στην Ευρώπη δεν υπάρχουν. Υπάρχουν στα κράτη που έχουν ένα δύσκολο παρελθόν ή ένα συμπλεγματικό παρών.

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: