Archive | August 2013

Robert Mitchum

…Listen. I got three expressions: looking left, looking right and looking straight ahead…

tumblr_lvwp05fgWR1qcs4zto1_1280

…I kept the same suit for six years and the same dialogue. They just changed the title of the picture and the leading lady…

Advertisements

Ο καλός Πάπας Φραγκίσκος, οι μετανάστες και το κατάμαυρο το παπαδαριό μας

Το Μάρτιο του 2013 ενθρονίστηκε Πάπας της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας ο Φραγκίσκος. Τέσσερις μήνες μετά προέβη σε μια κίνηση υψηλού συμβολισμού. Πήρε τη βάρκα και μερικούς συνεργάτες και πήγε να λειτουργήσει δημοσίως στη νήσο Λαμπεντούσα, προορισμό χιλιάδων μεταναστών προερχομένων από την Αφρική διαμέσου της Μεσογείου. Σημειωτέον, το ταξίδι αποτέλεσε την πρώτη επίσημη επίσκεψή του εκτός Ρώμης, από την ημέρα που ανέλαβε τα καθήκοντα του προκαθημένου.

SPAIN IMMIGRANTS

Ο Πάπας Φραγκίσκος από την πρώτη ώρα ανάληψης των καθηκόντων του, τοποθέτησε τους φτωχούς στο επίκεντρο της θητείας του και κάλεσε την Εκκλησία να επιστρέψει στην πραγματική της αποστολή, που είναι να τους υπηρετεί.

25.000 άνθρωποι πνίγηκαν τις δύο τελευταίες δεκαετίες στη Μεσόγειο κατά τη διάρκεια του ταξιδιού προς τη γη της επαγγελίας, την Ευρώπη – συνήθως τα κέντρα κράτησης, όπως το υπερπλήρες της Λαμπεντούσα. Στη μνήμη των χαμένων αυτών ψυχών ο Φραγκίσκος έρριψε στεφάνι στη θάλασσα με λουλούδια στα χρώματα του Βατικανού και κατόπιν προσευχήθηκε ενώπιον πλήθους στο γήπεδο του νησιού, σε άμβωνα, ο οποίος είχε τοποθετηθεί πάνω σε μια ταπεινή ψαρόβαρκα.

“ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΜΑΣ ΜΙΣΟΠΕΘΑΜΕΝΟΥΣ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ, ΙΣΩΣ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ “α, ο καημένος”, ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΕΡΝΑΜΕ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΜΑΣ”. (Σ.Σ: πού να’ ξερες τι τους κάνουμε στην Ελλάδα)

Φανερά συγκινημένος ο Πάπας αναφώνησε: “ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΑΔΕΛΦΕ ΜΟΥ”…Με το πέρας της λειτουργίας κατέβηκε και συνομίλησε επί μακρόν με ανθρώπους που στην Ελλάδα αποκαλούνται λαθρομετανάστες.

Να μιλήσουμε τώρα για τη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας; Θέλετε για την Αμυγδαλέζα; Για τον Έβρο; Για την Παγανή; Είδατε ποτέ κανέναν αρχιεπίσκοπο (ή έστω Μητροπολίτη) να δίνει το χέρι στον κατατρεγμένο “λαθραίο”; Να επισκέπτεται κάποιο στρατόπεδο συγκέντρωσης; Να εκφωνεί λόγο παρηγορητικό και να παίρνει υπό τη σκέπη του τους μετανάστες, τους κινούμενους στόχους των ναζί; Είδατε ποτέ τις εκκλησίες ορθάνοιχτες να δίνουν άσυλο στους κυνηγημένους; Θυμάμαι τον Χριστόδουλο να περιγελά τις φιλιπινέζες, ενώ ο (συμπαθής) Ιερώνυμος, επισκέφτηκε μια φορά την Αμυγδαλέζα (σύμφωνα με το google) το Γενάρη του 2012, όχι για να δει και να μιλήσει με τους πρόσφυγες και τους προσφάτως ανελέητα ξυλοκοπημένους, αλλά για να μιλήσει με το Δένδια στις σχολές της Αστυνομίας. Με καθάρματα (θου Κύριε…) τύπου Σεραφείμ και Αμβρόσιου δεν θα λερώσω την οθόνη σας. Έχουν τόση σχέση με τις διδαχές του χριστιανισμού, όσο το Κογκό με το φαινόμενο της χιονόπτωσης.

Μια κίνηση θα ήταν. Ανθρωπισμού και ουσίας του χριστιανισμού. Μια κίνηση συμβολισμού και δυο τρεις κουβέντες προς το ποιμνιο. Η παραβολή του καλού Σαμαρείτη. Μια επίσκεψη του Ιερώνυμου, μια εγκύκλιος στις εκκλησίες, ένα “κάτω τα χέρια από τους συνανθρώπους μας”, ένα “πού είσαι αδελφέ μου”. Να κάνουν τη ζωή αυτών των στιβαγμένων σε στρατόπεδα συγκέντρωσης ταλαιπωρημένων ανθρώπων λιγάκι πιο ανεκτή. Αλλά, τι να περιμένει κανείς από το δικό μας δημοσιοϋπαλληλικό και στα ηγετικά κλιμάκια μισαλλόδοξο παπαδαριό;

Ένας ναζί για το Δήμο Αθήνας

Αναμενόμενο. Οι ναζί αισθάνονται πολύ δυνατοί ώστε να επιχειρήσουν να εκμεταλλευθούν πολιτικά τις αυτοδιοικητικές εκλογές. Χθες ο μελαμψός Φύρερ έδωσε το χρίσμα της υποψηφιότητας για το Δήμο της Αθήνας στο πρωτοπαλίκαρό του, τον Κασιδιάρη. Ιδίου τύπου υποψηφιότητες είναι βέβαιο ότι θα επιλεγούν και για άλλους μεγάλους δήμους.

313475_383766591721690_545029393_n

Οποιοδήποτε ποσοστό πάνω από το εκλογικό αποτέλεσμα του Ιουνίου του ’12 θα αξιοποιηθεί από τους νοσταλγούς της Βέρμαχτ με τη σβάστικα χτυπημένη στο χέρι ως επίδειξη ισχύος. Χειρότερα ακόμη: Πιθανή είσοδος υποψηφίων τους στο δεύτερο γύρο θα αποτελέσει παταγώδη ήττα της δημοκρατίας και θα οδηγήσει σε δυσάρεστες ατραπούς. Στην Αθήνα, με τις γνωστές ιδιαιτερότητες, την ανεργία, τα γκέτο και την εγκληματικότητα, όπου οι ναζί δουλεύουν μεθοδικά και ανενόχλητοι εδώ και χρόνια, με την εν λόγω υποψηφιότητα ρίχνουν το ισχυρό τους χαρτί με ρεαλιστικές προοπτικές επιτυχίας.

Αφ’ ης στιγμής οι Gauleiter άνοιξαν τα χαρτιά τους, δίνουν τον απαραίτητο χρόνο στους άλλους, στα κόμματα του δημοκρατικού τόξου, να χαράξουν τη στρατηγική τους και να προσαρμόσουν τα σχέδιά τους, με ρεαλισμό και δημοκρατική συνείδηση, χωρίς υπεροψία και αγκυλώσεις.

Κατά την άποψή μας, οι υποψηφιότητες κατά τα παλαιοκομματικά πρότυπα δεν έχουν ελπίδα. Χωριστές κομματικές υποψηφιότητες συνιστούν νερό στο μύλο της Χ.Α με βέβαιη συνέπεια την αλληλοεξόντωσή τους και άνετη είσοδο του Κασιδιάρη στον δεύτερο γύρο. Επίσης, ενδεχόμενη υποψηφιότητα Κακλαμάνη ή Καρατζαφέρη από την πλευρά της ΝΔ μετατοπίζει εξ’ ορισμού το πολιτικό στερέωμα επί το ακροδεξιότερον.

Στην Αθήνα μπορεί ο δημοκρατικός πολιτικός κόσμος, έστω και καθυστερημένα, να επιδείξει αντανακλαστικά, να ορθώσει αρραγές αντιφασιστικό μέτωπο, χωρίς αυτό να σημαίνει περαιτέρω συμπόρευση ή ταύτιση. Βρίσκεται σε μια ιστορική στιγμή και κρατά στα χέρια του μια ιστορική ευκαιρία.

Ο νυν δήμαρχος Καμίνης, παρόλα τα λάθη που ενδεχομένως έχει διαπράξει κατά τη θητεία του, έχει εμπράκτως σταθεί, πολλές φορές μόνος, απέναντι στους ναζί υπερασπιζόμενος τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα δημοκρατικά ιδεώδη. Με κόστος. Όταν άλλοι απλώς τα επικαλούνται. Γι’ αυτό άλλωστε έχει στοχοποιηθεί από τους ναζί. Επομένως, η στήριξή του θα ήταν απόλυτα αιτιολογημένη.

Σε κάθε περίπτωση, ανεξαρτήτως προσώπου, ο δημοκρατικός κόσμος οφείλει να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να αντιδράσει δεόντως στην πρόκληση των ναζί με μια ισχυρή υποψηφιότητα υψηλού συμβολισμού. Από χθες τα ψέματα τελείωσαν. Μετράμε ανάποδα για την πρώτη σοβαρή αναμέτρηση δημοκρατών και ναζιστών.

Η νέα τάση στο ΣΥΡΙΖΑ: Ερωτική συναστρία με το παλαιό ΠΑΣΟΚ

Οι Πασόκοι – και όχι ο κακόηχος, παραπλανητικός και άτοπος νεολογισμός “πασοκογενείς” – το καρακατεστημένο της τελευταίας τριακονταετίας, το “ΕΚΜ” του ΣΥΡΙΖΑ, από χθες αποτελούν επισήμως “ιδεολογική τάση” της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Αυτό το κατεστημένο που εγκατέλειψε το ΠΑΣΟΚ, όταν είδε ότι δεν έχει άλλο “λάδι” το κόμμα – καθρέφτης της ελληνικής κοινωνίας, όπως αυτή διαμορφώθηκε μεταπολιτευτικά, μετακόμισε, στο ΣΥΡΙΖΑ πολύ αργά για να παριστάνει την “αθώα περιστερά”, αλλά έγκαιρα ενόψει της πιθανολογούμενης νομής της εξουσίας από το ΣΥΡΙΖΑ, προπαρασκευάζοντας το πλασάρισμά του και στη νέα τάξη πραγμάτων. Προσδοκούν, επισημοποιώντας τη γέννηση της τάσης τους, να θεμελιώσουν και να νομιμοποιήσουν (στο όνομα του πλουραλισμού) ένα μικρό ΠΑΣΟΚ μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ ετοιμάζοντας παράλληλα τα μαχαιροπίρουνά τους για τη νέα μάσα.

pasokara

Διότι μη μου πει κανείς ότι αδικώ τον Κοτσακά, τον Τσουκαλά, τον Μητρόπουλο και τον Μιχελογιαννάκη: Επί δεκαετίες στελέχη του κομματικού πυρήνα, μεγαλοσυνδικαλιστές, παρατρεχάμενοι της εκάστοτε ηγεσίας κινούνται από αγαθές προθέσεις; Είδαν το φως το αληθινό και από Σαούλ έγιναν Παύλος; Όσο και να διακρίνει μνήμη πεταλούδας την ελληνική πολιτική σκηνή, οι κύριοι που αυτοαποκαλούνται “ριζοσπάστες σοσιαλιστές” έχουν μια μακρά πορεία σε όλες τις φάσεις του ΠΑΣΟΚ, η οποία δεν διαγράφεται, αλλά ούτε και οι ίδιοι φαίνεται, από την ιδρυτική τους διακήρυξη, να θέλουν να απαρνηθούν ή έστω να επεξεργαστούν αυτοκριτικά. Ουδέποτε θα έμπαιναν στο ΣΥΡΙΖΑ τις εποχές του 3,2%, ουδέποτε τους αφορούσε ο πάλαι ποτέ “χώρος διαλόγου”.

Δεν μπορώ να κρίνω, επομένως, τις απόψεις που δημοσιοποιούν οι Πασόκοι, οι οποίοι ασμένως φόρεσαν τη λεοντή του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν έχουν επεξεργασμένες θέσεις, ούτε πρόκειται. Προς τι λοιπόν η νοσταλγική τάση; Η κίνησή τους είναι ξεκάθαρα ένα μήνυμα προς την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, ότι “είμαστε κι εμείς εδώ και θα μοιράσετε μαζί μας την πίτα της εξουσίας, όταν γίνουμε κυβέρνηση”.

Για να το πουν τούτο ξεκάθαρα και δημοσίως πήραν θέσεις του ΠΑΣΟΚ από ‘δω και από ‘κει με λάβαρο έναν αφηρημένο και θολό πατριωτισμό, έβαλαν την απαιτούμενη αντιμνημονιακή σάλτσα, πρόσθεσαν ολίγη από αντιγερμανισμό και αντι-ΕΕ κραυγές (να αναλάβει τις ευθύνες της και να πάψει να καιροσκοπεί σε βάρος της χώρας μας), εξύμνησαν (εννοείται, έκαστος στο είδος του) το “λαό”, το έθνος, την πατρίδα που κατασυκοφαντείται, αδικείται και βάλλεται (απ’εξ’ανέκαθεν-για να μιλάμε σωστά) από σκοτεινά κέντρα και “προστάτιδες δυνάμεις”, την ορθοδοξία, την κληρονομιά και τις παραδόσεις της.

Διαβεβαιώνουν δε ότι θα προτάξουν τα στήθη τους “ενάντια στο μεθοδικό σχέδιο καταρράκωσης της εθνικής μας αυτοπεποίθησης”, που, το παραδέχομαι, όπως διαπίστωσα κατά τη θερινή μου άδεια, βρίσκεται σε συλλογικό επίπεδο στο ναδίρ. Και για να την ανυψώσει, ζητά με αυστηρό τόνο “γερμανοκατοχικές αποζημιώσεις-επανορθώσεις και επιστροφές των κλεμμένων ελληνικών αρχαιοτήτων”. Για να πάρουμε τα πάνω μας.

Είμαι βέβαιος ότι στο ΣΥΡΙΖΑ, και κυρίως στο μεγάλο κομμάτι που προέρχεται από το Συνασπισμό και άλλα σοβαρά κόμματα όπως η μπαρουτοκαπνισμένη ΑΚΟΑ, τα οποία συνέβαλαν ώστε να μετασχηματιστεί ενιαίος, δεν τρώνε κουτόχορτο και γνωρίζουν από πρώτο χέρι τι εστί μηχανισμός σκληρής ΠΑΣΟΚάρας. Αναλόγως θα χειριστούν τα εσωκομματικά τους κι εκεί δεν μου πέφτει λόγος.

Η θερινή στοχοποίηση των Ρομά

Από τις 27 Ιουλίου έχουν ξεκινήσει τα μαζικά πογκρόμ κατά των Ρομά της Πελοποννήσου ύστερα από απαίτηση του περιφερειάρχη Πέτρου Τατούλη (ζήτησε να διαλυθούν «όλοι οι υφιστάμενοι καταυλισμοί των Ρομά στην Πελοπόννησο επειδή λεηλατούν τις αγροτικές και τις μεταποιητικές επιχειρήσεις). Μέχρι την περασμένη εβδομάδα η αστυνομία είχε κάνει 4.235 προσαγωγές Ρομά και είχε συλλάβει 432 απ’ αυτούς.

Οι Ρομά, μέσα στους αιώνες “αγαπημένος” εσωτερικός εχθρός νούμερο ένα, αόρατοι άνθρωποι επειδή η εκάστοτε εξουσία και η κυρίαρχη πλειοψηφία τους θέλει για τους δικούς της λόγους στο περιθώριο και όχι διότι το θέλησαν οι ίδιοι, στιγματίζονται ακόμη μια φορά, διώκονται, στοχοποιούνται από το κράτος, τα όργανά του, αλλά και από τους ναζί, οι οποίοι αυτόκλητα αναλαμβάνουν ολοένα και πιο επιθετική/κατσδρομική εκκαθαριστική δράση εναντίον τους μαζί με θερμόαιμους και “αγανακτισμένους” ντόπιους.

Το ασήμαντο ποσοστό συλλήψεων καταδεικνύει ότι μάταια κυνηγιούνται και ταλαιπωρούνται στερεοτυπικά, επομένως ρατσιστικά, φτωχοί άνθρωποι και ανυπεράσπιστες οικογένειες, αντί να θεσπιστούν υπέρ τους γενναία μέτρα “affirmative discrimination”, με κύριο στόχο την αξιοπρεπή διαβίωση, την πρόσβαση στην εργασία και προπάντων στην εκπαίδευση.
Η αστυνομία, η οποία εκτελεί άνωθεν εντολές, ξοδεύοντας καλοκαιριάτικα χιλιάδες εργατοώρες σε ανούσια και επικίνδυνα γυμνάσια, “υπόσχεται” ότι θα συνεχίσει «με αμείωτο ρυθμό» τα πογκρόμ, δηλαδή τις διακρίσεις με βάση την εθνοτική καταγωγή και όχι με βάση αιτιολογημένη υποψία για διάπραξη αδικήματος. Συνεχίζει μάλιστα να συνδέει στα δελτία Τύπου την εγκληματικότητα με τους Ρομά, κατασκευάζοντας ένα μύθο που όλοι γνωρίζουμε ότι δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

_015_1~1roma_tatoulhsroma_2_lgnewego_LARGE_t_641_105393254783634b59ec09ccc4bea87a9d257e229_L86070-roma074_Roma_copy_high12--2512-12-07-47236_2TSIGGANOI3

Ο κ.Χωμενίδης και ο Χρυσαυγίτης της διπλανής πόρτας

Αναδημοσιεύευται το κείμενο του φιλικού blog “roides.wordpress.com”, καθώς εκφράζει σε απόλυτο βαθμό θέσεις και σκέψεις που κι εγώ έχω εκφράσει πολλάκις και σταθερά, σε βάθος χρόνου, δημοσίως ή ιδιωτικώς . Θα επισημάνω δε το θλιβερό φαινόμενο, ότι ο εν λόγω, ο Χ.Χ, (νομίζει ότι) εκπροσωπεί με το παρεάκι της Σκουφά την διανόηση και τη βαθιά κουλτούρα των 40+.

Ροΐδη και Λασκαράτου Εμμονές

Της πατρίδος η σημαία   

View original post 1,252 more words

Ανδρέας Εμπειρίκος: Υψικάμινος (1935) Άγρα, 1995, σελ. 50

0017470

Τριαντάφυλλα στο παράθυρο

Σκοπός της ζωής μας δεν είναι η χαμέρπεια. Υπάρχουν απειράκις ωραιότερα πράγματα και απ’ αυτήν την αγαλματώδη παρουσία του περασμένου έπους. Σκοπός της ζωής μας είναι η αγάπη. Σκοπός της ζωής μας είναι η ατελεύτητη μάζα μας. Σκοπός της ζωής μας είναι η λυσιτελής παραδοχή της ζωής μας και της κάθε μας ευχής εν παντί τόπω εις πάσαν στιγμήν εις κάθε ένθερμον αναμόχλευσιν των υπαρχόντων. Σκοπός της ζωής μας είναι το σεσημασμένον δέρας της υπάρξεώς μας.