Ούτε κιχ!

Δεν άρεσε στη ΔΗΜΑΡ, γράφεται, η τοποθέτηση στη θέση του Υπουργού Δικαιοσύνης του δικαστικού Χ. Αθανασίου, ιθύνοντος νου του συντηρητικής οσμής νόμου περί ιθαγένειας και εισηγητή της απόρριψης του αντιρατσιστικού του προκατόχου του, Ρουπακιώτη. Ασφαλώς δεν θα ενθουσιάστηκαν τα στελέχη και με την υπουργοποίηση στο Υγείας του ακροδεξιού – και παντελώς ασχέτου με το αντικείμενο – Αδ. Γεωργιάδη. Όπως επίσης, φαντάζομαι ότι η επιστροφή του Χρυσοχοΐδη (βλ. στρατόπεδα συγκέντρωση μεταναστών, διαπόμπευση κλπ) θα προκάλεσε κάποια σφιξιματάκια και κόμπους στο λαιμό.

525403_10152689776990487_99446735_n

Η απώλεια του όποιου προοδευτικού προσήμου από την κυβέρνηση μετά την απόσυρση εκ μέρους της ΔΗΜΑΡ των Ρουπακιώτη/Μανιτάκη και των υφυπουργών που είχε υποδείξει, προκάλεσε αυτόματα την επικυριαρχία νεοφιλελευθέρων και υπερσυντηρητικών. Ποιος θα τους ελέγχει εφεξής και ποιος θα δύναται να αποσωβήσει τα χειρότερα εκ των έσω;

Τι να την κάνω την προγραμματική αντιπολίτευση, όταν θα μου περνούν οι εταίροι σε πλήρη σύμπνοια και αγαστή συνεργασία ό,τι συντηρητικό και αυταρχικό τους κατέβει; Ο δικομματισμός θα με σώσει από τα χάλια για τα οποία ευθύνεται 100%; Εγώ σε ήθελα στην κυβέρνηση, όχι μόνο ως εγγύηση ότι η Ελλάδα παραμένει στην ευρωπαϊκή οικογένεια, αλλά και ως εκπρόσωπο της κοινωνίας, ως δημοκρατική, προοδευτική ασπίδα εναντίον της δι(α)κομματικής διαπλοκής, της ασυδοσίας και της συνδιαλλαγής. Και θα προσέφερες καλές υπηρεσίες, εάν ήδη από τον Ιούνιο του 2012 είχες μπει στην κυβέρνηση με πολιτικά πρόσωπα και δεν επέλεγες να στηρίζεις μονοκομματική κυβέρνηση Σαμαρά με το ‘να πόδι έξω.

Διαβάζω την κατακλείδα προβεβλημένου στελέχους της ΔΗΜΑΡ σε επεξηγηματικό άρθρο του στην εφημερίδα των Συντακτών, στην οποία φιλότιμα προσπαθεί να εξηγήσει τα ανεξήγητα: “Δείξαμε ότι έχουμε υψηλή αίσθηση ευθύνης συμμετέχοντας στην κυβέρνηση. Οφείλουμε να αναλάβουμε και το στοίχημα της ευθύνης και από τη νέα θέση μας”.

Μη χαϊδεύεσαι. Παίζεται, σύντροφε, αν δείξατε υψηλή αίσθηση ευθύνης συμμετέχοντας στην κυβέρνηση. Αν συνεχιζόταν η πρόταση (καθότι δεν έληξε η θητεία της) με λογικό ειρμό, θα πήγαινε κάπως έτσι: “Δεν δείξαμε υψηλή αίσθηση ευθύνης αποχωρώντας από την κυβέρνηση”. Όσο για το δεύτερο σκέλος, όλοι γνωρίζουμε ότι η αντιπολίτευση είναι εύκολη υπόθεση, γλυκιά και ουδείς θα σε ψέξει για…πλημμελή ευθύνη.

Η αλήθεια είναι ότι στη ΔΗΜΑΡ α) επιστρέφουν στην ασφάλεια της αντιπολίτευσης β) αυτοαναιρούνται, καθώς ξεκίνησαν ως γνήσια μεταρρυθμιστική προωθητική δύναμη και καταλήγουν περίπου ως ήπιος ΣΥΡΙΖΑ γ) εισέρχονται σε περίοδο κλασικής και παρατεταμένης εσωστρέφειας, η οποία καθόλου δεν απασχολεί την κοινωνία δ) κανονίζουν τις καλοκαιρινές τους διακοπές.

Είναι πράξη ευθύνης να απομακρύνεις Μανιτάκη και Ρουπακιώτη από το κυβερνητικό σχήμα και να εγκαταλείπεις την ευθύνη στα χέρια του Γεωργιάδη, του Αθανασίου και του Χρυσοχοΐδη; Ας μη βγαίνουν από τα ρούχα τους αύριο-μεθαύριο στην Αγ. Κων/νου για τις αντιδημοκρατικές πολιτικές αποφάσεις των δύο κυβερνητικών. Ούτε κιχ δεν θέλω να ακούσω, ούτε κιχ.

—————————

* Το παρόν κείμενο εστάλη σήμερα το πρωί σε μορφή e-mail από τον εκλεκτό συνεργάτη μας Τ.Ρ. Δημοσιεύεται με μικρές αλλαγές στο πλαίσιο της πολιτικής του μπλογκ να δίνει βήμα σε όλες τις δημοκρατικές και τεκμηριωμένες απόψεις. Ο τίτλος είναι δικός μας.

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

2 responses to “Ούτε κιχ!”

  1. Τι έγινε εκείνο το τρένο που έβλεπε τα άλλα τρένα να περνούν; says :

    “…Η απώλεια του όποιου προοδευτικού προσήμου από την κυβέρνηση μετά την απόσυρση εκ μέρους της ΔΗΜΑΡ των Ρουπακιώτη/Μανιτάκη και των υφυπουργών που είχε υποδείξει, προκάλεσε αυτόματα την επικυριαρχία νεοφιλελευθέρων και υπερσυντηρητικών. Ποιος θα τους ελέγχει εφεξής και ποιος θα δύναται να αποσωβήσει τα χειρότερα εκ των έσω;…”

    Αναμενόμενη η συντηρητική στροφή της κυβέρνησης, ειδικά αφού ο Σαμαράς ξεφορτώθηκε τα “βαρίδια” της ΔΗΜΑΡ.
    Αλλά, μια στιγμή: τίθεται ο προβληματισμός ποιός θα τους ελέγχει εφεξής. Γιατί, μέχρι τώρα ποιός τους ήλεγχε;

    Ο Μανιτάκης, που είχε διαφυλάξει για τον εαυτό του τον ρόλο του κυματοθραύστη για τις απειλούμενες απολύσεις στο δημόσιο, επιδεικνύοντας την κινητικότητα και την παραγωγικότητα ενός τοτέμ; Ή μήπως δεν ήταν αυτή η στείρα τακτική του η αιτία να οδηγηθεί ο Σαμαράς, υπό το καθετώς αφόρητης πίεσης, σε λύσεις-γκιλοτίνα, όπως έπραξε στην ΕΡΤ;

    Ο Ρουπακιώτης, ο καθ`όλα συμπαθέστατος υπουργός δικαιοσύνης, που τον έφτυναν και αυτός προσποιούνταν ότι έβρεχε και είχε φτάσει πλέον στο σημείο να μην μπορεί να κατεβάσει καν -πόσο μάλλον να το περάσει, κιόλας- το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο;

    Δηλαδή, αυτοί και άλλοι, αποσωβούσαν τα χειρότερα;

    Λυπάμαι, ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, αλλά τα χειρότερα είχαν ήδη έλθει, με την συνενοχή της ΔΗΜΑΡ, δια της επί της ουσίας πολιτικής ανυπαρξίας της. Και λυπάμαι πραγματικά, γιατί την είχα ψηφίσει και εγώ, ελπίζοντας ότι θα συμβάλει δημιουργικά, στο μέτρο του δυνατού και όχι απλά φυτοζοώντας στην κυβέρνηση, και τώρα μάλλον έχασα κάθε ελπίδα…

  2. laskaratos says :

    Νομίζω ότι οι Κουβέλης Μανιτάκης Ρουπακιώτης διεκδικούν Νόμπελ υποκρισίας.
    Ο Μανιτάκης προετοίμασε το έδαφος για ισοπεδωτικές απολύσεις αρνούμενος να εισηγηθεί απολύσεις με συγκεκριμένα κριτήρια. Τρόπο πρόσληψης, προϋπηρεσία, προσόντα, ήθος.
    Θα μπορούσε π.χ. να εισηγηθεί την απόλυση αυτών που προσελήφθησαν στα μουσεία με ρουσφέτι Σαμαρά. Θα του έκανε τεράστια ζημιά και θα τον αφόπλιζε.
    Ο κ.Ρουπακιώτης παρακολουθούσε απαθής τους δικαστές να μην εφαρμόζουν τον αντιρατσιστικό νόμο του 1979, καθώς και τις 8 αναβολες της δίκης Σκορδέλη.
    Δεν είδα κάποιο νομοσχέδιο που να περιορίζει δραστικά τη δυνατότητα των αναβολών που καθιστούν την απονομή Δικαιοσυνης κοροϊδία.

    Προσωπική μου πεποίθηση είναι ότι η ΔΗΜΑΡ, όπως και ο ΣΥΡΙΖΑ, απλά κοροϊδεύουν.
    Δεν καταπιάστηκαν ποτέ με το να προτείνουν κάτι εφικτό και συγκεριμενο.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: