Φίλιππος Φιλίππου: Το τέλος μιας περιπλάνησης (Νέα Σύνορα, 1987, σ.206-208)

Το βράδυ πέρασε ο Μιχάλης και πήγαν στον κινηματογράφο “Νεάπολη” επί της Ασκληπιού, για να δουν τον “Επαναστάτη χωρίς αιτία” με τον Τζέημς ΝΤην στο ρόλο του οργισμένου έφηβου. Στο διάλειμμα ο Μιχάλης, φανερά ικανοποιημένος, χαρακτήρισε τον πρωταγωνιστή “μεγάλο ηθοποιό”. Ο Κορνήλιος τον πληροφόρησε πως ο Ντην σκοτώθηκε μέσα στο αυτοκίνητό του τρέχοντας με διακόσια χλμ την ώρα. “Κρίμα, θα μπορούσε να δώσει πολλά ακόμα στον κινηματογράφο”, είπε ο Μιχάλης. Ο Κορνήλιος είπε πως οι νέοι της εποχής του τον λάτρεψαν σαν είδωλο. Πέρασε ένα παιδί που έσερνε ένα καροτσάκι με αναψυκτικά και γλυκά. Ο Κορνήλιος αγόρασε δύο κοκ επειδή πεινούσε, δίνοντας το ένα στον Μιχάλη.

KAR_YA~1

“Η σημερινή εποχή δε βγάζει είδωλα”, σχολίασε ο Μιχάλης μασουλώντας το κοκ. Τότε ο Κορνήλιος είπε πως κάθε εποχή έχει τα είδωλά της, γιατί οι νέοι δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς αυτά. Ανάφερε τον Μάρλον Μπράντο που φορώντας πέτσινο μπουφάν και οδηγώντας τη μοτοσυκλέτα του στην ταινία “Ο Ατίθασος”, υπήρξε το είδωλο της ίδιας γενιάς. “Μην ξεχνάς”, συμπλήρωσε, “πως εμείς μεγαλώσαμε με τον Μικρό Ήρωα, το Ζορρό και τον Γκαούρ, έστω κια αν εκείνοι οι ήρωες είναι πλάσματα φαντασίας”. Ο Μιχάλης είχε τελειώσει το κοκ κι έγλειφε τα χείλια του. “Αλλά τι διαφορά έχει ο Γιώργος Θαλάσσης από τον Μάρλον Μπράντο, αφού ούτε ο ένας ούτε ο άλλος βρίσκονται κοντά μας, κι όμως ξέρουμε τα πάντα γι’ αυτούς;” ρώτησε ο Κορνήλιος. “Στην πραγματικότητα, τα είδωλα ζουν τη δική τους ζωή στη φαντασία μας, ανεξάρτητα από τη δική τους θέληση – αν είναι ζωντανά”, απάντησε μόνος του, ενώ ένα λεωφορείο που έκανε θόρυβο τον ανάγκασε να υψώσει τη φωνή του. Ο Μιχάλης είπε πως σ’ αυτή τη χώρα δεν γεννιώνται εύκολα είδωλα, πράγμα που σημαίνει όχι πως οι Έλληνες δεν είναι έτοιμοι να τα δεχθούν και να τ’ αναπαράγουν, αλλά πως αυτός το τόπος δεν είναι κατάλληλος για την ευδοκίμηση ειδώλων.

Ο Κορνήλιος είπε πως οι Έλληνες ειδωλοποιούν ορισμένα άτομα, ιδίως καλλιτέχνες και πιο συγκεκριμένα ηθοποιούς. Για παράδειγμα ανέφερε τη Ζωή Λάσκαρη και τον Κώστα Κακαβά. Ο Μιχάλης είπε πως μερικοί ποδοσφαιριστές έχουν μεγάλη ακτινοβολία στο φίλαθλο κοινό, π.χ. ο Σιδέρης κι ο Παπαεμμανουήλ.”Και μερικοί παλαιστές, στον περιορισμένο χώρο των φιλάθλων της πάλης”, πρόσθεσε ο Κορνήλιος. “Απ’ ότι ξέρω η Λάσκαρη ασκεί κάποια γοητεία στα αρσενικά, γιατί θέλουν να τη γαμήσουν, ενώ ο Κακαβάς ασκεί έλξη στα θηλυκά, γιατί θέλουν να τα γαμήσει”, είπε ο Μιχάλης και γέλασε. Τότε ο Κορνήλιος είπε πως ξέρει μια κοπέλα που έχει κολλημένη τη φωτογραφία της Λάσκαρη στην πόρτα της ντουλάπας του δωματίου της, θέλοντας να δείξει πως η έλξη της ηθοποιού δεν ήταν μόνο ερωτική.

Έπειτα δήλωσε πως αυτή την εποχή τα είδωλα των ανθρώπων, κι όχι μόνο της νεολαίας, είναι οι πολιτικοί άνδρες. Ανάφερε χαρακτηριστικά τον Κένεντυ και τον Λαμπράκη. Ο Μιχάλης είπε πως, κατά τη γνώμη του, αυτοί οι άνδρες γίνανε είδωλα, μετά το θάνατό τους ή καλύτερα εξαιτίας του θανάτου τους και πιθανώς είναι είδωλα που κατασκευάστηκαν από τις εφημερίδες ή κάποια συμφέροντα. Τότε ο Κορνήλιος ανέφερε τον Στάλιν και τη λατρεία του σοβιετικού λαού στο πρόσωπό του, ενόσω ακόμα ζούσε. Εξήγησε πως και η λατρεία προς τον Στάλιν εξαπλώθηκε ή καλύτερα επιβλήθηκε μέσω του προπαγανδιστικού μηχανισμού του κράτους και του κόμματος, δηλαδή ήταν τεχνητή, απόδειξη πως, μετά το εικοστό συνέδριο και την αποβολή του από το μαυσωλείο της Κόκκινης Πλατείας, εκείνος που λατρεύτηκε σαν πατέρας από τους Ρώσους, αλλά και τους αλλοδαπούς αριστερούς, σχεδόν λησμονήθηκε ή αναφέρεται με αποτροπιασμό. “Το ίδιο συμβαίνει σήμερα στην Κίνα με τον Μάο”, συμπλήρωσε. “Φοβάμαι πως η θεοποίησή του θα πάψει να ισχύει μετά το θάνατό του”. Μια μυρωδιά από αρνάκι στο φούρνο διαχύθηκε στην ατμόσφαιρα. Ο Μιχάλης ανοιγόκλεινε τα ρουθούνια του. Μετά ο Κορνήλιος είπε πως, σχετικά με τη ζωή της αμερικανικής νεολαίας, του άρεσε μια ακόμα ταινία και ανάφερε τη “Ζούγκλα του μαουροπίνακα”, προσθέτοντας πως στην ταινία εκείνη δεν υπήρχαν είδωλα…

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: