Ιούνιοι της κρίσης

Το μήνα Ιούνιο κορυφώνεται δραματικά τα τρία, τουλάχιστον, τελυταία χρόνια η εγχώρια πολιτική κρίση. Ο Ιούνιος τείνει να γίνει συνώνυμος της αποτυχίας του πολιτικού προσωπικού να συνεννοηθεί στοιχειωδώς, να υπερβεί την ανυποληψία του και να συνεργαστεί για ένα υψηλότερο από τις μικροπολιτικές σκοπιμότητες αγαθό: Τη σωτηρία της χώρας και την απόδραση από τη λαιμητόμο της οικονομικής κρίσης.

3110835645_a218f742be

Πέρυσι, ως τις 17 Ιουνίου, ημερομηνία διεξαγωγής των δεύτερων εκλογών, στις οποίες οδηγήθηκε η χώρα από την αδιαλλαξία ορισμένων να βάλουν πλάτη σε κυβερνητικό σχήμα εθνικής ενότητας, βιώσαμε το θέατρο του παραλόγου με τη χώρα στο χείλος του γκρεμού. Ζώντας στο δικό της κόσμο και με το χρόνο να μετράει αντίστροφα, η πολιτική τάξη έδωσε ρεσιτάλ ανευθυνότητας σκιαμαχώντας και βουλιάζοντας την Ελλάδα στο βούρκο της ακυβερνησίας. Από το αδιέξοδο εξήλθαμε, όταν ο Κουβέλης αποφάσισε να γίνει ολίγον Ιφιγένεια, μετέχοντας μεν στο κυβερνητικό σχήμα, διαπράττοντας δε (όπως και το ΠΑΣΟΚ) το σφάλμα, να στηρίζει χωρίς πολιτικά στελέχη τη μονοκομματική από τη ΝΔ και ελεγχόμενη από την ακροδεξιά παρέα Σαμαρά κυβέρνηση, σφάλμα το οποίο πληρώνουμε σήμερα.

Φέτος, πιστοί στο ραντεβού τους, οι ταγοί της εξουσίας τραβούν επικίνδυνα το σκοινί, υπονομεύοντας την κοινωνική ειρήνη και αδυνατώντας να αντιληφθούν τη σοβαρότητα της κατάστασης. Για τη φασιστικού πνεύματος κίνηση του Σαμαρά, η οποία αποτέλεσε θρυαλλίδα αρνητικών αποσταθεροποιητικών εξελίξεων, έχουμε τοποθετηθεί. Έχουμε επίσης εκφράσει την άποψη, ότι όποιος οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές θα φέρει ακέραια και πλήρη ευθύνη για το χάος που θα επακολουθήσει και για τα τέρατα που θα βγάλει η κάλπη. Δεν είναι δυνατόν κάθε φορά που δεν τα βρίσκει (γιατί δεν θέλει να τα βρει) η εξουσία, να σύρεται ένας ολόκληρος λαός στην κάλπη. Εναλλακτικές επιλογές από το σημερινό σχήμα δεν υπάρχουν και η χώρα δεν μπορεί να μείνει ούτε ημέρα ακυβέρνητη. Απόψε, οφείλουν οι πολιτικοί αρχηγοί να μην εξέλθουν από το Μαξίμου άνευ λύσης. Οφείλουν έμπρακτα να αποδείξουν ότι το θέμα της ΕΡΤ δεν ήταν τελικά πρόσχημα για να πετάξουν την μπάλα στην εξέδρα.

Το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα κρισιογόνου Ιούνη, είναι τα δραματικά γεγονότα του 2011. Ας τα έχουν υπόψην τους οι ηγέτες μας και κυρίως ο Σαμαράς. Τότε, ο Παπανδρέου, έχοντας περιέλθει σε πλήρες αδιέξοδο και αδυναμία να διαχειριστεί μνημόνια, αγανακτισμένους και εσωκομματική αμφισβήτηση ζητάει από το Σαμαρά να συγκυβερνήσουν. Ο Σαμαράς με ανύπαρκτο αίσθημα εθνικής ευθύνης και υπολογίζοντας την καριέρα του, αρνείται. Θέλει να γίνει πρωθυπουργός “σκοτώνοντας” τον πολιτικό του αντίπαλο και αδιαφορώντας πλήρως για τον χρόνο που χάνεται. Το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα είχε πάθει τότε παράκρουση με τον έλληνα ψυχάκια που έμπλεξε. Το γυαλί ραγίζει, ο Παπανδρέου παραπαίει μέχρι τον Οκτώβριο, μια ιστορική ευκαιρία χάνεται. Από τα μεταξύ τους τηλεφωνήματα που παραθέτουμε, μπορούμε να κάνουμε παραλληλισμούς με το σήμερα. Ο Σαμαράς πρωθυπουργός με συγκυβερνώντες, αλλά στη συγκυρία σε θέση “εσωτερικής αντιπολίτευσης”, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ. Εάν δεν κάνει γενναία υποχώρηση, εάν δεν μεριμνήσει για κατευνασμό των πνευμάτων και μια ορθολογική διαχείριση της κρίσης αφενός διότι είναι επικεφαλής του σχήματος και αφετέρου διότι εξαιτίας των απαράδεκτων χειρισμών του οδηγήθηκαν εδώ τα πράγματα, το γυαλί δεν ραγίζει απλώς, γίνεται θρύψαλα, μια ιστορική ευκαιρία χάνεται και είτε πάμε σε εκλογές που ισοδυναμούν με μαζική αυτοκτονία ή παραπαίει για έναν-δύο (προεκλογικούς) μήνες μόνος του και κατόπιν η χώρα βυθίζεται στην πόλωση και στο διχασμό με την κατάσταση, οικονομική – πολιτική να ξεφεύγει και να γίνεται ανεξέλεγκτη.

Ας θυμηθούμε εκείνα τα δραματικά τηλεφωνήματα του Ιουνίου του 2011 και συνάγοντας τα σωστά συμπεράσματα, ας ελπίσουμε ότι οι (αυτο)καταστροφικές τάσεις της πολιτικής ηγεσίας δεν θα επικρατήσουν, ότι έστω την τελευταία στιγμή θα επιδειχθεί σύνεση και νηφαλιότητα, διότι πολυτέλεια λάθους δεν υπάρχει πια. Αυτό ας μην το ξεχνάει κανείς από τους τρεις που θα συναντηθούν απόψε. Όλοι ένα βήμα πίσω και ας σταματήσουν να πριονίζουν το κλαδί που καθόμαστε όλοι μας…

————————
Ιούνιος 2011 (τα τρία τηλεφωνήματα Παπανδρέου – Σαμαρά)

Το 1ο τηλεφώνημα
«Κυβέρνηση εθνικής ενότητας»
Το πρώτο τηλεφώνημα, διάρκειας περίπου 20 λεπτών, έγινε από τον Πρωθυπουργό προς τον κ. Σαμαρά, στον οποίο έθεσε το θέμα της κυβέρνησης συνεργασίας και ζήτησε από τον πρόεδρο της Ν.Δ. να στηρίξει ένα σχήμα εθνικής σωτηρίας.

Γ. Παπανδρέου: «Σκέφθηκα να κάνουμε μια κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας».
Αντ. Σαμαράς: «Εθνικής σωτηρίας με αποδεδειγμένα αποτυχημένη συνταγή δεν γίνεται. Εµείς να βάλουµε πλάτη, αλλά εσύ έχεις χάσει την εµπιστοσύνη της κοινωνίας και της αγοράς. Καταλαβαίνεις ότι δεν µπορούµε να προχωρήσουµε σε ένα τέτοιο σχήµα µε εσένα πρωθυπουργό».
Γ. Παπανδρέου: «Αν νοµίζεις ότι το πρόβληµα είµαι εγώ, είµαι διατεθειµένος ακόµη και να µην είµαι πρωθυπουργός. Αν υπάρξει συγκεκριμένη ατζέντα για την προώθηση των αναγκαίων αλλαγών τότε δεν έχω αντίρρηση, αλλά θα πρέπει αυτή η κυβέρνηση να έχει μακρά προοπτική και όχι μοναδική αποστολή τη διαπραγμάτευση του μνημονίου».
Αντ. Σαμαράς: «Αυτή η κυβέρνηση θα πρέπει να έχει διάρκεια θητείας έως το τέλος της επαναδιαπραγμάτευσης και μετά να γίνουν εθνικές εκλογές».

Το 2ο τηλεφώνημα
Αντ. Σαμαράς: «Για να ανακεφαλαιώσουμε, πρώτον δεν πρέπει να είσαι εσύ πρωθυπουργός και δεύτερον πρέπει να υπάρξει επαναδιαπραγμάτευση.
Γ. Παπανδρέου: «Μη μιλάς για επαναδιαπραγμάτευση, αλλά συνδιαπραγμάτευση».
Αντ. Σαμαράς: «Πες το όπως θέλεις. Δεν θα κολλήσουμε σε αυτό.Η κυβέρνηση αυτή πρέπει να έχει συγκεκριμένη χρονική θητεία».
Γ. Παπανδρέου: «Η κυβέρνηση αυτή δεν θα πρέπει να είναι βραχύβια».
Αντ. Σαμαράς: «Να τελειώσουμε με την επαναδιαπραγμάτευση και να πάμε σε εκλογές.
Γ. Παπανδρέου: «Θα πάμε σε παρατεταμένη προεκλογική περίοδο. Θα το δούμε.. Θα ενημερώσω και τους δικούς μου και τα λέμε».

Το 3ο τηλεφώνημα

Γ. Παπανδρέου: «Αντώνη, συγγνώμη, δεν μπορώ να συμφωνήσω. Η εικόνα που βγήκε προς τα έξω με τις διαρροές μου δημιουργεί πρόβλημα και μεγάλη πίεση στο εσωτερικό, γιατί λένε ότι είμαι ο Πρωθυπουργός που έχει χάσει. Να το δούμε κάποια άλλη στιγμή στο μέλλον».
Αντ. Σαμαράς: «Δεν υπήρξε δική μας διαρροή. Από εμάς δεν έφυγε κάτι. Προφανώς οι δικοί σας τα δώσανε».

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: