60 χρόνια από την ανατολικογερμανική εξέγερση της 17ης Ιουνίου 1953

Πριν από 60 χρόνια, στις 17 Ιουνίου του 1953 ο λαός της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας (DDR) εξεγείρεται για πρώτη φορά ενάντια στο καταπιεστικό καθεστώς του Ούλμπριχτ. Με επίκεντρο το Βερολίνο, πάνω από εκατό χιλιάδες οικοδόμοι και εργάτες του κατασκευαστικού κλάδου βγήκαν στους δρόμους διαμαρτυρόμενοι, προκαλώντας χάος και συγκρούσεις. Αστραπιαία, αντίστοιχες εκδηλώσεις οργανώθηκαν σ’ όλη την επικράτεια, σε άλλες 500 μικρές και μεγάλες πόλεις. Ήταν ένας αγώνας για μια καλύτερη ζωή, για ελεύθερες εκλογές και για την ένωση των δύο Γερμανιών.

330px-Bundesarchiv_Bild_175-14676,_Leipzig,_Reichsgericht,_russischer_Panzer

Οκτώ χρόνια μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου, η οικοδόμηση του σοσιαλισμού είχε πάρει στην πράξη ένα δρόμο ταξικής πάλης “από πάνω προς τα κάτω”, από το καθεστώς εναντίον του πληθυσμού της DDR: Οι αγρότες και οι χειρωνάκτες συκοφαντούνταν στοχευμένα και επανειλημμένως ως “οικονομικοί εγκληματίες”. Ο αριθμός των φυλακισμένων είχε διπλασιαστεί μέσα σ’ έναν χρόνο από 31.000 σε 66.000. Μέλη εκκλησιών διώκονταν ως πολεμοχαρείς και κατάσκοποι των αμερικάνων. Εξαιτίας του σχεδίου δημιουργίας βαριάς βιομηχανίας ο εφοδιασμός του πληθυσμού με αγαθά εμφάνιζε σοβαρά προβλήματα, ενώ ολοένα και περισσότεροι πολίτες εγκατέλειπαν την DDR με κατεύθυνση τη Δύση. Πάνω απ’ όλα, όσοι δεν είχαν έμμισθη σχέση με το καθεστώς, ήταν αναγκασμένοι να εργάζονται αμέτρητες ώρες, αδυνατώντας να ανταποκριθούν στις καταπιεστικές και επιβεβλημένες από το SED «νόρμες παραγωγής», με συνέπεια να μη λαμβάνουν ούτε καν το νόμιμο ελάχιστο μισθό. Η απόφαση που έκανε το ποτήρι να ξεχειλίσει ήταν η επιβολή αύξησης 10% της νόρμας παραγωγής στους εργάτες του κατασκευαστικού και βιομηχανικού κλάδου.

Μετά την συντριβή της εξέγερσης από τα σταλινικά στρατεύματα (χωρίς νεκρούς, αλλά με μαζική επίδειξη ισχύος, δεκάδες χιλιάδες συλλήψεις, διώξεις και τρομοκρατία) η 17η Ιουνίου αποτελούσε επί 36 χρόνια “ημέρα ταμπού”, για την οποία απαγορευόταν αυστηρά κάθε συζήτηση. Η καταπίεση όμως είχε αρχίσει να ρηγματώνεται προ πολλού. Από το 1949 ως το 1961, 2,6 εκατομμύρια άνθρωποι εγκατέλειψαν τη DDR και το Ανατολικό Βερολίνο. Τον Αύγουστο του 1961 τα σύνορα έκλεισαν οριστικά με την ανέγερση του τείχους. Οι πολίτες της DDR έπρεπε να περιμένουν μέχρι το Νοέμβριο του 1989 προκειμένου να απαλλαγούν από το νεκροζώντανο, στο τέλος, αυταρχικό καθεστώς.

Η αντισταλινική 17η Ιουνίου 1953 αποτέλεσε την αρχή μιας σειράς εξεγέρσεων και κινημάτων διαμαρτυρίας στην ανατολική Ευρώπη, από την Ουγγαρία 1956 (με 3000 νεκρούς), την Πράγα (Άνοιξη) 1968, την Πολωνία (Αλληλεγγύη) 1980/81 ως τις ειρηνικές επαναστάσεις του 1989/90, οπότε και έγινε πραγματικότητα στη Γερμανία, αυτό που τον Ιούνιο του 1953 εμπόδισαν τα σοβιετικά τανκς.

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: