Tav Falco – Born Too Late

Νέκρα στην πόλη και επίμονη βροχή. Σχεδόν συνωμοτικά βγήκαμε με τον Θανάση από το γωνιακό φαγάδικο όπου μόλις είχαμε φάει ψητό κοτόπουλο και Frikadellen spezial συνοδεύοντάς τα με δυο απανωτές Kölsch. Αναζητήσαμε το venue σε μια άγνωστη γειτονιά του Aquisgranum. Δεν κυκλοφορούσε ψυχή. Και όμως νομίζαμε ότι ο ομφάλιος λώρος της γης βρισκόταν κάπου εκεί, διότι ο TAV FALCO έδινε συναυλία στην πόλη, αυτός ο ημίτρελος genius από τα άγια χώματα του Memphis, Tennessee.

ff19800901

Βρήκαμε το Bunker, κατεβήκαμε τις σκάλες με τον κόκκινο, θαμπό φωτισμό και μπήκαμε στις καταπακτές του μπαρ. Αέρας που είχε να ανανεωθεί από τη θεμελίωση του οικήματος, μεθυσμένες φωνές, γέλια χοντρών μπαρόβιων γυναικών, ήχος ποτηριών που τοποθετούνται στα ράφια, κανά δυό ψυχομπιλάδες καβλωμένοι για παραισθησιογόνα σολαρίσματα, οι Vox στημένες στη σκηνή και καμιά δεκαριά ακόμη γερμανοί-φρικιά που στα νιάτα τους άκουγαν ασφαλώς Can και Amon Düul.

Ήταν μια σχεδόν πριβέ συναυλία-δυναμίτης. 20 άτομα μετρημένα, τόσοι, 20 άτομα έκαναν την τιμή στον παρεξηγημένο, επιτομή του πε-ρι-θω-ρί-ου, καλλιτέχνη.

Όταν ανέβηκε στη σκηνή με στόμφο και σοβαρότητα πλανητάρχη υποδυόμενο από τον Σαρλώ, ουρλιάζαμε σαν κομπάρσοι σε ιαπωνική βιντεοταινία καράτε. Ο μάστερ και οι φωνές του. Ένας οπτικά αντιπαθής, εγωκεντρικός, ιδιότροπος, μονομανής, κοντοστούπης, σαρανταπεντάρης άνδρας (τότε) ντυμένος στα φρου φρου, στα δαντελωτά υποκάμισα και στα βελούδα. Επιπλέον κούναγε προκλητικά τον κώλο του.

Μούρη, στυλ, αισθητική πρώτων ταινιών του Jarmousch, πλάι στον Lurie και τον Waits. Και όταν άρχισε τα Brasil, τα Funnel of love και τα Lonely Avenue και τα ρέστα, μας έσκισε το μυαλό και την ψυχή. Μας προσκαλούσε να συμμετάσχουμε στο ντελίριό του, να χωθούμε στις ερπύστριες των κιθαριστικών κανονιοβολισμών του για να εκτοξευτούμε στο διάστημα. Να απορροφήσουμε όλο αυτό το burlesque show, την εμπειρία ζωής που μας πρόσφερε λικνιζόμενος και σπαρασσόμενος ο Tav με το ψιλό μουστάκι αλά Άντολφ. Και με φάλτσα και με λάθη στην κιθάρα. Επουσιώδη όλα αυτά όταν έχεις μπροστά σου τον μπάσταρδο εξάδελφο του συντοπίτη του Elvis Presley.

Από τα πολύ ηρωϊκά live που είχα την τύχη να παρακολουθήσω. Και στην επιστροφή χέστηκα που συνέχιζε να βρέχει ασταμάτητα. Έτσι και αλλιώς στο Aquisgranum πάντα βρέχει. Long live Tav Falco!

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: