Τσίπρας, ο ζαβολιάρης

Την ημέρα που ακούστηκαν τα Heil Hitler στη Βουλή, διεξαγόταν η συζήτηση της επίκαιρης ερώτησης του Τσίπρα προς τον Υπουργό Δικαιοσύνης, κ. Ρουπακιώτη με θέμα την απόσυρση του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου.

Tsipras_Pied_Piper-300x256
΄
Ρωτούσε ο Τσίπρας: Ποιοι και για ποιο λόγο πρωτοστάτησαν στην απόσυρση του σχεδίου νόμου παρακάμπτοντας τον αρμόδιο Υπουργό; Πότε το Υπουργείο Δικαιοσύνης θα επαναφέρει σε δημόσια διαβούλευση το σχέδιο νόμου; Σε τι ενέργειες θα προβεί ο αρμόδιος Υπουργός ώστε να θωρακιστεί πολιτικά και νομικά η χώρα απέναντι στα κρούσματα ρατσιστικής βίας και στο μίσος απέναντι σε κάθε διαφορετικότητα;

Ο Τσίπρας κατά την τοποθέτησή του ζήτησε από τον υπουργό να μην δεχθεί καμία πολιτική και επί της ουσίας αλλοίωση του πνεύματος του νομοσχεδίου, λέγοντας ότι “δεν μπορούμε να παίζουμε με τη Δημοκρατία”.

Αυτά δέκα μόλις ημέρες πριν. Στις 17 Μαΐου.

Δέκα ημέρες μετά, ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ, το στάθμισε, το ζύγισε και απεφάνθη ότι μπορούμε να παίζουμε με τη Δημοκρατία. Έτσι είναι ο Τσίπρας. Σκαμπρόζος και ζαβολιάρης.

Ο Ιανός της (ριζο)σπαστικής αριστεράς προτιμά να γίνει ο ίδιος δεκανίκι της δεξιάς προσφέροντας μέγιστες υπηρεσίες στο Σαμαρά, αρνούμενος τώρα να στηρίξει το ίδιο και απαράλλακτο νομοσχέδιο Ρουπακιώτη, (τον οποίο υπουργό καλούσε να μην υποχωρήσει) που φέρνουν προς ψήφιση ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ στην αρμόδια επιτροπή, δηλώνοντας ότι θα καταθέσει δικό του (κάποια άλλη μέρα μέχρι να το ετοιμάσει, διότι δεν έχει κάποιο πρόχειρο στο συρτάρι) και θα το κάνει νόμο του κράτους όταν έλθει στην κυβέρνηση! Του Αγίου … δηλαδή. Ως τότε, βαράτε αλύπητα τους μετανάστες, ενθαρρύνετε τον τρελαμένο κόσμο σε πράξεις βίας. Επουσιώδες για τον Τσίπρα. Αρκεί που επέλεξε τους…σωστούς αντιπάλους.

Οι οφθαλμοφανείς τακτικισμοί και οι οβιδιακές μεταμορφώσεις του Τσίπρα εκπορεύονται από μικροκομματικούς υπολογισμούς. Και δεν είναι η πρώτη φορά. Ανερμάτιστος πολιτικά, δεν διστάζει να αλλάξει τακτική ανάλογα με τη συγκυρία (τα ίδια δεν έκανε και πέρυσι οδηγώντας τη χώρα σε δεύτερες εκλογές;) Συμπορεύεται μεν με τους εξωφρενικούς ΑΝΕΛ του Καμμένου, αλλά προκειμένου να στείλει στη σέντρα ΠΑΣΟΚ και Κουβέλη αποφασίζει να διασπάσει ένα μέτωπο που θα μπορούσε σφυρηλατηθεί από τις δυνάμεις του δημοκρατικού τόξου υπέρ του αντιρατσιστικού (θέμα που κατά τη γνώμη μου είναι υπεράνω κομματικών σκοπιμοτήτων) και με αφορμή αυτό να υπάρχει η “προίκα” για μελλοντικές συγκλίσεις, αξιοποιώντας (χωρίς κόστος για την αντιπολίτευση) σε τελική ανάλυση την πρώτη σοβαρή κυβερνητική κρίση: Κάποια στιγμή, που όπως υποστηρίζει θα κυβερνήσει, θα χρειαστεί απαραιτήτως συμμαχίες. Πού θα τις βρει όταν οι πολιτικές του επιλογές εμφορούνται από αλαζονεία, τακτικισμό και ιδεοληψίες;

Αδιαφορώντας για τη σημασία και τα μηνύματα ενός μετώπου κατά του ρατσισμού, το οποίο πηγαίνει πολύ πιο μακριά από την κατάθεση ενός νομοσχεδίου, περιφρονώντας τους μικρούς κυβερνητικούς εταίρους και εκτιμώντας λανθασμένα ότι η κυβερνητική κρίση ήταν “σικέ”, ένα “συζυγικό καυγαδάκι” και καταγγέλλοντας από πάνω ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ ως δεκανίκια, έχω την άποψη ότι αυτογελοιοποιείται και αποδεικνύει περίτρανα το πόσο ακατάλληλος, ανεύθυνος και επικίνδυνος είναι, αυτός ο υποτιθέμενος φέρελπις, το παιδί του κομματικού σωλήνα που φύτεψε μια ωραία πρωΐα ο Αλαβάνος στην ηγεσία του Συνασπισμού.

Με τα τερτίπια και τους τακτικισμούς οι δημοκρατικοί πολίτες χάνουν τα τελευταία αποθέματα πίστης και ελπίδας ότι σ’ αυτή τη χώρα με το υπάρχον πολιτικό προσωπικό είναι εφικτές συγκλίσεις και συστρατεύσεις για τα αυτονόητα έξω από περιχαρακώσεις, κόμπλεξ και φοβικά σύνδρομα. Η ύπαρξη τριών διαφορετικών αντιρατσιστικών νομοσχεδίων αποδεικνύει ότι η πολιτική σκηνή έχει μετατραπεί σε ένα ψυχιατρικό ίδρυμα με βαριά νοσούντες. Ο Μιχαλολιάκος τριγυρνάει στον κήπο ως μελαμψός Φύρερ, ο Σαμαράς πιο πέρα παριστάνει τον Καίσαρα και ο Τσίπρας έχει ντυθεί Βοναπάρτης. Ας μην αναζητούμε λογική εκεί μέσα.

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: