Archive | May 2013

Το διαρκές λιντσάρισμα της Μαρίας Ρεπούση

Προσωπική άποψη: Αποτελεί μνημείο οπισθοδρόμησης για μια κοινωνία το κυνήγι μαγισσών εν έτει 2013, όπως το βιώνει στο πετσί της η ιστορικός Μ. Ρεπούση τα τελευταία χρόνια.

repousi-500x286

Εν προκειμένω, ο ορυμαγδός συζητήσεων γύρω από τις κατά καιρούς απόψεις της με όρους λιντσαρίσματος δεν συνιστά αντιπαράθεση επιχειρημάτων αναφορικά με τις επιστημονικές απόψεις της πανεπιστημιακού, αλλά πρόκειται για κανιβαλισμό, υστερία και απροκάλυπτη δίωξη της έκφρασης από σχετικοάσχετους, εθνικιστές, ιεροεξεταστές, φανατικούς πατριδοκάπηλους και μισογύνηδες.

Μια άποψη, η οποία υποστηρίζεται από ένα μέρος της επιστημονικής κοινότητας, είτε την ασπάζεται κανείς, είτε την απορρίπτει. Είτε συμφωνεί, είτε όχι. Μέχρι εδώ. Δεν είναι επιτρεπτό όμως ν’ αναγάγεται σε λάβαρο σταυροφορίας κατά των “προδοτών” του έθνους, κατά της πολυπολιτισμικότητας, είναι απαράδεκτο να “αξιοποιείται” από κύκλους για τη θεμελίωση θεωριών συνωμοσίας και εσωτερικών εχθρών απαιτώντας τη φίμωση ή (ακόμη και) την εξόντωση εκείνου με τον οποίο δε συμφωνεί κανείς.

Η στοχοποιημένη Μ. Ρεπούση ενοχλεί. Διεκδικεί ένα φιλελεύθερο (αιρετικό κατ’ άλλους) τρόπο θεώρησης των πραγμάτων και της ιστορίας και δεν μασάει τα λόγια της. Δεν επιχειρεί να ξαναγράψει την ιστορία. Βλέπει χωρίς παρωπίδες και συγκρούεται θαρραλέα με την μπαγιατίλα, τις “κατασκευές” και τις ανακρίβειες των εθνικών μύθων μέσα σε μια αφόρητα συντηρητική κοινωνία.

Είτε αρέσει, είτε όχι, είναι κόσμημα για τη δημόσια σφαίρα ο λόγος της, είναι κατάκτηση της δημοκρατίας ο πλουραλισμός, η διαφορετική άποψη, ο σεβασμός στην άλλη άποψη…Ευτυχώς δεν ζούμε στο μεσαίωνα ή υπό τη χατζάρα κάποιου φονταμενταλιστικού καθεστώτος. Όχι ακόμη, τουλάχιστον.

Advertisements

The Five Bucks: No use in tryin’ (Afton 1701, Ann Arbor, MI, May’66)

FiveBucksPhotoTreeA

Formed after all members converged on University of Michigan/Ann Arbor in August of ’65. Their band card was a fake $5 bill with the names of the band and dorm phone numbers in the corners.
“No Use In Trying” was their first effort, “Now You’re Gone” their second (misprinted as “Now You’re Mine).

After playing frat parties, doing Beatles song with perfect replication of the harmonies, and getting a great reception, the thing in those days was to get out a single (as your website shows). An album was a distant dream but local bands who sustained nearly always got to a single. In the spring of ’66, as their freshman year was ending, they all decided to live in the Chicago area. Their single got played on WLS a few times, got them some good gigs, but never made it.

They played a bunch of venues like the Aragon Ballroom with other bands like the Shadows of Knight, Buckinghams, the Flock, the Real McCoys and the Cryin’ Shames. The Five Bucks also opened for The Doors, fall of ’67. Morrison got booed off the stage, he was drunk and the crowd wanted to dance. The winter of ’66-’67, they recorded “I’ll Walk Alone” / “So Wrong.” Came out in the spring, was #1 in Ann Arbor and some other places. In the fall they recorded “Breath of Time” / “Without Love” on USA Records.

——————–

No Use In Trying / Now You’re Gone (erroneously printed as Now You’re Mine) (Afton 1701) May 1966
I’ll Walk Alone / So Wrong (Omnibus 1001) November 1966 (band listed as The Five Bucs)
Breath of Time / Without You (U.S.A. 882) 1967

Τσίπρας, ο ζαβολιάρης

Την ημέρα που ακούστηκαν τα Heil Hitler στη Βουλή, διεξαγόταν η συζήτηση της επίκαιρης ερώτησης του Τσίπρα προς τον Υπουργό Δικαιοσύνης, κ. Ρουπακιώτη με θέμα την απόσυρση του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου.

Tsipras_Pied_Piper-300x256
΄
Ρωτούσε ο Τσίπρας: Ποιοι και για ποιο λόγο πρωτοστάτησαν στην απόσυρση του σχεδίου νόμου παρακάμπτοντας τον αρμόδιο Υπουργό; Πότε το Υπουργείο Δικαιοσύνης θα επαναφέρει σε δημόσια διαβούλευση το σχέδιο νόμου; Σε τι ενέργειες θα προβεί ο αρμόδιος Υπουργός ώστε να θωρακιστεί πολιτικά και νομικά η χώρα απέναντι στα κρούσματα ρατσιστικής βίας και στο μίσος απέναντι σε κάθε διαφορετικότητα;

Ο Τσίπρας κατά την τοποθέτησή του ζήτησε από τον υπουργό να μην δεχθεί καμία πολιτική και επί της ουσίας αλλοίωση του πνεύματος του νομοσχεδίου, λέγοντας ότι “δεν μπορούμε να παίζουμε με τη Δημοκρατία”.

Αυτά δέκα μόλις ημέρες πριν. Στις 17 Μαΐου.

Δέκα ημέρες μετά, ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ, το στάθμισε, το ζύγισε και απεφάνθη ότι μπορούμε να παίζουμε με τη Δημοκρατία. Έτσι είναι ο Τσίπρας. Σκαμπρόζος και ζαβολιάρης.

Ο Ιανός της (ριζο)σπαστικής αριστεράς προτιμά να γίνει ο ίδιος δεκανίκι της δεξιάς προσφέροντας μέγιστες υπηρεσίες στο Σαμαρά, αρνούμενος τώρα να στηρίξει το ίδιο και απαράλλακτο νομοσχέδιο Ρουπακιώτη, (τον οποίο υπουργό καλούσε να μην υποχωρήσει) που φέρνουν προς ψήφιση ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ στην αρμόδια επιτροπή, δηλώνοντας ότι θα καταθέσει δικό του (κάποια άλλη μέρα μέχρι να το ετοιμάσει, διότι δεν έχει κάποιο πρόχειρο στο συρτάρι) και θα το κάνει νόμο του κράτους όταν έλθει στην κυβέρνηση! Του Αγίου … δηλαδή. Ως τότε, βαράτε αλύπητα τους μετανάστες, ενθαρρύνετε τον τρελαμένο κόσμο σε πράξεις βίας. Επουσιώδες για τον Τσίπρα. Αρκεί που επέλεξε τους…σωστούς αντιπάλους.

Οι οφθαλμοφανείς τακτικισμοί και οι οβιδιακές μεταμορφώσεις του Τσίπρα εκπορεύονται από μικροκομματικούς υπολογισμούς. Και δεν είναι η πρώτη φορά. Ανερμάτιστος πολιτικά, δεν διστάζει να αλλάξει τακτική ανάλογα με τη συγκυρία (τα ίδια δεν έκανε και πέρυσι οδηγώντας τη χώρα σε δεύτερες εκλογές;) Συμπορεύεται μεν με τους εξωφρενικούς ΑΝΕΛ του Καμμένου, αλλά προκειμένου να στείλει στη σέντρα ΠΑΣΟΚ και Κουβέλη αποφασίζει να διασπάσει ένα μέτωπο που θα μπορούσε σφυρηλατηθεί από τις δυνάμεις του δημοκρατικού τόξου υπέρ του αντιρατσιστικού (θέμα που κατά τη γνώμη μου είναι υπεράνω κομματικών σκοπιμοτήτων) και με αφορμή αυτό να υπάρχει η “προίκα” για μελλοντικές συγκλίσεις, αξιοποιώντας (χωρίς κόστος για την αντιπολίτευση) σε τελική ανάλυση την πρώτη σοβαρή κυβερνητική κρίση: Κάποια στιγμή, που όπως υποστηρίζει θα κυβερνήσει, θα χρειαστεί απαραιτήτως συμμαχίες. Πού θα τις βρει όταν οι πολιτικές του επιλογές εμφορούνται από αλαζονεία, τακτικισμό και ιδεοληψίες;

Αδιαφορώντας για τη σημασία και τα μηνύματα ενός μετώπου κατά του ρατσισμού, το οποίο πηγαίνει πολύ πιο μακριά από την κατάθεση ενός νομοσχεδίου, περιφρονώντας τους μικρούς κυβερνητικούς εταίρους και εκτιμώντας λανθασμένα ότι η κυβερνητική κρίση ήταν “σικέ”, ένα “συζυγικό καυγαδάκι” και καταγγέλλοντας από πάνω ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ ως δεκανίκια, έχω την άποψη ότι αυτογελοιοποιείται και αποδεικνύει περίτρανα το πόσο ακατάλληλος, ανεύθυνος και επικίνδυνος είναι, αυτός ο υποτιθέμενος φέρελπις, το παιδί του κομματικού σωλήνα που φύτεψε μια ωραία πρωΐα ο Αλαβάνος στην ηγεσία του Συνασπισμού.

Με τα τερτίπια και τους τακτικισμούς οι δημοκρατικοί πολίτες χάνουν τα τελευταία αποθέματα πίστης και ελπίδας ότι σ’ αυτή τη χώρα με το υπάρχον πολιτικό προσωπικό είναι εφικτές συγκλίσεις και συστρατεύσεις για τα αυτονόητα έξω από περιχαρακώσεις, κόμπλεξ και φοβικά σύνδρομα. Η ύπαρξη τριών διαφορετικών αντιρατσιστικών νομοσχεδίων αποδεικνύει ότι η πολιτική σκηνή έχει μετατραπεί σε ένα ψυχιατρικό ίδρυμα με βαριά νοσούντες. Ο Μιχαλολιάκος τριγυρνάει στον κήπο ως μελαμψός Φύρερ, ο Σαμαράς πιο πέρα παριστάνει τον Καίσαρα και ο Τσίπρας έχει ντυθεί Βοναπάρτης. Ας μην αναζητούμε λογική εκεί μέσα.

Επιστολή Ν.Βαλαωρίτη στον πρωθυπουργό: Κάντε αυτό που πρέπει με το βαρβαρικό μόρφωμα

290513130714_4079

Προς τον Πρωθυπουργό της Ελλάδος κ. Αντώνη Σαμαρά
Αξιότιμε Κύριε Πρόεδρε,

Γνωρίζω από καιρό ότι είσασταν στενός φίλος και συγγενής του επίσης στενού μου φίλου και συναδέλφου Οδυσσέα Ελύτη.
Γιαυτόν το λόγο παίρνω το θάρρος να σας απευθύνω αυτή την επιστολή και το κάνω με πόνο στην καρδιά για την κατάσταση στη χώρα μας που σήμερα εσείς την κυβερνάτε.

Εκτ;ος απ’το ότι έχουμε υποστεί την πιο άδικη ηθική και εξελευστική πολιτιστική επίθεση στην ιστορία μας εδώ και δυο χρόνια από τα Γερμανικα ΜΜΕ, και με τέτοιο συστηματικό τρόπο που εξαπλώθηκε πειστικά και στον υπόλοιπο κόσμο, ώστε να φτάσει η απαξίωση ακόμα και σε απλούς ελλήνες πολιτες εξω απ΄την Ελλαδα, αλλα έχουμε παραστεί μάρτυρες της δημιουργίας ενός βαρβαρικού μορφώματος που αυτο-αποκαλείται Χρυσή Αυγή, και χάρις στις αντίξοες περιστάσεις μας, κατάφερε να μπει στη Βουλή των Ελλήνων με όλα τα συμβολα και τις συμπεριφορές νεοναζιστών. Το πόσο δεν είναι “ελληνικό” αυτό το φαινόμενο είναι φανερό και από την ιδεολόγια του και από τα συμβολα και τις τελετές που τόσο χοντρικά και αδέξια μιμείται.

Πολλοί από τους συναδελφους μου διανοούμενους και συγραφείς δεν μοιάζουν να το παίρνουν στα σοβαρά. Δεν βαρυέσαι έχουμε δει κι άλλα κι αυτό θα περάσει, λένε ελαφρά τη καρδία.

Ομως όταν αυτή η κίνηση αρχίζει να βιαιοπραγεί, να δέρνει μεχρι θανάτου τα θύματα της κυκλοφορώντας τις μέρες στα ΜΜΣ και τις νύχτες σε ομαδες που στοχεύουν κυριως τους ξένους μετανάστες ατιμωρητί χωρίς ποτέ να επεμβαίνει η αστυνομία παρά σε ελάχιστες περιπτώσεις είναι λόγος μεγάλης ανησυχίας για την εικόνα της οχλοκρατίας που παρουσιάζει η Ελλάδα στο εξωτερικό, πράμμα που προστιθεται και δικαιολογεί εν μέρει όλες τις ποηγούμενες επιθέσεις και καταδίκες εναντίον μας

Δεν είναι ανάγκη να επισημάνω πόσο μεγάλος κίνδυνος είναι αυτός για τα εθνικά μας συμφέροντα και ιδιώς σε εποχή μεγάλης ύφεσης και παράλυσης της οικονομίας μας πόσο βλάπτει τον ξένο τούρισμό τον οποίο προσφάτως άρχισαν να στοχεύουν, απόπου εξαρτάται το ψωμί του έλληνα στους εξη μήνες από τον Απρίλο-Μαιο εως τον Οκτώβριο-Νοεμβριο της καλοκαιρίας. Οταν πλήττεται το ψωμί του μέσου έλληνα από την ξενοφοβική συμπεριφορά ενός”κόμματος” δεν το βλέπω να έχει πολύ μέλλον

Το ότι δεν τους έχει αποκηρύξει ονομαστικά το κόμμα σας δεν ειναι δική μου δουλεια. Αλλα είναι κακό σημάδι για την ανομία που απολαμβάνουν. Μάλιστα τελευταίως έχω πληροφορηθεί για μια οδηγία που εξέδωσε η Πρεσβεία των Φιλιππίνων, να μην κυκλοφορούν πολίτες της μετά τις 10 μμ. Και στη συνέχεια το σχόλιο της εαν συνεχιστούν αυτές οι δολοφονικές επιθέσεις δεν θα μείνει ούτε ένας Φιλιππινέζος στην Ελλάδα ούτε καν Πρεσβεία.

Και θα γνωρίζετε ασφαλώς Κύριε Προεδρε πόσο νομοταγείς είναι αυτοί οι εργαζόμενοι από τις Φιλιππίνες στη χώρα μας πόσο εργατικοί/ες και πόσο μας έχουν βοηθήσει στα οικιακά και τις νοσηλείες. Για να βρεθούν αντίστοιχες ελληνίδες είναι πλέον αδυνατον από πολ;υ καιρό γιατί προτιμούν όχι παραδόξως “να μεταναστεύσουν” οι ίδιες σε άλλες χώρες, όπως η Αυστραλία ή ο Καναδάς για παράδειγμα, όπου δεν τους ξυλοκοπούν ή τους σκοτώνουν ομάδες πολιτών με το έτσι θέλω, όταν τους ρωτήσουν τι κάνουν, ούτε καν αν τους ζητήσουν αν έχουν άδειες, τελείως παράνομα γιατί δεν εναπόκειται στα δικαιώματά τους, να ρώτάνε αν δουλέυουν εδώ ή όχι.

Τελείως παράνομη είναι αυτή η συμπεριφορά και αφορά όλους τους ξένους που επισκέπτονται την χώρα μας, είτε είναι μετανάστες χωρίς άδειες ή τουρίστες. Δεν ειναι η δουλειά κανενός εκτός από τα επίσημα όργανα της πολιτείας να επιβάλουν τον Νόμο.
Οταν ο Υπουργός της Κυβέρνηής σας Κύριος Δένδιας δήλωσε ότι δεν μπορεί το ελληνικό κρατος να προστατεύσει όσους δεν εχουν άδεια παραμονής, σας ερωτώ Κύριε Προέδρε σε ποιά χώρα οι πολίτες δικαιούνται να ελεγχουν να ξυλοκοπούν και να δολοφονούν κάποιον που δεν έχει άδεια. Εχώ ζήσει σε πολλές χώρες αλλά πουθενά δεν βρήκα καμμιά τέτοια εξουσιοδότηση.

Τι θα σκεπτόταν ο κοινός μας φίλος και συγγενής σας Οδυσσέας αν έβλεπε αυτή την κατάσταση στην πόλη όπου του άρεσε να κάνει βόλτες τη νύχτα με φίλους συζητώντας, όπως το κάναμε τόσο συχνά, να πρέπει τώρα να φυλάγεται όχι από κοινούς κακοποιούς αλλά από φανατικές μαυροφορεμένες ομάδες νεοναζιστών εισαγόμενων συμβολικά και ουσιαστικά από την Γερμανία..

Δεν γνωρίζω πόσο καλύπτονται από την αστυνομία μας οι τελευταίοι αυτοί, όπως διαδίδεται, αλλά γνωρίζω ότι το κρατος του νόμου πηγάζει από την πολιτική εξουσία, από τις διαταγές και οδηγίες που εσείς ως πρωθυπουργός της χώρας θα δώσετε στον Υπουργό “Προστασίας του Πολίτη” να μην ρεζιλευτεί αυτός ο τίτλος, και που αυτός με τη σειρά τους θα δώσει στην αστυνομία και στους εισαγγελείς να μην ανέχονται καμμιά ανομία ή οχλοκρατία και να τιμωρούνται αυστηρά όσα από τα οργανά της πολιτείας συμπράττουν ή αδρανούν

Αλλιώς ο τόπος μας γρήγορα θα βρεθεί απομονωμένος απ’ τον υπολοιπο κόσμο. Και αν αυτή η συμπεριφορά η βάρβαρα ρατσιστική και παράλογη, εξακολουθεί να γίνεται ανεκτή χωρίς να ληφθούν αυστηρά μέτρα, θα χάσετε και σεις και τα κόμματα της συνκυβερνήσης σας τους ψήφους των ελλήνων που ανησυχούν για τα προς το ζειν τους από την ξενοφοβική απειλή τέτοιων ομάδων, εγκληματικές, ανεγκέφαλες και εχθρικές ως προς τα συμφέροντα της πατρίδας μας που μάχεται να επιβιώσει.

Πολύ φιλικά και με όλο την ελπίδα να λάβετε σοβαρά την βαθειά μου ανησυχία, ενώ προσπαθώ να υπερασπισθώ τον τόπο λαο και πολιτισμό μας από τα στερεότυπα σε όλα τα άρθρα μου.

Σας Χαιρετώ με απόλυτη εμπιστοσύνη στην δημοκρατική σας συνείδηση.
Δικός Σας
Νάνος Βαλαωρίτης

Ο Φώτης, ο Αντώνης και ο μύλος του ρατσισμού

Δεν τους πιάνεις από πουθενά.

Υποχωρεί -με κόστος- ο Κουβέλης σε θέματα όπως ΕΕΤΗΔΕ, Δημόσιο, προϋπολογισμό κλπ. προκειμένου να μην προκαλέσει ρωγμές στην κυβέρνηση και δημιουργηθούν παρενέργειες στο επαχθές αλλά αναγκαίο πρόγραμμα δημοσιονομικής σταθερότητας, βγαίνουν όλοι και τον χαρακτηρίζουν “δεκανίκι”, “κωλοτούμπα”, “υπηρέτη του συστήματος”, “ο καλύτερος φίλος του Σαμαρά” κοκ.

Δεν υποχωρεί ο Κουβέλης (μαζί με το Βενιζέλο) στο αντιρατσιστικό, ένα θέμα που δεν άπτεται των μνημονιακών υποχρεώσεων της Ελλάδας, αλλά την καθιστά διεθνώς ρεζίλι και μια άκρως ξενοφοβική χώρα, η οποία παρότι έχει πρόβλημα ρατσισμού και ανόδου των ναζί, αδρανεί και αδιαφορεί ως προς στην αντιμετώπιση του(ς), αποκαλείται “υπερβολικός”, “εκνευρισμένος άρα πανικόβλητος λόγω χαμηλών ποσοστών”, “ποντίκι που βρυχάται”.

45582_10152689538255487_1789771731_n

Μήπως τελικά, τον προτιμούν σε κανά καφενέ με ασήκωτο κομπολόι και καταγγελτικό τσιγάρο να κατακεραυνώνει την “κεβέρνηση”, αντιμνημονιακά και παντελονάτα; Τότε θα ήταν οκ ο Φώτης; Και αβρόχοις ποσίν;

Ετοιματζίδικη, προκάτ, προτηγανισμένη δημοσιογραφία. Από το δευτεριάτικο “είναι βέβαιο ότι θα βρεθεί συμβιβαστική, στογγυλή λύση στο θέμα που ανέκυψε με το αντιρατσιστικό”, περάσαμε στην “πρώτη σοβαρή κρίση της κυβέρνησης” της Τρίτης και στο σημερινό “έλα μωρέ, σιγά μη ρίξουν την κυβέρνηση για το αντιρατσιστικό”.

(Θα ήθελα να μπορούσαμε να δούμε πώς θα ήταν η Ελλάδα σήμερα, εάν ο Κουβέλης δεν έπαιρνε την ιστορική απόφαση πέρυσι τέτοια εποχή να βάλει πλάτη σε κυβέρνηση συνεργασίας ώστε να σωθεί η χώρα από την ακυβερνησία, τη χρεοκοπία και από απείρως επικινδυνότερες περιπέτειες απ’ όσες βιώνουμε τα τελευταία χρόνια). Το θέμα του ρατσισμού δεν νοείται να αποτελεί δευτερεύον θέμα κομματικής αντιπαράθεσης σε μια χώρα που οι ναζήδες έχουν βγει παγανιά. Για τον Κουβέλη η επιμονή στην ψήφιση του νομοσχεδίου δεν σχετίζεται με μικροκομματικά οφέλη, καθώς διακυβεύονται πολλά περισσότερα και το αντιλαμβάνεται.

Όταν, μαλάκα, θα ξυπνήσεις μια μέρα και θα έχεις χούντα, μην εκπλαγείς. Αναρωτήσου απλά γιατί από τη στιγμή που ο Αντωνάκης ανέλαβε τον ενταφιασμό του νομοσχεδίου που ο ίδιος ζήτησε να συνταχθεί, σταμάτησε η Χρυσή Αυγή τα πανηγύρια. Να σου πω εγώ: Διότι κέρδισε ήδη. Διότι τη δουλειά της την κάνει ο Σαμαράς και δεν υπάρχει κανένας λόγος να εκτίθεται πια. Έχει μετατοπιστεί στο επίκεντρο της δημόσιας σφαίρας. Ο Σαμαράς, γνωστός για τις ακροδεξιές του θέσεις από εποχής ΠΟΛΑΝ, συνεχίζει τη “λαμπρή” παράδοση του Χρυσοχοϊδη, του Λοβέρδου, του Δένδια και όλων όσων, συνεπικουρούμενων από άθλια τηλεοπτικά υποπροϊόντα, ρίχνουν νερό στο μύλο του λαϊκισμού, του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας.

Όταν κλείνεις τα αυτιά στον επίτροπο για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τον Μούιζνιεκς, όταν γράφεις στα παπάρια σου τις εκθέσεις της Διεθνούς Αμνηστίας, όταν κοροϊδεύεις τους κουτόφραγκους (βλ. επίτροπο Μάλμστρεμ) υποσχόμενος ότι θα περάσεις άμεσα το εν λόγω νομοσχέδιο, όταν αφήνεις να δρουν ανενόχλητα τάγματα εφόδου στις γειτονιές της Αθήνας, όταν δεν βλέπεις ότι τα κρούσματα ρατσιστικών επιθέσεων έχουν αυξηθεί κατακόρυφα, όταν αδιαφορείς για την ύπαρξη δολοφονημένων αλλοδαπών, όταν αφήνεις να εδραιώνεται και να νομιμοποιείται στα κεφάλια ενός ταλαιπωρημένου λαού η ακραία και εγκληματική πρακτική διασποράς τυφλού μίσους από ναζιστικούς κύκλους, όταν μέσω της Γ.Γ της κυβέρνησης βάζεις την ΚΕΝΕ να κρίνει αντισυνταγματικό το νομοσχέδιο, το οποίο έχουν συντάξει και ελέγξει δύο πρώην πρόεδροι του ΔΣΑ, συνταγματολόγοι, και κάνεις διαρροή μία ώρα πριν το ad hoc συμβούλιο των αρχηγών της τρικομματικής, και σε λένε και Σαμαρά ε, ναι, θα πεις ότι δεν χρειάζεται επικαιροποίηση του αντιρατσιστικού νομικού πλαισίου. Ακόμη μια φορά ανεύθυνος, ως συνήθως. Δεν χρειάζεται, οι υπόλοιποι, να τον παρακολουθήσουμε.

Τρελαντώνης

Θεωρώ ύψιστη υποκρισία, μνημείο ασχετοσύνης και πούρο λαϊκισμό τόσο την άποψη ότι “δεν χρειαζόμαστε (καν) αντιρατσιστικό νόμο”, όσο και την αγανακτισμένη νουθεσία διαφόρων, οι οποίοι απευθυνόμενοι σε ΔΗΜΑΡ και ΠΑΣΟΚ υποστηρίζουν ότι “εδώ ο κόσμος καίγεται, κι εσείς ασχολείστε με το αντιρατσιστικό”.

Αυταπόδεικτος σκοταδισμός και οπισθοδρόμηση.

Ζήτω η φάρα μας
Ζήτω η ΠΟΛΑΝ
Ζήτω η μοναδική υποσαχάρεια “ευρωπαϊκή” χώρα
Ελλάς, Ελλάς, Αντώνης Σαμαράς

godzillamininfo1954

* επαναλαμβάνω ότι ο Σαμαράς ήταν εκείνος, ο οποίος ζήτησε από Ρουπακιώτη και Καραγκούνη την επίσπευση της εκπόνησης του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου και μάλιστα απαίτησε αυστηρές διατάξεις (το αρχικό προσχέδιο του φάνηκε light). Ας μας πει τι άλλαξε κλαι προχώρησε σε κωλοτούμπα.

Η αλήθεια για τον αντιρατσιστικό νόμο

Μέσα στην άνοιξη ο ίδιος ο πρωθυπουργός Α.Σαμαράς ενημερώνει στο τριψήφιο νούμερο τους κυβερνητικούς εταίρους ότι σκοπεύει να φέρει προς ψήφιση αντιρατσιστικό νομοσχέδιο. Η πρωτοβουλία είναι δική του και οι Κουβέλης – Βενιζέλος συμφωνούν. Κατόπιν, δίνεται εντολή στον Υπουργό Δικαιοσύνης κ. Ρουπακιώτη να συντάξει το σχετικό σχέδιο νόμου. Ο Φ.Κουβέλης δεν έχει μόνο συμβουλευτικό χαρακτήρα επί των διατάξεων, αλλά και κάτι παραπάνω. Για τη ΔΗΜΑΡ το εν λόγω νομοσχέδιο είναι εκ των ων ουκ άνευ και αιχμή του δόρατος. Φυσιολογικό, εάν ληφθεί υπόψη ότι στα οικονομικά σύρθηκε το τελευταίο δωδεκάμηνο πολλές φορές σε αποφάσεις εκτός των πολιτικών της θέσεων και υπό συνθήκες εκβιαστικής πίεσης.

1

Το αρχικό σχέδιο χαρακτηρίζεται από τον πρωθυπουργό “ήπιο” και επιστρέφεται στο Ρουπακιώτη για την “αυστηροποίηση των διατάξεων”. Αυτά συμβαίνουν πριν από το ταξίδι του πρωθυπουργού στην Κίνα. Το επιτελείο Ρουπακιώτη με την εποπτεία του Κουβέλη επεξεργάζονται εκ νέου τις διατάξεις εκπονώντας ένα πλήρες και επικαιροποιημένο σχέδιο νόμου, το οποίο ενσωματώνει Οδηγίες της Ε.Ε και ενισχύει το νομοθετικό οπλοστάσιο της χώρας εναρμονίζοντάς το μετά από τριάντα χρόνια με την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Ο Υπουργός Δικαιοσύνης πράττει τα αυτονόητα. Στη χώρα με τα μεγαλύτερα ποσοστά ρατσιστικών επιθέσεων, με ναζί να προελαύνουν και με μια βαθιά συντηρητική κοινωνία λαμβάνει μέτρα με την (δική μας) ελπίδα και απαίτηση να εφαρμόζονται.

Κατά το ταξίδι του Κουβέλη στις Βρυξέλλες αρχίζουν οι διαρροές από τη Συγγρού και το Μαξίμου. Μαθαίνουμε το όνομα “Μπαλτάκος”. Μαθαίνουμε από τους δημοσιογράφους-που-μας-αξίζουν ότι στη ΝΔ δεν υπάρχουν πλειοψηφίες, ότι δεν χρειάζεται, ότι θα ηρωοποιηθεί η Χρυσή Αυγή, ότι είναι επαρκής ο νόμος του… 1979.Το νομοθέτημα υποσκάπτεται από εκείνους ακριβώς που είχαν λάβει την πρωτοβουλία. Ο Σαμαράς απουσιάζει στην Κίνα και αφήνει τους άλλους να κάνουν τη βρώμικη δουλειά.

Οι φωνές του Κουβέλη, ο οποίος ήταν θετικός σε βελτιώσεις, αλλά διαφωνούσε κάθετα εξ’ αρχής στη ματαίωση, αναβολή ή μη προώθηση του αντιρατσιστικού, λέγεται, ότι ακούστηκαν από το δικηγορικό του γραφείο στις αρχές της Πανεπιστημίου ως το κτήριο της Βουλής. Τι άλλαξε, τι σημαίνουν όλα αυτά, τι θα γίνει από εδώ και πέρα, όλα θα λυθούν απόψε στις 18.00, στη σύσκεψη των κυβερνητικών εταίρων, την οποία απαίτησε ο Κουβέλης. Ο Σαμαράς πρέπει να βρει καλά επιχειρήματα για να δικαιολογήσει τη στροφή 180 μοιρών.

Τα ρεπορτάζ που διοχετεύονται στον τύπο περί “γεφυρώματος των διαφορών” και “κατευνασμού των εταίρων” εξακολουθούν να εκπορεύονται από το Μαξίμου και απηχούν τους ευσεβείς πόθους της κυβέρνησης, η οποία προσπαθεί να στήσει ανάχωμα στη Χρυσή Αυγή και υπαναχωρεί πιστεύοντας εγκληματικά αφελώς ότι θα επαναπατρίσει έτσι ψηφοφόρους. Στη ΝΔ πλανώνται πλάνην οικτράν, εάν νομίζουν ότι αυτό θα περάσει έτσι (όπως πέρασαν τόσα και τόσα)… Η άποψή μου είναι ότι πρόκειται για την πρώτη σοβαρή ενδοκυβερνητική κρίση.