Για να μεταμορφώσουμε τον κόσμο πρέπει ν’ αρχίσουμε από εμάς τους ίδιους

[L: Ο φίλος μου ο Νίκος, με τον οποίο μοιραζόμαστε πλήθος κοινών ιδεών, προβληματισμών και ουτοπιών, μου έστειλε αποσπάσματα από το βιβλίο “η χαρά της ελευθερίας” του Κρισναμούρτι (εκδ.Καστανιώτη), το οποίο πρωτοεκδόθηκε το 1954. Το περιεχόμενο του βιβλίου είναι μια συλλογή από εξαιρετικά κείμενα, τα οποία βασίζονται σε δημόσιες ομιλίες του Κρισναμούρτι στις ΗΠΑ, Αγγλία, Γαλλία, Ινδία την πενταετία 1947-1952. Όπως μου μετέφερε ο Νίκος, κείμενα του Κρισναμούρτι διάβαζε από το ραδιόφωνο, όταν έκανε εκπομπές πριν από κάμποσα χρονάκια, φοιτητής ψαγμένος στη Θεσσαλονίκη, με αποτέλεσμα να δεχθεί επίπληξη από τη διεύθυνση του σταθμού (καθώς το “μην ακούτε κανέναν”, “ψαχτείτε μόνοι σας”, “δείτε την ψυχή σας” δεν είναι ποτέ αρεστά σε παντός είδους εξουσίες και ιεραρχίες) και να αποχωρήσει μετά από λίγες ημέρες].

grey,lost,pathway,trees-ff0257ceb867f902a0912a053e04bf99_m

Είναι δεδομένο ότι πάντα η κοινωνία παγιώνει τις αντιλήψεις του ατόμου και το απορροφά και ότι μία διαρκής δημιουργική επανάσταση μπορεί να υπάρξει μόνο μέσα στο άτομο, όχι έξω απ’ αυτό, όχι στην κοινωνία…… Είναι φανερό πως η σημερινή κοινωνική δομή στην Ινδία, στην Ευρώπη, στην Αμερική, σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου, διαλύεται με γοργούς ρυθμούς και αυτό το βλέπουμε μέσα στην ίδια μας τη ζωή. Μπορούμε να το παρατηρήσουμε καθώς περπατάμε στο δρόμο. Δεν χρειάζονται σπουδαίοι ιστορικοί για να μας πουν ότι η κοινωνίας μας καταρρέει. Και πρέπει να βρεθούν νέοι «αρχιτέκτονες», νέοι «χτίστες» για να δημιουργήσουν μία νέα κοινωνία. Το οικοδόμημα πρέπει να χτιστεί πάνω σε νέα θεμέλια, πάνω σε γεγονότα και αξίες που να έχουν ανακαλυφθεί τελευταία. Τέτοιοι «αρχιτέκτονες» δεν υπάρχουν ακόμα. Δεν υπάρχουν «χτίστες», δεν υπάρχει κανένας που – παρατηρώντας το γεγονός, αποκτώντας επίγνωση ότι το οικοδόμημα γκρεμίζεται – να μεταμορφώνεται σε «αρχιτέκτονα». Αυτό είναι το πρόβλημά μας. Βλέπουμε την κοινωνία να καταρρέει, να διαλύεται, και είμαστε εμείς – εσείς κι εγώ – που πρέπει να γίνουμε «αρχιτέκτονες». Εσείς κι εγώ πρέπει να ανακαλύψουμε νέες αξίες και να χτίσουμε πάνω σε πιο βαθιά και ανθεκτικά θεμέλια. Γιατί αν βασιστούμε στους επαγγελματίες «αρχιτέκτονες» και «χτίστες», στους πολιτικούς και στους θρησκευτικούς ηγέτες, θα βρεθούμε ακριβώς στην ίδια θέση όπως και πριν…..Εσείς κι εγώ πρέπει ν’ αποκτήσουμε επίγνωση των αιτιών κατάρρευσης της κοινωνίας και να δημιουργήσουμε ένα καινούργιο οικοδόμημα που να μη βασίζεται στην απλή μίμηση αλλά στη δική μας δημιουργική κατανόηση….Γιατί η κοινωνία καταρρέει, διαλύεται; Μια από τις βασικές αιτίες είναι ότι οι άνθρωποι, εσείς, έχουν πάψει να είναι δημιουργικοί. Θα εξηγήσω τι εννοώ. Εσείς κι εγώ έχουμε καταλήξει να μιμούμαστε, να αντιγράφουμε – και εξωτερικά και εσωτερικά. … έως ένα σημείο, πρέπει να υπάρχει κάποια μίμηση, αντιγραφή στο πρακτικό, τεχνικό επίπεδο. Αλλά όταν εσωτερικά, ψυχολογικά, υπάρχει μίμηση, τότε σίγουρα παύουμε να είμαστε δημιουργικοί. Η εκπαίδευσή μας, η κοινωνική μας δομή, αυτό που αποκαλείται «θρησκευτικότητα», όλα βασίζονται στη μίμηση, πράγμα που σημαίνει ότι ακολουθώ ένα ορισμένο κοινωνικό μοντέλο ή θρησκευτικό μοντέλο. Έχω πάψει να είμαι ένα αληθινά ανεξάρτητο άτομο, έχω απλώς γίνει, ψυχολογικά, μία μηχανή επανάληψης με κάποιες διαμορφωμένες αντιδράσεις, είτε αυτές είναι αντιδράσεις ινδουϊστή, χριστιανού ή βουδιστή, είτε είναι γερμανικής νοοτροπίας είτε αγγλικής. Οι αντιδράσεις μας είναι επίσης διαμοργωμένες σύμφωνα με το μοντέλο της κοινωνίας όπου ζούμε, είτε είναι ανατολική, είτε δυτική, είτε θρησκευόμενη, είτε υλιστική. ….. Επειδή όλη η νοητική και ψυχολογική μας δομή βασίζεται στην αυθεντία, θα πρέπει να υπάρξει ελευθερία από αυτήν για να γίνουμε δημιουργικοί. Δεν έχετε προσέξει ότι σε στιγμές δημιουργικότητας, σ’ αυτές τις μάλλον ευτυχισμένες στιγμές με ζωντανό ενδιαφέρον, δεν υπάρχει αίσθηση επανάληψης, αίσθηση αντιγραφής; Τέτοιες στιγμές είναι πάντα καινούργιες, φρέσκες, δημιουργικές, ευτυχισμένες…

…Για να μεταμορφώσουμε τον κόσμο πρέπει ν’ αρχίσουμε από εμάς τους ίδιους…

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: