Ο μαλάκας ελληνάρας του Μετρό (true story)

576267_4455248027319_1605427573_n

Μου το μετέφερε τηλεφωνικώς προ ολίγου δικηγόρος, στενός φίλος του “L” (ο οποίος φίλος, ας σημειωθεί, δεν είναι κανένας αριστερούκλας του κερατά). Κατεβαίνοντας από την Άμυνα με το μετρό προς το γραφείο του σήμερα το πρωί έγινε μάρτυρας ενός απαράδεκτου, αλλά συχνού και γνώριμου τον τελευταίο καιρό, επεισοδίου:

Άνθρωπος ζητούσε ελεημοσύνη από τους επιβάτες, με όση ευγένεια και αξιοπρέπεια μπορεί να έχει κανείς – και είναι γεγονός ότι στο μετρό υπάρχουν μεν επαίτες, αλλά δεν είναι φορτικοί (ακόμη και αν επαιτούν κατ’ επάγγελμα. Την ώρα που περιληπτικά κοινοποιούσε στον κόσμο τη στενόχωρη ιστορία του για τα παιδάκια του με προβλήματα υγείας μαζί με “σας ευχαριστώ πολύ”, “ο θεός να σας έχει καλά” κλπ, εμφανίστηκε ασφαλίτης του Μετρό και με διακριτικό τρόπο του ζήτησε να περάσει έξω. Ο άνθρωπος υπάκουσε και τον ακολούθησε. Προτού καν εξέλθει του βαγονιού στον επόμενο σταθμό, σύσσωμος ο ελληνικός λαός του Μετρό άρχισε να ωρύεται και να βρίζει. Όχι τον ασφαλίτη, αλλά τον επαίτη: “Αλβανοί που μεταμφιέζεστε σε γυναίκες και ζητιανεύετε”, “ζητιάνοι – μαϊμούδες”, “έεεετσι, καλά του έκανες” και διάφορα άλλα ελληνογαλλικά.

Όλος αυτός ο ρατσισμός, ο πούρος, ο ατόφια συμπλεγματικός και ελληναράδικος προκάλεσε τη αγανάκτηση του φίλου μου, ο οποίος όρθιος στη μέση του βαγονιού ύψωσε τη φωνή του για να ακουστεί και απευθυνόμενος στους φωνασκούντες είπε: “όποιος δεν θέλει, δεν δίνει ελεημοσύνη, βουλώστε το τώρα”.

Και οι μαλάκες οι ελληναράδες το βούλωσαν. Τέτοιοι είναι. Μην τους φοβάστε…Υψώστε ηθικό και δημοκρατικό ανάστημα και τσακίστε όπου συναντήσετε τον καθημερινό, μικρής και μεγάλης έντασης, ρατσισμό…

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: