Η μιζέρια ως τηλεοπτικό προϊόν

Και πάλι στη ΔΕΗ της Κλαυθμώνος. Ακόμη μια δόση κερατιάτικου χαρατσίου για κλειστό σπίτι στο Πήλιο. Εκπρόθεσμος λογαριασμός, το ορντέβρ της τσαγκαροδευτέρας.

Το ίδιο άγριο και καταθλιπτικό σκηνικό με τις προηγούμενες φορές. Δεν θα μπω στη διαδικασία να το περιγράψω εκ νέου. Είναι όλα εξιστορημένα εδώ:

https://derlandstreicher.wordpress.com/2013/01/04

Η εμπειρία μου στην ατελείωτη ουρά μετριάστηκε κάπως από την εικόνα του μπροστά μου να διαβάζει τη “Μεταμόρφωση” του Κάφκα και του πίσω μου να ξεφυλλίζει αμερικανική εφημερίδα.

557853_627065477309254_297285502_n

Το καινούριο αυτή τη φορά ήταν η παρουσία τηλεοπτικής κάμερας, η οποία κατέγραφε άγριες διαθέσεις εντείνοντας τον εκνευρισμό. Έμεινα άφωνος με την απαράμιλλη, μέσα στο χώρο, άνεση των μπαλετικών κινήσεων ξανθιάς τηλερεπόρτερ καναλιού πανελληνίας εμβελείας. Εκτελώντας χρέη παραγωγού, σκηνοθέτη, ρεπόρτερ και…μπούμαν επιχειρούσε σαν αετός που έχει εντοπίσει το θήραμά του αστραπιαίες καταδρομικές επιθέσεις με το ματζαφλάρι στο χέρι σε γκισέ, ταμεία, πηγαδάκια και σε αγανακτισμένους γέροντες κάνοντας νόημα στον οπερατέρ να βιαστεί και να αποθανατίσει τις πιο δραματικές σκηνές. Με ρουτινιάρικα αιμοβόρο ύφος επέλεγε προσεκτικά πλάνα των πιο εξαθλιωμένων περιπτώσεων, εκβίαζε δηλώσεις “φτιαγμένων” ανθρώπων και σκάναρε οριζοντίως και καθέτως τις ατελείωτες ουρές διεθύνοντας με επαγγελματική μαεστρία τη λήψη εικόνων των εκατοντάδων εγκλωβισμένων πολιτών-κομπάρσων.

Φαντάζομαι ότι στα στούντιο της Κάντζας με την προσθήκη ανατριχιαστικά αγωνιώδους μουσικής επένδυσης, τίτλων-θρίλερ και εκφώνησης που μηρυκάζει αναπόδραστη μιζέρια, θα σφυρηλατηθεί ένα ολοκληρωμένο, αποκαλυπτικό οδοιπορικό με ζουμαρίσματα στον ανθρώπινο πόνο επιμένοντας στην οργή και τα μπινελίκια παρά στην στην ουσία του προβλήματος, ώστε το βραδάκι στο δελτίο ειδήσεων να αγανακτίσουν όλοι οι καναπέδες ταυτόχρονα.

Αποδρώντας από τη σκοτεινή στοά της ΔΕΗ και εισερχόμενος στο σταθμό του Μετρό της Πανεπιστημίου, πλημμύρισε το μάτι μου από τα αμέτρητα σημαιάκια (απ’ αυτά τα φθηνιάρικα του ενός ευρώ από το Lidl και τους πλανόδιους σε παρελάσεις) με το εθνικό σύμβολο που έχουν κολλήσει πρόχειρα με σελοτέϊπ στα τζάμια και τους εσωτερικούς τοίχους των εκδοτηρίων εισιτηρίων οι υπάλληλοι του Μετρό (οι μήπως οι αναπαυόμενοι εκεί μέσα αστυνομικοί;). Δεν μπόρεσα παρά να αισθανθώ τουλάχιστον εθνική υπερήφανεια για τη λειτουργία της διοίκησης, τη στωικότητα των συμπολιτών μου, τον επαγγελματισμό των δημοσιογράφων, την αισθητική και την εν γένει ανωτερότητά μας.

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: