Σκουπιδοστολισμένα Χριστούγεννα

Ξανά ο κύριος Μπαλασόπουλος. Ο εν λόγω «σκληρός» συνδικαλιστής έχει παρερμηνεύσει το ρόλο του. Πολιτεύεται χωρίς να είναι εκλεγμένος εκπρόσωπος των πολιτών. Υπερασπίζεται τα κεκτημένα του κλάδου του, της ΠΟΕ ΟΤΑ, έχοντας εκφυλίσει το όποιο δίκιο του, καθώς η διαμαρτυρία έχει μετατραπεί σε κοινωνικό εκβιασμό.

 

719046974403

Με τον εμπρηστικό και διχαστικό του λόγο στοχοποιεί όσους θεωρεί ότι βρίσκονται εμπόδιο στο δρόμο του: Καφέδες και φάπες στο γερμανό πρόξενο, κακόγουστες και ανιστόρητες φιέστες με ναζιστικές στολές κατά τη διάρκεια της επίσκεψης Μέρκελ στην Αθήνα, προπηλακισμοί και άσκηση βίας εις βάρος εκπροσώπων της τοπικής αυτοδιοίκησης κυνηγώντας τον…Φούχτελ, προσβλητικοί χαρακτηρισμοί προς τον Καμίνη, υβριστικές δηλώσεις προς την κυβέρνηση («άθλια τρικομματική συγκυβέρνηση», απειλητικός ακτιβισμός («ντου» στο Υπουργείο Διοικ. Μεταρρύθμισης και στην ΚΕΔΚΕ, «χάπενινγκ» με ρήψη σκουπιδιών στα γραφεία της ΔΗΜΑΡ κλπ).

Ο κύριος Μπαλασόπουλος περνάει τακτικότατα κάτω από το παράθυρό μου πορευόμενος προς το Υπουργείο. Συνήθως περπατάει αγέρωχα ως ηγέτης μπροστά από το κεντρικό πανό ακολουθούμενος από κάμερες και δυο-τρεις παρατρεχάμενους, αφού προηγουμένως έχει προκαλέσει κυκλοφοριακό χάος σε ολόκληρο το κέντρο της πρωτεύουσας. Πίσω του 150-200 νοματαίοι, όλοι κι όλοι. Λέγεται ότι δεν ελέγχει περισσότερους, παρότι ηγείται ενός κλάδου που αριθμεί περί τα 25000 άτομα. Ούτε εγώ έχω δει περισσότερους από 200 – 300 στην καλύτερη.

Ποιος του δίνει το δικαίωμα να συμπεριφέρεται ως μικρός Καίσαρας; Η έπαρση και η κοινωνική αμετροέπεια που επιδεικνύει προκύπτουν από μια κακώς νοούμενη «μαχητικότητα» που εξέθρεψε το σύστημα ΠΑΣΟΚ επί δεκαετίες; Είναι μόνο ο ασυμβίβαστος πρόεδρος της ΠΟΕ-ΟΤΑ και οι «δικοί του» που χάνουν από την κρίση; Ή μήπως θέλουν να είμαστε όλοι χαμένοι (που είμαστε), ενώ αυτός και η παρέα του να συνεχίζουν την ωραία, (δι)ορισμένη από τους πολιτικούς φίλους ζωή, σαν να ζούμε το ’85, το 99 ή το 2004; Ο εν λόγω εργατοπατέρας, όπως και πολλοί άλλοι σε – όπουλος, διάδοχοι διαφόρων Πρωτοπαπάδων, είναι γέννημα – θρέμμα αυτής της νοοτροπίας που εν πολλοίς πληρώνουμε σήμερα. Βολεύτηκε στο δημόσιο διορισμένος στο Δήμο Γλυφάδας από τους Πασόκους πριν από 28 χρόνια, αποτέλεσε το αγαπημένο παιδί της ΠΑΣΚΕ στις αρχές της δεκαετίας του 2000 και ανέβηκε τη σκάλα της “επιτυχίας” μέχρι την προεδρία της ΠΟΕ ΟΤΑ. Το τελευταίο διάστημα, όταν κατάλαβε ότι από το ΠΑΣΟΚ δεν έχει να πάρει τίποτε άλλο, ανέκρουσε πρύμνα και αυτονομήθηκε, ήτοι έγινε ανεξέλεγκτος, αφού προηγουμένως, προεκλογικά, δεν παρέλειψε να επισκεφτεί κομματικά γραφεία (εξ’ αυτών που σήμερα πολιορκεί και βομβαρδίζει με απορρίμματα), προκειμένου να προσφέρει ψήφους και στήριξη – προφανώς με το αζημίωτο.

Ενόψει των Χριστουγέννων που θα εορταστούν φέτος σε συνθήκες φτώχειας και βαρύ κλίμα, την ώρα που ο καθένας σκέφτεται «άντε, να κάνουμε κάτι, να μην αφήσουμε τη μιζέρια να μας καταβάλει», η ΠΟΕ-ΟΤΑ αποφασίζει κλιμάκωση των κινητοποιήσεων για τη διασφάλιση των συμφερόντων του κλάδου χρησιμοποιώντας τα σκουπίδια ως απασφαλισμένη χειροβομβίδα, αγνοώντας και εκβιάζοντας την υπόλοιπη κοινωνία. Οι κάδοι στις γειτονιές της Αθήνας ήδη ξεχειλίζουν από απορρίμματα, λόγω της συνεχιζόμενης απεργίας των εργαζομένων στους δήμους για το μέτρο της διαθεσιμότητας.

Επομένως, η εορταστική Αθήνα θα είναι σκουπιδοστολισμένη εξαιτίας των κινητοποιήσεων της ΠΟΕ-ΟΤΑ. Λίγη ασχήμια και λίγη μπόχα παραπάνω θα την αντέξουμε κύριε Μπαλασόπουλε, αρκεί να γίνει το δικό σας. Να ρίξουμε by the way και την κυβέρνηση, να φύγουμε από το μνημόνιο, να δείξουμε τα καρύδια μας και σ’ αυτή τη Μέρκελ. Εμείς, σας υπόσχομαι, θα αναζητήσουμε το πνεύμα των Χριστουγέννων ακόμη και μέσα στα σκουπίδια. Έχουμε και μικρά παιδιά. Την μιζέρια, σας την επιστρέφουμε.

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: