Ποιήματα δρόμου σε ασπρόμαυρο φόντο

Έπεσε στα χέρια μου σε ανύποπτο χρόνο, στα Εξάρχεια, ένα υπέροχο περιοδικάκι – φανζινάκι με τίτλο “Ποιήματα Δρόμου Σε Ασπρόμαυρο Φόντο” (Τεύχος 11). Εξαιρετική δουλειά ανώνυμων ποιητών του δρόμου που με το μαγικό υλικό των ευαισθησιών τους κατασκεύασαν μια σχεδία – εκφραστικό όχημα για την έξοδο από τη βαρβαρότητα της συγκυρίας, ένα πλωτό δημιουργικό μέσο που χωράει όλους τους “επικίνδυνους για τον μέσο άνθρωπο”.

cropped-taxidi_sto_hwrohrono_tefh_41

Αντιγράφω δύο μικρά ποιήματα (αναζητήστε το φανζίν στα καφέ των Εξαρχείων):

“Είμαι εδώ σαν άλλοτε….περιμένω σε ένα σταθμό κάτι.

Τα τρένα που έρχονται και φεύγουν μου θυμίζουν τη ζωή

μου. Δεν ξέρω για που, ούτε από που, μόνο που είμαι…

         Οι φόβοι με εκδικούνται και προσπερνάνε τις

στιγμές που υπάρχουν. Τα μάτια μου κουράστηκαν πια να

κοιτάνε, απειλητικά ταξιδεύουν μόνα τους πλανιούνται με το

τίποτα και υπάρχουν για πάντα.

                                                   Παλιάτσος

——————–

Λυπητερή μελωδία (Ναπολέων Λαπαθιώτης, 1889 – 1944)

Είμαι φλογέρα! Ο πόνος μ’ άρπαξε,

Φύσηξε εντός μου με μανία:

Είμαι φλογέρα! Ο πόνος, μ’ άρπαξε,

Στη μι’ άκρη μου είναι ένα άγριο φύσημα,

Στην άλλη ερατεινή αρμονία.

Είμαι ένα βάραθρο των πόθων μου!

Είμαι ένας τάφος αδειανός!

Φίλησα τα όνειρα; Διαλύθηκαν!

Όλη η ψυχή μου είναι ένας Θάνατος,

Κι αν ζω, δεν είμαι ζωντανός,

Ήρθα να κλάψω και τραγούδησα!

Λυγμός ξεκίνησε απ’ τα σπλάχνα μου

Και μελωδία στα χείλη βγαίνει…

Της ερημιάς είμαι ένα χάλασμα!

Φτάνει ο βοριάς με ορμή, φριχτός….

Της ερημιάς είμαι ένα χάλασμα

Κι ο βόγγος μου είναι το νανούρισμα

Του Θανάτου και της Νυχτός…

L: Ο Ν.Λ. αυτοκτόνησε τον Ιανουάριο του 1944 με μια σφαίρα στο στήθος στη συμβολή των οδών Κουντουριώτου και Οικονόμου, στο πατρικό του σπίτι στου Στρέφη. Ένας αυθεντικά “καταραμένος”…

http://www.biblionet.gr/author/12696/%CE%9D%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%AD%CF%89%CE%BD_%CE%9B%CE%B1%CF%80%CE%B1%CE%B8%CE%B9%CF%8E%CF%84%CE%B7%CF%82

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9D%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%AD%CF%89%CE%BD_%CE%9B%CE%B1%CF%80%CE%B1%CE%B8%CE%B9%CF%8E%CF%84%CE%B7%CF%82

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: