The Time Takers – Don’t turn away (Jowar 104,New York,1966)

Παρουσιάζουμε σήμερα ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα 60’ς γκαράζ κομματιού, όχι από εκείνα τα σχετικώς γνωστά σε όσους έστω και ξώφαλτσα ενδιαφέρονται για το εν λόγω genre, αλλά ένα ανεξερεύνητο, επισκιασμένο και ξεχασμένο διαμαντάκι, του οποίου το βινύλιο, σκεπασμένο από το πέρασμα του χρόνου, την υγρασία και τη σκόνη, ακολούθησε την άδοξη τύχη χιλιάδων συναφών δημιουργιών της χρυσής τριετίας 1965 – 1968 (όταν δηλαδή τα ενθουσιώδη teen συγκροτηματίδια ξεπετάγονταν σαν τα μανιτάρια σε κάθε γωνιά των ΗΠΑ).

http://www.youtube.com/watch?v=T354QGrOxL4

Το μαγικό μείγμα μιας γκαραζόμπαντας των μέσων της δεκαετίας του 1960: Στόχος πρώτος η επιτυχία α λα Beatles ή Stones. Εναλλακτικά, επιτυχία στα κορίτσια του σχολείου. Στόχος δεύτερος η υπογραφή συμβολαίου με κάποια μικρομεσαία εταιρία (έστω) τοπικής εμβέλειας. Εναλλακτικά, η χρηματοδότηση από τους γονείς μιας ηχογράφησης σε βινύλιο 45 στροφών στον πλησιέστερο μάστορα.

Επιπλέον: (Προ)εφηβικός ενθουσιασμός. Ελκυστικό όνομα για τη μπάντα. Υποτυπωδώς ανεκτή φωνή. Στίχοι απλοί και κατανοητοί (συνήθως μονοθεματικοί – ας μην επεκταθούμε). Κάπως σχετικός κιθαρίστας. Ένα τουλάχιστον εμφανίσιμο μέλος (μερικές φορές, κανένα). Αγωνιώδεις στίχοι έρωτος δίχως ανταπόκριση. Κατάλληλο ντύσιμο με στενά σακάκια, beatle boots και μαύρα γιαλιά. Μακρύ μαλλί (κάτω από το αυτί – μερικές φορές περούκες για τα live σε άλλη πόλη). Γκρούπις (αδελφές, φίλες), κάρτες συστάσεων, κάποιος μεγαλύτερος ξάδελφος ή φίλος ως μάνατζερ. Όχημα οικογενειακό για τη μεταφορά οργάνων και τη μετακίνηση των “σταρς”. Διαθέσιμο γκαράζ ή σαλόνι για τις πρόβες.

619342

Το “don’t turn away” μαγνητίζει τον καλοπροαίρετο ακροατή που αναζητά την αθωότητα στο Rock and Roll, με υπνωτιστικά vocals, αξιόλογα ριφ, εξαιρετικές γέφυρες, μεστή ενορχήστρωση και καλοδουλεμένο ρεφραίν. Ένα έντιμο, δυναμικό gem από το σωτήριον έτος  1966 που αξίζει να μοιραστούμε εδώ και να του αποδώσουμε τις οφειλόμενες τιμές. Bad-ass!

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: