Μέρκελ: Η νέα σιδηρά κυρία (πολιτικό ψυχογράφημα από το Spiegel)

Όταν μιλούν οι ίδιοι οι γερμανοί για τη Μέρκελ, εμείς δεν χρειάζεται να προσθέσουμε κάτι παραπάνω. Αναδημοσιεύουμε από το τελευταίο τεύχος του Der Spiegel (έντυπη έκδοση), αποσπάσματα από το κύριο άρθρο, το οποίο είναι αφιερωμένο στη νέα “σιδηρά κυρία” της Ευρώπης επιχειρώντας να απαντήσει στο ερώτημα εάν η Μέρκελ μπορεί να σώσει την Ευρώπη. O τίτλος προετοιμάζει εξαρχής τον αναγνώστη: Kein Wunder – No Wonder.

merkel-efarmoste-grigora-tis-metarrythmiseis-1-315x236

——

“Φυσικά η κρίση έχει και την κωμική της πλευρά, π.χ. η ιστορία με τα υποβρύχια. Η Άνγκελα Μέρκελ αρχίζει τα χάχανα. Μετά κλονίζεται ολόκληρη από τα γέλια. Δάκρυα κυλούν στα μάγουλά της. Δεν μπορεί καν να μιλήσει. “Στραβό” λέει και προσπαθεί να επιβληθεί στο ξεκαρδιστικό γέλιο της. Δεν το καταφέρνει. Η καγκελάριος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας τραντάζεται σύγκορμη από ανεξέλεγκτα γέλια.

Η ιστορία, την οποία η Μέρκελ δεν μπορεί να διηγηθεί στους έλληνες, έχει ως εξής …(L: εξιστορείται η γνωστή σ’ εμάς υπόθεση των σταβών υποβρυχίων)…(…)… Οι γερμανοί έλεγξαν το υποβρύχιο και δεν ανακάλυψαν τίποτα. Τα προβλήματα τα διαπίστωσαν οι καταχρεωμένοι έλληνες και χρόνια μετά η Μέρκελ κλαίει απ’ τα γέλια γι’ αυτό. (…)

(…) Εάν διασωθεί το Ευρώ, θα πιστωθεί εκείνη πρώτη απ’ όλους το επίτευγμα, εάν καταρρεύσει, θα καταστεί η υπεύθυνη.

Δεν υπήρξε ποτέ στο παρελθόν ισχυρότερος γερμανός καγκελάριος, απ’ όσο είναι η Μέρκελ σήμερα στην Ευρώπη. Τούτο ενέχει ειρωνία, καθώς ειδικά σε θέματα ευρωπαϊκής πολιτικής η Μέρκελ διαφέρει από το σύνολο των προκατόχων της. Ποτέ δεν υπήρξε πιο ασυγκίνητος, απαθής καγκελάριος προς την Ευρώπη (…)

(…) Το “λιμάνι” της δεν υπήρξε ποτέ το Παρίσι ή η Ρώμη, αλλά οι ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ ήταν ο αντίθετος πόλος στη κακομοίρικη στενότητα της DDR, η Ευρώπη δεν προσέφερε υπόσχεση λύτρωσης. Αυτό τη διαφοροποιεί από τους δυτικογερμανούς κομματικούς της φίλους. Εκείνοι ανδρώθηκαν με την ιδέα, ότι η αποκατάσταση των γερμανών, η επανάκτηση της εθνικής αξιοπρέπειας και ταυτότητας μετά τα ναζιστικά εγκλήματα, περνούσαν μόνο μέσα από την Ευρώπη.

Για την Μέρκελ η Ευρώπη δεν συνιστά όνειρο, όραμα, έντονη επιθυμία (…), είναι εντέλει μια υπόθεση ευημερίας, ευρώ και σέντ και όχι έρωτας (…).

(…) Όποιος ταξίδεψε μαζί με τη Μέρκελ τον τελευταίο χρόνο στην Ευρώπη και στον κόσμο, έζησε μια γυναίκα αμείλικτου ρεαλισμού. Αυτό που την ενδιαφέρει είναι οι δείκτες, οι ρυθμοί ανάπτυξης, η δημογραφική εξέλιξη, τα χρέη. “Πού είναι οι αγαπημένοι μου πίνακες” ρωτούσε το καλοκαίρι στο αεροπλάνο(…)

Η ενίσχυση της Ευρωζώνης από τη Γερμανία με ποσό ύψους 400 δισ. δεν ήταν μια συναισθηματική απόφαση της Μέρκελ. Τούτο γίνεται γρήγορα σαφές, ακούγοντάς τη να μιλάει. Αναφέρεται στα κράτη του νότου, όπως θα μιλούσε κανείς σε άτακτα παιδιά, τα οποία προσπαθεί να συμμορφώσει, ώστε να μη συμπαρασύρουν και τη Γερμανία στο γκρεμό της ευρω-κρίσης (…)

Η Μέρκελ ταλαντεύτηκε πολλούς μήνες σχετικά με το αν θα έπρεπε να εγκαταλείψει η Ελλάδα την ευρωζώνη. Μέχρι το καλοκαίρι δεν μπορούσε να αποφασίσει εάν θα έπρεπε να πιστέψει στη θεωρία του “ντόμινο” ή της “σαβούρας”, όπως ονομάζει τις δύο εναλλακτικές λύσεις. Σύμφωνα με την πρώτη, η χρεωκοπία της Ελλάδας θα μπορούσε να συμπαρασύρει κι άλλες χώρες της Ευρωζώνης στο γκρεμό. Οι οπαδοί της δεύτερης θεωρίας, από την άλλη, πιστεύουν ότι η Ελλάδα είναι η σαβούρα που πρέπει να πεταχθεί από την Ευρωζώνη, ώστε να παραμείνουν σώοι και αβλαβείς οι υπόλοιποι. 

Είναι δύσκολο να πούμε για ποιο λόγο η Μέρκελ μετακινήθηκε στο τέλος προς τη θεωρία του “ντόμινο”. Ίσως ευθύνονται οι κινέζοι μάνατζερ. Της περιέγραψαν το καλοκαίρι, στο πλαίσιο ταξιδιού του στο Πεκίνο, με τα μελανότερα χρώματα τις καταστροφικές συνέπειες που θα πρκαλούσε μια αποπομπή της Ελλάδας. Η Κίνα θα έχανε την εμπιστοσύνη της στο Ευρώ και θα σταματούσε τις ευρωπαϊκές επενδύσεις. Ίσως ήταν τα προειδοποιητικά μηνύματα των ευρωπαίων ομολόγων της. Ο σλοβένος πρωθυπουργός λ.χ. υπολόγισε ότι μια χρεωκοπία της Ελλάδας θα προκαλούσε υποχώρηση της οικονομίας της χώρας του κατά 5 μονάδες. Και αυτό της προκάλεσε εντύπωση.

Αυτό που δεν τη συγκινεί ιδιαίτερα, είναι οι διαδηλώσεις εναντίον της. Αυτή την ώρα είναι αναμφισβήτητα η πιο μισητή γυναίκα της Ευρώπης. Ταξιδεύοντας στην Αθήνα, στις αρχές του Οκτωβρίου, η αυτοκινητοπομπή της περνάει από εκκενωθέντες δρόμους. Η ελληνική πρωτεύουσα παραπέμπει σε σκηνικό ντοκυμαντέρ που περιγράφει έναν κόσμο δίχως ανθρώπους(…)

(…) Το γραφείο τύπου της καγκελαρίας, της αποδελτιώνει κάθε πρωί τις ελληνικές εφημερίδες και το τι γράφουν για εκείνη. Τα άρθρα συχνά δεν είναι φιλικά προς το πρόσωπό της. Αλλά η Μέρκελ διασκεδάζει με το γεγονός ότι οι θιασώτες της πολιτικής λιτότητας στην Ελλάδα αποκαλούνται “Μερκελιστές”. Φυσικά, κατανοεί ότι αυτό λέγεται προσβλητικά. Δεν την ενοχλεί, ωστόσο, ότι το όνομά της έχει γίνει συνώνυμο της λιτότητας (…)

(…) Το σεβασμό της κερδίζει η πειθαρχία. Το καλοκαίρι ταξίδεψε στην Ινδονησία και περιστοίχισε με θαυμασμό τον Σουσίλο Γιουντογιόνο, τον πρόεδρο, έναν μικροκαμωμένο άνδρα που περνάει απαρατήρητος, ο οποίος όμως κατάφερε να μειώσει το έλλειμμα της χώρας του από το 80% στο 20% μέσα σε λίγα χρόνια. Η Ινδονησία είναι το πρότυπο για το πώς θα ήθελε η Μέρκελ την Ελλάδα: εργατική και σιωπηλή, με τη θέληση να διορθώσει τα λάθη και τις παραλείψεις του παρελθόντος(…)

(…) Η Μέρκελ προωθεί την πολιτική του παιδαγωγικού ιμπεριαλισμού: Τα εξαγώγιμα είδη της λέγονται δημοσιονομική πειθαρχία, διαρθρωτικές αλλαγές και ρύθμιση τραπεζών. Τα περισσότερα από αυτά δεν θα διανοείτο ποτέ να τα επιβάλει στους γερμανούς. Κανείς από τους προκατόχους της δεν τόλμησε να τα απαιτήσει με τόσο αδιάλλακτο τρόπο – και για ιστορικούς λόγους. Η κυριαρχία της Μέρκελ επιτυγχάνεται με απαρατήρητο τρόπο, δεν φωνάζει όπως ο Σρέντερ, δεν εκρήγνυται όπως ο Κολ. Τούτος ο τρόπος μειώνει τις αντιστάσεις (…)

(…) Τα οράματα είναι εφιάλτης για τη Μέρκελ. Και οι στρατηγικοί σχεδιασμοί. Ποιος ξέρει πώς θα είναι ο κόσμος σε ένα χρόνο… Προχωρά ψηλαφώντας, από σύναντηση κορυφής σε συνάντηση κορυφής. Στην περίπτωση που μια απόφαση αποδειχθεί στη συνέχεια εσφαλμένη, τη διορθώνει. Και έκανε πολλά σφάλματα τα τελευταία χρόνια. Με τη διστακτικότητά της οδήγησε την Ελλάδα στο γκρεμό στις αρχές του 2010. Την ενδιέφεραν τότε περισσότερο οι εκλογές στη Ρηνανία- Βεστφαλία. Η διστακτικότητα της Μέρκελ επιδείνωσε τόσο την κατάσταση στην Ελλάδα που οι ευρωπαίοι εταίροι αποφάσισαν ένα εικοσιτετράωρο μετά, σε μια δραματική νυχτερινή συνεδρίαση να παράσχουν το πρώτο πακέτο διάσωσης. Έκτοτε η κατάσταση στην Ελλάδα επιδεινώνεται σταθερά.

βλ. επίσης: “Οι ευθύνες της Γερμανίας” https://derlandstreicher.wordpress.com/2012/09/06/

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: