Μελισσάνθη: Για τον ποιητικό άνθρωπο

assets_large_t_420_39341536

Ποίηση είναι μια λέξη συνώνυμη με τη Δημιουργία. Αλλά, γιατί απ’ όλες τις τέχνες και τις επιστήμες του ανθρώπου, ο έντεχνος λόγος έχει το προνόμιο να λέγεται Ποίηση και ο λειτουργός της Ποιητής;

Νομίζω, πρόκειται για έναν θεμελιώδη διαχωρισμό, ανάμεσα στην ιδιότητα του ποιητή και σ’ όλες τις άλλες ανθρώπινες ιδιότητες. Έναν διαχωρισμό που ανταποκρίνεται στον διπλό τρόπο που έχουμε τη δυνατότητα να βλέπουμε το αντικείμενο: Τον ανιδιοτελή και τον χρησιμοθηρικό. Γι’ αυτό και ο παραπάνω διαχωρισμός θα πρέπει να έχει την αρχή του από πολύ παλιά. Ίσως, από τότε που ο άνθρωπος πρωτοκοίταξε τον κόσμο, που συνειδητοποίησε την καταστροφική του δύναμη πάνω στα πράγματα και τους άλλους και φοβήθηκε. Περιέβαλε, τότε, τον Ποιητή και το λειτούργημά του με ιερότητα, σαν δύναμη αντισταθμιστική. Και πραγματικά, όσο απομακρυνόμαστε απ’ τις αρχαϊκές κοινωνίες προς τους νεώτερους χρόνους, τόσο βλέπουμε τον Κόσμο – κατά το βαθμό που ο ρόλος του ποιητή περιορίζεται σε σημασία – ν’ αρχίζει να κυριαρχείται από το κερδοσκοπικό πνεύμα και να οδηγείται βαθμιαία στη χρεωκοπία.

Το “τερατώδες” της εποχής μας είναι γέννημα της χρησιμοθηρικής μας αντίληψης του κόσμου, ταυτόσημης με το πνεύμα της εκμετάλλευσης. Και, να, λοιπόν, που σε μιαν εποχή πέρα για πέρα χρησιμοθηρική, ψυχρά ωφελιμιστική, κι απάνθρωπη, οι νέοι άνθρωποι στον τόπο μας, αρχίζουν να αποζητούν αυτό που φαίνεται το λιγώτερο χρήσιμο: Την Ποίηση και τον Ποιητή. Μέσα σ’ έναν κόσμο οικοδομημένον πάνω στην υλική δύναμη, ο ποιητής σήμερα μαθαίνει ξαφνικά ότι τον χρειάζονται. Που σημαίνει ότι ο νέος άνθρωπος θέλει να ξαναδεί τον Κόσμο από την αρχή με το καθαρό του βλέμμα, δηλαδή το βλέμμα του Ποιητή.

Ξαναμαθαίνοντας οι άνθρωποι να κοιτάζουν τα πράγματα και αλλήλους με τα μάτια του Ποιητή, ίσως τότε μπορέσουν ν’ αποκαταστήσουν τον Κόσμο στην πρωταρχική του ομορφιά και ιερότητα. 

ΜΕΛΙΣΣΑΝΘΗ

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

One response to “Μελισσάνθη: Για τον ποιητικό άνθρωπο”

  1. boheme says :

    [..]
    ποιητής είναι κάποιος που αισθάνεται κ που εκφράζει τα συναισθήματά του με λέξεις
    αυτό μπορεί ν ακούγεται εύκολο . δεν είναι.
    σχεδόν οποιοσδήποτε μπορεί να μάθει να νομίζει ή να πιστεύει ή να ξέρει,
    αλλά ούτε ένας δεν μπορεί να μάθει να αισθάνεται. γιατί;
    επειδή όποτε νομίζεις ή πιστεύεις ή ξέρεις, είσαι κάποιος άλλος
    αλλά τη στιγμή που αισθάνεσαι, δεν είσαι παρά μόνο ο εαυτός σου [..]
    -e.e cummings

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: