“Αττικόν” – “Απόλλων”: Να σηκώσουν ξανά αυλαία τα λημέρια μας

Ξέρετε, αποφεύγω να περνάω από τη Σταδίου στο ύψος της Κλαυθμώνος προς Σύνταγμα, διότι θεωρώ εκείνο το σημείο, ζωντανό μνημείο ντροπής και αποτυχίας της σύγχρονης Ελλάδας, θριάμβου της ασχήμιας και της παρακμιακής καταστροφής. Ανεβαίνοντας το δρόμο, στα δεξιά νιώθω (τουλάχιστον) έναν κόμπο μέσα μου, καθώς εκεί ακριβώς κάποιοι άνθρωποι, ξεχασμένοι σήμερα, εργαζόμενοι τότε στη Marfin, κάηκαν ζωντανοί, έτσι για πλάκα, πριν δυόμισι χρόνια ζητώντας ακόμη δικαίωση χωρίς να τη βρίσκουν. Επιπλέον, αισθήματα τεράστιας οργής και βαθιάς λύπης με διαπερνούν, όσο κι αν προσπαθώ να αποστρέφω το βλέμμα μου όταν είμαι around, αντικρίζοντας το αποτρόπαιο θέαμα του πυρπολημένου κουφαριού του “Αττικόν”- “Απόλλων”, του γειτονικού στη Marfin μοναδικής ιστορικής και αρχιτεκτονικής αξίας κλασικού κτιρίου, το οποίο παραδόθηκε στις φλόγες από τους θιασώτες της τυφλής βίας εκείνο το θλιβερό “αντιμνημονιακό” βράδυ του περασμένου Φεβρουαρίου.   

(ξαναθυμήσου τη νύχτα του Νέρωνα): https://derlandstreicher.wordpress.com/2012/02/13/

Ωστόσο, με μεγάλη χαρά και ανακούφιση διαβάζω στο σημερινό τύπο, ότι επιτέλους κάποια γραφειοκρατικά ζητήματα ξεπερνιούνται και, επομένως, οι διαδικασίες για την επαναλειτουργία των δύο κινηματογράφων της οδού Σταδίου, στους οποίους τρίψαμε τα κοτλέ μας, επιταχύνονται. Συγκεκριμένα, η Εθνική Ασφαλιστική, στην οποία ήταν ασφαλισμένοι οι δύο κινηματογράφοι, ενδιαφέρεται την επέτειο του ενός χρόνου από την καταστροφή (12.2.2013) να έχουν δρομολογηθεί οι εργασίες για την επαναλειτουργία των αιθουσών. Από τους ιδιοκτήτες έχει ανατεθεί σε αρχιτεκτονικό γραφείο η μελέτη αποκατάστασης ολόκληρου του κτιρίου με χρονικό ορίζοντα ολοκλήρωσης το Δεκέμβριο. Στη συνέχεια θα κατατεθεί ο φάκελος για τις απαραίτητες εγκρίσεις και την έκδοση οικοδομικής άδειας και εμείς ευχόμαστε γρήγορα να βρεθούμε και πάλι στην ουρά έξω από τα εκδοτήρια αδημονώντας να βρούμε την αγαπημένη μας θέση στα παλιά λημέρια.  

——————————————

Ακολουθεί κείμενο απο το Αρχείο Νεοτέρων Μνημείων.

 Κινηματοθέατρο «Αττικόν»

Περιοχή: οδός Σταδίου 19-21 & Λαδά
Έτος: 1870-1920

Περιγραφή:

Το διώροφο κτίριο που βρίσκεται επί της Σταδίου 19-21, στη διασταύρωση με τη Χρήστου Λαδά (τότε Αγίου Γεωργίου), είναι προϊόν πολλών διαδοχικών φάσεων. Το αρχικό εκλεκτικιστικό κτίριο οικοδομήθηκε μεταξύ των ετών 1870-1881, βάσει σχεδίων του αρχιτέκτονα Ernst Ziller (1837-1923), για λογαριασμό του Χιώτη τραπεζίτη Σταμάτιου Δεκόζη Βούρου (1792-1881). Κατά το 1900 στεγάζονταν εκεί το φαρμακείο του Σ. Βαλτή (αναφέρεται ήδη από το 1891), το κουρείο του Λ. Μουσίου και το εμπορικό κατάστημα «ειδών Κίνας» του Π. Γεωργιάδη, ενώ το 1914 φιλοξενήθηκε για ένα διάστημα το νεοπαγές Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας. Μεταξύ των ετών 1914-1920 πραγματοποιήθηκε μια σημαντική επέμβαση σε ρυθμό “Νεομπαρόκ”, όταν οικοδομήθηκε σε τμήμα του κτιρίου το κινηματοθέατρο «Αττικόν», επάνω σε σχέδια του αρχιτέκτονα Αλέξανδρου Νικολούδη (1874-1944), με μια από τις πρώτες χρήσεις οπλισμένου σκυροδέματος. Το 1930, στο ανανεωμένο πλέον κτίριο, καταγράφονται (πλην του «Αττικόν»), τα παντοπωλεία των Ι. Ζαχαρίου και Σ. Αλεξάνδρου, το ανθοπωλείο του Άγγελου Αγαλιώτη, το κατάστημα κρυστάλλων & πορσελανών του Ν. Λεμοντζόγλου, η αντιπροσωπεία γραφομηχανών Παπασπύρου, τα γραφεία της οικοδομικής επιχείρησης «Πρώτης», των «Τοπικών Σιδηροδρόμων Μακεδονίας» και της «Εταιρείας Οίνων και Οινοπνευμάτων».

Αργότερα δημιουργήθηκε και η δεύτερη κινηματογραφική αίθουσα «Απόλλων» στο υπόγειο του κτιρίου, ενώ εγκαταστάθηκαν τα γραφεία της «Σκούρας Φιλμς» και τα καταστήματα Ε. Ζολώτα, Γερ. Βασιλόπουλου και «Studio Costa Boda» (1982). Κατά καιρούς το κτίριο υπέστη ποικίλες επεμβάσεις και φθορές. Το 1960 οι αδελφοί Γρηγοριάδου και ο Άγγελος Αγαλιώτης πήραν άδεια ορισμένων επισκευών από την Πολεοδομία Αθηνών, ενώ το 1982 πραγματοποιήθηκαν γενικές εργασίες συντήρησης και αναπαλαίωσης (βάσει μελέτης του αρχιτέκτονα Ι. Χριστακόπουλου).

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: