Η Ελλάδα του Μπαλασόπουλου

Μια εξαιρετικά επικίνδυνη συνέπεια της κρίσης είναι η καθημερινή μύηση στρωμάτων της κοινωνίας στον εθισμό, το μυθριδατισμό της βίας. Τα αυξανόμενα φαινόμενα αυτοδικίας και τραμπουκισμών αναδεικνύουν ένα καταθλιπτικό μείγμα ανομίας και αποπροσανατολισμού που τείνει να μετατρέψει την οργανωμένη (;) κοινωνία σε ζούγκλα.

Ας αποσαφηνιστεί ότι δεν υπάρχει καλή και κακή βία, αριστερή ή δεξιά. Η “ομπρελιά” αγαναχτισμένου πολίτη στο κεφάλι του Κωστή Χατζηδάκη προ διετίας αποτέλεσε το εναρκτήριο λάκτισμα – και το είχαμε από την πρώτη στιγμή επισημάνει -μιας αλληλουχίας εξελίξεων που αν δεν αντιμετωπιστούν από την αδρανοποιημένη Πολιτεία, οι μούντζες και οι φάπες θα γίνουν ρόπαλα και σφαίρες. Νομίσε ο μέσος έλληνας ότι οι φάπες των ακραίων εν χρω κεκαρμένων είναι σημεία των καιρών, μόδα που θα παρέλθει και δεν τον αφορά προσωπικά, αφού δεν στρέφεται εναντίον του και ασκείται “εξ ονόματός του”. Όπως ακριβώς ο μέσος γερμανός πριν από 80 χρόνια. Ωστόσο, ούτε μόδα είναι, ούτε αποκλειστικότητα των άκρων το ξύλο και ο τσαμπουκάς.

Η έξαλλη βία, νόθο παιδί του τηλεοπτικού και πολιτικού λαϊκισμού, η ανώνυμη, η χωρίς αποστολέα με τυχαίο παραλήπτη, κυριαρχεί σε κάθε έκφανση “διαμαρτυρίας” ως πλήρως νομιμοποιημένο μέσο αντίδρασης και αγωνιστικής διάθεσης, επίλυσης προσωπικών διαφορών, εκτόνωσης συναισθημάτων, εξωτερίκευσης συμπλεγμάτων.

Τις τελευταίες ημέρες: Ένα παιδί κείτεται αιμόφυρτο και αναίσθητο στην πύλη του Πολυτεχνείου, διότι ως μέλος της ΠΑΣΠ, έκανε το λάθος να πέσει σε ενέδρα κουκουλοφόρων. Δύο μέρες μετά γιορταζόταν η επέτειος των μηνυμάτων αντίστασης, ελευθερίας, δικαιοσύνης… Στα Τρίκαλα, αρχισυνδικαλιστής – τραμπούκος προπηλακίζει πολίτες, υβρίζει συναδέλφους και επιβάλλει φασιστικά την αποψάρα του στο όνομα του ιερού δικαιώματος της απεργίας, που συμπεριφορές σαν τις δικές του και λοιπών εργατοπατέρων έχουν ευτελίσει και καταστήσει συνώνυμο της κοπάνας και της διεκδίκησης προνομίων. Κατόπιν εμφανίζεται αμετανόητος. Στα πανεπιστήμια η φάπα πέφτει σύννεφο, προκειμένου να παρεμποδιστεί η ψηφοφορία για την ανάδειξη συμβουλίων διοίκησης στα ΑΕΙ. Ο συνδικαλιστής Φωτόπουλος ανοιγοκλείνει κατά το δοκούν τους διακόπτες μονάδων ηλεκτροδότησης, καλεί σε επαναστάσεις και αιματοχυσίες και κυκλοφορεί ακόμη ελεύθερος. Ο Μπαλασόπουλος της ΠΟΕ-ΟΤΑ πρωτοστατεί από πέρυσι σε κάθε επίδειξη κοινωνικής αμετροέπειας των “δικών” του. Κατεβάζει σκουπιδιάρικα στο κέντρο, αποκλείει τη Φυλή, ξυλοφορτώνει ιδιώτες, πνίγει στη ρύπανση και τη δυσωδία την Αθήνα, εκφέρει εμφυλιοπολεμικό λόγο, ρεζιλεύει τη χώρα μεταμφιέζοντας τα πρωτοπαλίκαρά του ως ναζί κατά την επίσκεψη της καγκελαρίου Μέρκελ, στους ρυθμούς ναζιστικών εμβατηρίων πλακώνει γερμανούς στη Θεσσαλονίκη υπό την αιγίδα της ΚΟΕ και της Ανταρσύα…Ο Μπαλασόπουλος, ο Λυμπερόπουλος, ο Φωτόπουλος έχουν μπερδέψει τους ρόλους τους και μας παίρνουν στο λαιμό τους. Τους ανεχόμαστε και τους πληρώνουμε. Το “δεν θα εφαρμοστεί ο νόμος”, δεν δικαιούνται να το επιβάλλουν με φάπες και προπηλακισμούς.

Και δυστυχώς, αποκαλύπτουν ότι η βία δεν προέρχεται μόνο από τους φαιούς. Υπάρχει και αυτή η βία που προέρχεται από τους λαϊκιστές, τους βολεμένους, όσους δεν έχουν συνειδητοποιήσει σε ποια κατάσταση βρίσκεται η χώρα και προσπαθούν να διατηρήσουν τα προνόμιά τους εις βάρος των υπολοίπων. Η μη καταδίκη της βίας εις βάρος του γερμανού πρόξενου εν προκειμένω, από το ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ και άλλους δεν προωνίζεται τίποτα θετικό για το μέλλον και φυσικά, από μόνη της, τούτη η στάση στο όνομα κάποιας υποτιθέμενης (μισθολογικής, εργατικής ή άλλης) διεκδίκησης, ρίχνει νερό στο μύλο της βίας, την ώρα που αναγκαία είναι η αυτοσυγκράτηση, η ψυχραιμία. Οι πράξεις βίας, απ’ όπου κι αν προέρχονται, δεν συνάδουν με τους κανόνες μιας συντεταγμένης πολιτείας που σέβεται τον εαυτό της και τους πολίτες της.

Βλ. και “Μούντζες, φάπες, σφαίρες” https://derlandstreicher.wordpress.com/2012/06/page/2/

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: