Διαβολοβδομάδα

Εισερχόμαστε σε μια “διαβολοβδομάδα”. Πολιτικά και κοινωνικά η χώρα συνεχίζει να ακροβατεί σε αόρατο σχοινί. Και είναι ήδη νύχτα.

Είναι πραγματικά, πολύ δύσκολο να παρακολουθήσει κανείς το φάσμα των πολιτικών εξελίξεων, ελάχιστα εικοσιτετράωρα πριν από την ψήφιση του πακέτου μέτρων, το οποίο, εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, θα περάσει με την πλειοψηφία των βουλευτών της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ επί των παρόντων στην αίθουσα της ολομέλειας.

Ο Σαμαράς έχει κηρύξει στρατιωτικό νόμο στην κοινοβουλευτική του ομάδα για να μην υπάρξουν διαρροές. Ο Βενιζέλος ελέγχει μεν 29 βουλευτές, αλλά όχι το ΠΑΣΟΚ. Γι’ αυτόν τα (εσωκομματικά) όργανα θα αρχίσουν αμέσως μετά την ψηφοφορία. Ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ, Φώτης Κουβέλης, μέσω της υπερψήφισης του προϋπολογισμού, θα επιχειρήσει να στείλει έμπρακτο μήνυμα στήριξης στην κυβέρνηση, ώστε να αντισταθμίσει το διαφαινόμενο “παρόν” στο πακέτο μέτρων, εξαιτίας της κάθετης διαφωνίας του με τα εργασιακά, την οποία προβάλλει ως τον πυρήνα της ευαισθησίας της αριστεράς.

Εδώ κάπου μπλέκει το πράγμα: Ακόμη και στην προοπτική απελευθέρωσης των βουλευτών του από την κομματική πειθαρχία, ώστε κάποιοι να ψηφίσουν τα μέτρα, η αντίφαση παραμένει. Θα συνεχίσει, από τη μια, να συμμετέχει σε κυβερνητικό σχήμα, ώστε, όπως ο ίδιος διατρανώνει, να μη διακυβευθεί η παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη, αλλά από την άλλη, θα καλείται να στηρίζει την εφαρμογή μέτρων, τα οποία απορρίπτει. Αναγκαστικά, προκύπτει το ζήτημα αντίδρασης του Σαμαρά: Πώς θα συνεχίσει να ηγείται μιας τρικομματικής κυβέρνησης, όταν ο μικρότερος εταίρος αρνείται να ψηφίσει το “πακέτο των πακέτων”, ψυχολογικά απομακρύνεται και απειλεί τη συνοχή της; Το τι θα πράξει ο πρωθυπουργός είναι άγνωστο. Πάντως, αφού “με το καλό” ο Κουβέλης δεν πείστηκε το τελευταίο δεκαήμερο να μεταβάλει τη στάση του, τα σημερινά δημοσιεύματα – διαρροές του Μαξίμου σκληραίνουν και αναφέρουν ότι ο Σαμαράς σκέφτεται να “πετάξει” έξω από την κυβέρνηση τη ΔΗΜΑΡ και τους υπουργούς της.

Η απάντηση στα παραπάνω βρίσκεται, εάν ανιχνευθεί το πόσο χρειάζεται στο κυβερνητικό σχήμα ο Σαμαράς τον Κουβέλη: Εάν δηλ. εκτιμά ότι δύναται να προχωρήσει μόνο με το Βενιζέλο θεωρώντας ότι η ΔΗΜΑΡ δεν θα αντιπολιτεύεται ακραία, ίσως, και για λόγους αρχής, να της ζητήσει την έξοδο από την κυβέρνηση. Εάν, όμως, διαβλέπει ότι μόνος με το αυτοδιαλυόμενο ΠΑΣΟΚ είναι αδύνατον να επιβιώσει κυβερνητικά και να επιβάλει την εφαρμογή των μέτρων, τότε θα βρει έναν τρόπο να κρατήσει τον Κουβέλη στην κυβέρνηση, ο οποίος ούτως ή άλλως το ίδιο, γίνεται αντιληπτό, ότι επιθυμεί.

Προσωπικά, πιστεύω ότι μετά την ψήφιση των μέτρων, οι πολιτικοί αρχηγοί θα καθίσουν στο ίδιο τραπέζι και θα επιχειρήσουν επανεκκίνηση του εγχειρήματος, καθώς κανέναν δεν συμφέρει κάτι άλλο. Και ας κρατήσουμε ότι το μείζον θέμα, το έχει το ΠΑΣΟΚ, το οποίο παραπέμπει σε μπαρουταποθήκη έτοιμη να εκραγεί και δεν θα αποτελούσαν έκπληξη αιφνιδιαστικές κινήσεις (με επιπτώσεις για όλο το πολιτικό σύστημα), μετά την ψήφιση των μέτρων, από τον ίδιο τον Βενιζέλο.

Τα κομματικά ξεκαθαρίσματα την επόμενη μέρα της ψήφισης των μέτρων, λίγη σημασία έχουν για την κοινωνία. Αν λοιπόν, μου έχει μείνει ένας λόγος που δεν επιθυμώ να πέσει αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση – κι έχω χιλιάδες λόγους να διαφωνώ μαζί της – (κι εδώ προφανώς συμφωνώ με το ΣΥΡΙΖΑ που ούτε εκείνος αισθάνεται, όπως δηλώνουν στελέχη του δεξιά κι αριστερά και ουχί -εκτός του Λαφαζάνη- δημόσια, έτοιμος να κυβερνήσει), είναι το ότι δεν θέλω εκλογές σε 40 μέρες, δεν θέλω να δω τους ναζί στο 20%-25% και τη συνέχεια που όλοι αντιλαμβανόμαστε. Κι όλα αυτά αυτόματα. Αφελής επίσης δεν είμαι, αλλά προτιμώ να ελπίζω ότι μετά τα μέτρα, θα πιέσουν επιτέλους οι κυβερνητικοί εταίροι την Ευρώπη για ανάπτυξη, θα οργανωθούν καλύτερα, θα συνειδητοποιήσουν οι “λογικοί” πολίτες το “μη χείρον, βέλτιστον”, θα τακτοποιήσουμε κάπως πιο υπεύθυνα τα του οίκου μας, αφού φτάσαμε στο μη παρέκει. Το χείρον είναι να ξυπνήσουμε μια μέρα με τανκς, εμβατήρια και τάγματα ασφαλείας.

Στις 16 Φεβρουαρίου, μετά την ψήφιση της Δανειακής Σύμβασης εκείνη τη νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου στην Αθήνα, γράφαμε τα εξής:

Με τα νέα δεδομένα πρέπει να πορευτούμε. Ο στόχος δεν είναι πια η επιστροφή στις υποτιθέμενες ημέρες της τριφυλής ζωής. Πάει αυτό. Ο στόχος είναι να επιβιώσουμε φτωχότεροι, ψύχραιμοι, δημιουργικότεροι χωρίς εμφυλιοπολεμικά σενάρια και καταστροφολογίες.

Είναι επιβεβλημένο, με όποιο πολιτικό κόστος, οι δυνάμεις τις ευθύνης και της λογικής, να προετοιμάσουν ψύχραιμα τους πολίτες για τις αλλαγές που θα συντελεστούν και για τα καράβια που σάλπαραν. Να μιλήσουν για την επόμενη ημέρα.  Δεν έχει νόημα πια να κρύβουν την αλήθεια. Και όλοι να βάλουν πλάτη, ώστε να ξημερώσει επόμενη ημέρα. Ο,τιδήποτε άλλο θα είναι εξαιρετικά τραγικό, η αυτοεκπληρούμενη προφητεία όσων επένδυσαν το δημόσιο λόγο τους με τελεολογικά σενάρια.

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: