Στα μισά της διαδρομής με ξαστεριά

Ολιγόλεπτη στάση στο περιθώριο του αυτοκινητόδρομου στα μισά της διαδρομής, νύχτα. Φορτωμένες νταλίκες σφυρίζουν καθώς περνούν από απόσταση αναπνοής χαιρετώντας τα δικά μου αλάρμ. Τα φώτα των αυτοκινήτων και από τα δύο ρεύματα διασταυρώνονται, σμίγουν και χάνονται, οι ξέμπαρκες φωτοδέσμες τους θυμίζουν μέλισσες που χορεύουν πάνω από τις κυψέλες.  

Το θερμόμετρο έχει κατέβει στους δεκατέσσερις βαθμούς όσο το φθινόπωρο προχωρά. Μέσα από το παράθυρο του αυτοκινήτου ακούγεται το εξαιρετικό αυτοσχεδιαστικό σόλο του βιρτουόζου Πωλ Ντέσμοντ. Το Gauloises σώνεται γρήγορα, αλλά συνεχίζω εκεί έξω να κρατάω το κεφάλι μου ψηλά παρατηρώντας με αγαλλίαση το ψηφιδωτό του νυχτερινού ουρανού. Αναζητώ τα μυστικά σημάδια που βάζω τα καλοκαίρια για να μη χάνομαι (σ)τους χειμώνες. Και βρίσκοντάς τα, ανοίγω τα χέρια και τα αγκαλιάζω με ευγνωμοσύνη και οικειότητα, όπως χθες τη νύχτα, στο πουθενά με ξαστεριά.

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: